Η Εβελίνα Παπούλια είναι μία ηθοποιός που εντυπωσιάζει με τα υποκριτικά της μέσα, την κινησιολογία της, αλλά και με τα πολύ προσεκτικά βήματα που κάνει στον χώρο του θεάτρου. Κάθε παράσταση που πρωταγωνιστεί ή είναι ταυτόχρονα και μία πρόταση.



Τώρα συνεργάζεται με τον πολυτάλαντο Άρη Μπινιάρη στην «Ηλέκτρα» που θα ανέβει στις 23 Ιανουαρίου στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, μία παράσταση που αποτελεί ένα ταυτόχρονα θεατρικό και μουσικό γεγονός. 

Οι ηθοποιοί αντλούν πληροφορίες από την ρυθμικότητα του κειμένου και μεταβολίζουν, με το σώμα και τη φωνή, σε θεατρική δράση, τον ήχο και το ρυθμό του ποιητικού λόγου. Με όχημα την μουσική, δημιουργούν, μια δυναμική πλατφόρμα αναπαράστασης  και αναδεικνύουν το συγκινησιακό πεδίο της αρχαίας τραγωδίας. Χορωδιακά μέρη, μελωδίες και δυναμικοί ρυθμοί, δημιουργούν ένα παλλόμενο και ζωντανό ηχητικό περιβάλλον, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται τα πρόσωπα μιας παλιάς μα πάντα επίκαιρης ιστορίας.

Εμείς είχαμε μία εφ όλης της ύλης συζήτηση μαζί της για την παράσταση αυτή και όχι μόνο…


Πότε καταλάβατε πως θέλετε να ασχοληθείτε με τον χορό και την υποκριτική; 

Έξι χρόνων ήξερα πως θα γίνω χορεύτρια. Το ανακοίνωσα στην μητέρα μου και εκείνη εκπλήρωσε την επιθυμία μου. Η υποκριτική από την άλλη, δεν ήταν μέσα στα σχέδια μου. Μπήκε πολύ αργότερα όταν βρισκόμουν ήδη στη Νέα Υόρκη. Εκεί αποφάσισα πως με ενδιαφέρει το μιούζικαλ και έτσι σπούδασα θέατρο και μετά τραγούδι.

Αγαπημένη ανάμνηση καλλιτεχνική από την παιδική σας ηλικία;

Ήταν όταν στα δεκατρία μου χόρεψα στην ομάδα νέων χορευτών της Άννας Πέτροβα και ένιωσα τη σκηνή σπίτι μου.

Σταθμός- ορόσημο στην καριέρα σας;

«Το καμπαρέ». Μια υπέροχη θεατρική δουλειά σε σκηνοθεσία Κωσταντίνου Αρβανιτάκη με κομπέρ τον Άκη Σακελαρίου και εμένα ως Σάλλυ Μπόουλς.

Τι συναισθήματα σας προκαλεί από μόνο του το όνομα Ηλέκτρα;  

Το όνομα από μόνο του σημαίνει «λαμπρός, φωτεινός». Δηλαδή, μια φωτεινή ύπαρξη που παλεύει να αποτινάξει το σκότος και  την κυριεύει ο τρόμος, ο πόνος και κατ´ επέκταση η οργή… 

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον Άρη Μπινιάρη; 

Είχα δει την παράσταση του «Ξύπνα Βασίλη» στο Εθνικό. Τον συνάντησα στα καμαρίνια του εξέφρασα τον ενθουσιασμό μου για αυτή την παράσταση και την επιθυμία μου να συνεργαστώ μαζί του. Μετά από λίγο καιρό προέκυψε η πρόταση.

Πόσο απαιτητικός είναι εδώ ο ρόλος σας; Σας δυσκόλεψε κάτι; 

Τη ζωή μας  μας την έκανε εύκολη ο Άρης που ήξερε εξαρχής τι ήθελε από τους ρόλους που υποδυόμαστε. Οπότε, αυτό που είχα να κάνω ήταν να ερμηνεύσω αυτό που αρχικά είχε ο ίδιος φανταστεί και αμέσως μετά να βάλω την ταυτότητα μου μέσα σε αυτό.

Ψυχογραφείστε μας την ηρωίδα…

Σε αυτήν την Ηλέκτρα, η Κλυταιμνήστρα υπηρετεί τα «θέλω» της, τον εγωκεντρισμό της και την ανελέητη ύπαρξη της. 

