Το έργο του Χριστόφορου Χριστοφή, «Toulouse-Lautrec: Η φαντασία της αμαρτίας», εμπνευσμένο από τη ζωή του δημοφιλούς ζωγράφου, ανεβαίνει για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή, σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Γεωργούλα.



Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Παρίσι του 1901 και έχει σχέση με τον γνωστό Γάλλο ζωγράφο Τουλούζ Λωτρέκ (1864-1901). Κυρίαρχη μορφή στο έργο παράλληλα είναι μια γυναίκα που έχει στα μάτια του το ρόλο της μάνας, ερωμένης, οικονόμου και πόρνης. Στη διάρκεια του έργου ακολουθούν διάφοροι διάλογοι, όπου ο ζωγράφος συνομιλεί με καθεμιά από αυτές τις μορφές. Μέσα από τα λεγόμενά του, αναπτύσσει το πλαίσιο της κοσμοθεωρίας του για τη ζωή, μιας κοσμοθεωρίας που είναι δεμένη άρρηκτα με την απόλαυση όλων εκείνων των επίγειων απολαύσεων που ένας συμβατικός ή συντηρητικός άνθρωπος θα χαρακτήριζε ως ανηθικότητες. Συναντάμε τις αναφορές του στα καμπαρέ και τα πορνεία του Παρισιού του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου. Μέσα από το κείμενο, ο Λωτρέκ αναδεικνύει το στοιχείο της κοινωνικής υποκρισίας και της διπροσωπίας.

Εμείς μιλήσαμε με την Χριστίνα Βαρώτσου (είναι η κόρη του διάσημου γλύπτη Κώστα Βαρώτσου) που κάνει το θεατρικό της ντεμπούτο σ΄αυτήν την παράσταση.  


Στο έργο του Χριστόφορου Χριστοφή ο ρόλος σας είναι η “γυναίκα”. Τι σημαίνει αυτό;

Στο έργο υπάρχουν τέσσερις χαρακτήρες, η μητέρα του Λωτρέκ Αντέλε ντε Σελεριαν, η ερωμένη του Λουίζα Βέμπερ, η οικονόμος του σπιτιού του και μια πόρνη η Κάρμεν. Αυτοί οι τέσσερις χαρακτήρες έχουν το κοινό ότι είναι γυναίκες η κάθε μια όμως έχει διαφορετική ιστορία και στόχους από την άλλη. Ο σκηνοθέτης Παναγιώτης Γεωργούλας μετέφρασε τον ρόλο μου ως μια γυναίκα από τις πολλές που γνώριζε ο ζωγράφος στο Μουλέν Ρουζ.  Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, όπου δίπλα του υπάρχει αυτή η νεαρή γυναίκα- τελευταία μούσα του που δεν πρόλαβε να δημιουργήσει πίνακες της. Στο πρόσωπό της ο Λωτρέκ βλέπει τις τέσσερις γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή του και την επηρέασαν. 

Υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζατε για τον Τουλούζ Λωτρέκ και το μάθατε σ’ αυτή την παράσταση;

Ήξερα τα έργα του Τουλούζ-Λωτρέκ, τα έχω δει σε διάφορα μουσεία στην Ευρώπη, όμως δεν ήξερα τόσο καλά την προσωπικότητα του και τα προβλήματα τα προσωπικά που είχε και τα οποία σαφώς έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη της δουλειάς του.

Είστε πολύ νέα στο χώρο της υποκριτικής, πώς βλέπετε το θέατρο στην Ελλάδα;

Μέχρι τώρα το θέατρο το έβλεπα ως θεατής. Αυτή τη στιγμή κάνω το μεγάλο βήμα και προσπαθώ να περάσω από την πλατεία στη σκηνή. Είναι για μένα μια μεγάλη πρόκληση που μου δίνει μεγάλη ευφορία και χαρά.