Η μεγαλύτερη καλλιτεχνική πρόκληση στην οποία έχετε πει ναι είναι…

Οι «Δαίμονες» γιατί έπρεπε να τραγουδήσω με άλλη τοποθέτηση στην φωνή μου. Ήταν ροκ όπερα και ενώ εγώ είμαι mezzo σοπράνο έπρεπε να να τραγουδήσω παρτιτούρες για σοπράνο. Ήταν μια σπουδαία στιγμή για εμένα η δουλειά αυτή. Την έχω αγαπήσει πολύ αυτή τη δουλειά!

Υπάρχει κάποιο καλλιτεχνικό απωθημένο/ρόλος που έχετε;

Όχι… δεν λειτουργώ έτσι.

Πόσο δύσκολο είναι να διατηρεί κάποιος την ισορροπία ανάμεσα στο εμπορικό και το ποιοτικό; 

Δεν είναι δύσκολο… Απλώς πρέπει να είναι ηθοποιός. Συνεχώς αναρωτιέμαι γιατί στην Ελλάδα έχουν βάλει αυτήν την ταμπέλα. Το εμπορικό πρέπει να είναι ποιοτικό και το ποιοτικό πρέπει να είναι εμπορικό, αυτό είναι επιτυχία!

Έχετε κάνει πολλή τηλεόραση και μάλιστα ερμηνεύσατε έναν πολύ χαρακτηριστικό ρόλο στη σειρά «Δύο Ξένοι». Πόσο δύσκολο ήταν να αποτινάξετε την Μαρίνα Κουντουράτου από πάνω σας; 

Ξαφνιάζομαι όταν ένας δημοσιογράφος δε μου κάνει αυτή την ερώτηση….. θα την απαντήσω ξανά… Καθόλου δύσκολο. Αμέσως μετά έκανα τόσο διαφορετικά πράγματα και τόσο κόντρα ρόλους που δεν μου ξαναέγινε παρόμοια πρόταση ούτε τηλεοπτικά ούτε θεατρικά. Ανεξάρτητα αν αυτή η υπέροχη σειρά είναι μια δουλειά που με έκανε αγαπητή και γνωστή στο κοινό. Είμαι ευγνώμων που συμμετείχα γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω ρόλο ενζενί ενώ είμαι καθαρή ντάμα.

Αν δεν ήσασταν ηθοποιός ή χορεύτρια θα ήσασταν; 

Θεραπεύτρια. 

Σας φοβίζει το πέρασμα του χρόνου; Ο χρόνος γενικά;

Όχι δεν με φοβίζει. Τον αγαπώ τον χρόνο. Με έχει μάθει τόσα πράγματα που αν ζούσα μόνο μια στιγμή ή για λίγο, δε θα τα βίωνα.

Κάνετε απολογισμούς της ζωής σας; Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω θα αλλάζατε κάτι; 

Απολύτως τίποτα. Όλα στη ζωή μας έρχονται, όταν εμείς είμαστε έτοιμοι. 

Υπάρχουν φορές που η δουλειά σας σας έχει στερήσει την προσωπική σας ζωή ή «περίοδοι» της ζωή σας που έχετε «χάσει» εξαιτίας της; 

Η μόνη περίοδος που θα ήθελα να είχε κρατήσει περισσότερο ήταν όταν ήταν μωρό η κόρη μου. Θα ήθελα να είχα χαρεί περισσότερο τα παιδικά της χρόνια. 

Η μητρότητα πόσο -κι αν- σας έχει αλλάξει και έχει επηρεάσει τις επιλογές σας…

Με έχει αλλάξει πολύ σταδιακά. Σταμάτησα να σκέφτομαι μόνο εμένα. Το εγώ έγινε εμείς! Και ευχαριστώ την Αφροδίτη και τον θεό για αυτό το δώρο.

Φροντίζετε τον εαυτό σας σαν γυναίκα και πώς; 

Με φροντίζω συνέχεια καθημερινά. Πιο πολύ απ’ όλα φροντίζω την ψυχική μου ισορροπία!!!

Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Δεν αναφέρω φοβίες γιατί έτσι τους δίνω αξία και υπόσταση! Έτσι και αλλιώς, απλώς φοβίες είναι, δεν είναι η πραγματικότητα. 

Μελλοντικά σχέδια;

Κάποια σεμινάρια που θέλω να παρακολουθήσω και το καλοκαίρι να κάνω διακοπές. Εννοείται ότι γίνονται συζητήσεις για τον χειμώνα.

από Γεωργία Οικονόμου