Κάνατε το υποκριτικό σας ντεμπούτο στην ταινία του Θοδωρή Αθερίδη «Τέλειοι ξένοι». Τι κρατάτε από αυτή τη συνεργασία;

Ήταν πολύ δυνατή εμπειρία γιατί συνεργάστηκα με πολύ καλούς επαγγελματίες οι οποίοι ήταν και πολύ ζεστοί απέναντι μου. Για μένα το να μπαίνω στο πλατό και να βλέπω τον Αθερίδη, την Ναυπλιώτου, την Καρύδη, τον Κούρκουλο, την Συριοπούλου, τον Παπαδημητρίου και τον Περλέγκα καθισμένους γύρω από το τραπέζι να περιμένουν την ατάκα μου ήταν συγκλονιστικό. Επίσης έζησα τις συνθήκες των γυρισμάτων. Όπως για παράδειγμα το να κάνεις γύρισμα 4 το πρωί Ιούλιο με 40 βαθμούς ή το να βάφεσαι σε έναν καθρέφτη ο οποίος στην πραγματικότητα δεν είναι μπροστά σου, αλλά φαίνεται ότι είναι.

Tι όνειρα κάνετε; 

Από μικρή κάνω διάφορα όνειρα και τώρα που εκπληρώνεται ένα από αυτά έχω επικεντρώσει όλη την προσοχή μου σε αυτό.

Πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας με πέντε λέξεις;

«Μη σταματάς ποτέ να χαμογελάς»

Πόσο σας επηρέασε το οικογενειακό σας περιβάλλον στην επιλογή ενός καλλιτεχνικού επαγγέλματος; 

Γεννήθηκα μέσα στην τέχνη και σαφώς με επηρέασε αν και οι γονείς μου ποτέ δεν με σπρώξανε προς μια κατεύθυνση. Την αγάπη μου όμως για το θέατρο την οφείλω στην γιαγιά μου η οποία είναι λάτρης του και ανελλιπώς με πήγαινε σε πολλές παραστάσεις από πολύ μικρή! 

Μπορεί ο πατέρας σας να έχει μια εντυπωσιακή καριέρα και στο εξωτερικό, οι περισσότεροι όμως τον γνωρίζουν μέσω του «Δρομέα» του. Τι αισθάνεστε όταν βλέπετε το έργο του στη Βασιλίσσης Σοφίας;

Όταν γεννήθηκα ο «Δρομέας» υπήρχε ήδη εκεί, οπότε η παρουσία του για μένα ήταν δεδομένη. Όμως τον πατέρα μου τον ζω περισσότερο ως «μπαμπά» παρά ως «Βαρώτσο». Για μένα ο «Δρομέας» είναι μια οικεία εικόνα, καθώς στο σπίτι ζούμε με αντίστοιχα έργα. Δεν παύω ωστόσο κάθε φορά που περνάω από δίπλα του να τον κοιτάζω με προσοχή και να εισπράττω σιωπηλά την δυναμική του.    

Ταυτότητα Παράστασης

Συγγραφέας: Χριστόφορος Χριστοφής
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Γεωργούλας
Μουσική: Γιάννης Δροσίτης
Εικαστική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ζαννέτος
Σκηνοθεσία teaser – Video προβολές / Βοηθός Σκηνοθέτη: Κέλλυ Νικηφόρου
Διεύθυνση Φωτογραφίας – Κάμερα: Πάνος Σακκάς
Makeup Artist: Κατερίνα Ξενάκη
Hair Styling: Ντενίσα Γκορέζη, Όλγα Κεσόγλου

Παίζουν: 
Toulouse Lautrec o Νεκτάριος Σμυρνάκης
Γυναίκα η Χριστίνα Βαρώτσου

Video Προβολές (Με σειρά εμφάνισης):
Μητέρα: Michèle Valley
Ερωμένη: Μαρία Καλλιμάνη
Οικονόμος: Αλεξάνδρα Παντελάκη
Πόρνη: Κέλλυ Νικηφόρου

Διάρκεια: 60’

Ημερομηνίες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο 2, 16 Νοεμβρίου & 21 Δεκεμβρίου 2019 | Ώρα: 20.30
Κυριακή 3, 10 Νοεμβρίου & 8, 15, 22 Δεκεμβρίου 2019 | Ώρα: 19.00

Διάρκεια: 60 λεπτά 

Εισιτήρια: 10 ευρώ / 15 ευρώ / 20 ευρώ

Κρατήσεις και ηλεκτρονικά στο site του Ιδρύματος: http://thf.gr/ 

Ίδρυμα Β&Μ Θεοχαράκη : Βασ. Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, Τηλέφωνο: 210 3611206

από Γεωργία Οικονόμου