Αρχική > Featured > Στα 18 μου πονούσα διαρκώς σε όλο μου το κορμί- Πίστευαν πως έχω καρκίνο, ενώ είχα ένα πολύ σπάνιο σύνδρομο
στα-18-μου-πονούσα-διαρκώς-σε-όλο-μου-το-κ

Στα 18 μου πονούσα διαρκώς σε όλο μου το κορμί- Πίστευαν πως έχω καρκίνο, ενώ είχα ένα πολύ σπάνιο σύνδρομο

«Ήταν 14 Μαΐου 2019, στα γενέθλια του καλύτερου φίλου μου. Ένιωθα αδιάθετη, αλλά βγήκα για να γιορτάσω με φίλους. Σε λιγότερο από 24 ώρες, θα ήμουν στο νοσοκομείο και η ζωή μου δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια»

Για χρόνια νόμιζα πως υπέφερα από το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου, αργότερα όμως αποδείχθηκε πως είχα κάτι πολύ χειρότερο. Τους επόμενους έξι μήνες μπήκα στο νοσοκομείο έξι φορές, έκανα αμέτρητες εξετάσεις και μία χειρουργική επέμβαση. Κόντεψα να πεθάνω μέσα στο ασθενοφόρο, παρέλυσα σχεδόν, λιποθύμησα σχεδόν 40 φορές, μου είπαν πως μάλλον έχω καρκίνο…

Πρώτα μπήκα στο νοσοκομείο με την υποψία φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, καθώς για μία εβδομάδα δεν μπορούσα να κρατήσω ούτε στερεά ούτε υγρή τροφή. Δεν καταλάβαινα τις ιατρικές ορολογίες που μου έλεγαν. Ωστόσο, ξαναμπήκα στο νοσοκομείο εσπευσμένα με υποψία εγκεφαλικού. Ήμουν μόλις 18 χρόνων. Ήμουν μερικώς παράλυτη (έχασα πλήρως την αίσθηση και την κίνηση στο δεξί μου πόδι), δεν μπορούσα να αναπνεύσω, είχα και δεν είχα συνείδηση. Τα πράγματα δεν φαινόταν καλά. Θυμάμαι τον γιατρό να ξεστομίζει τις λέξεις «εγκεφαλικό επεισόδιο» και ήμουν δύσπιστη σ΄αυτό. Αργότερα διαγνώστηκα με FND (Λειτουργική Νευρολογική Διαταραχή), μία διαταραχή που μοιάζει με εγκεφαλικό επεισόδιο. Ευτυχώς επανέκτησα τη χρήση του ποδιού μου.

Σε λίγο καιρό απολύθηκα από τη δουλειά μου, επειδή αρρώστησα. Μου είπε χαρακτηριστικά: «Δεν με νοιάζει αν πεθαίνεις ή αν έχεις μόνο κρυολόγημα, αν απουσιάσεις 3 ημέρες μέσα σε 6 μήνες, θα απολυθείς». Τελικά αρρώστησα και απολύθηκα. Παράλληλα, έχασα κάποιους πολύτιμους ανθρώπους της ζωής μου και έπρεπε να εγκαταλείψω τη θέση μου στο πανεπιστήμιο των ονείρων μου.

Παρά τις δυσκολίες, με έσωσε η πίστη και η αγάπη μου στον θεό. Γιατί πιστεύω πως ο Θεός δεν προκαλεί τα δεινά, αλλά είναι μαζί σας σ΄αυτά. Η πρώτη μου εισαγωγή στο νοσοκομείο ενίσχυσε την πίστη μου. Έκανα σχεδόν 100 αιματολογικές εξετάσεις και σωληνάκια έμπαιναν παντού στο κορμί μου. Οι αδύναμες φλέβες μου και η αφυδάτωση καθιστούσαν αδύνατη την εισαγωγή καθε βελόνας. Θυμάμαι να είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου περιστοιχισμένη από την οικογένειά μου. Ένιωθα τόσο παγωμένη και μόνη. Με είχε σκεπάσει ένα πέπλο φόβου. Προσευχόμουν διαρκώς.

Ακολούθησε μία επέμβαση, η κωλονοσκόπηση και τρομοκρατήθηκα. Με την πάροδο του χρόνου, αρρώσταινα όλο και πιο συχνά. Κανείς δε μου έδινε απαντήσεις. Όλα έβγαιναν αρνητικά. Τελικά έκανα μία μαγνητική τομογραφία. Γρήγορα ανακάλυψαν ένα είδος όγκου στη σπονδυλική μου στήλη. Οι λέξεις «μπορεί να έχετε έναν όγκο στη σπονδυλική σας στήλη», χαράχθηκαν για πάντα στον εγκέφαλό μου.

Ο νευρολόγος μου κοίταξε τη μαγνητική τομογραφία και είπε: «Δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια όγκου… α, περιμένετε, τι είναι αυτό; Λοιπόν, θα πρέπει να το ελέγξω ξανά με τον ακτινολόγο, θα μπορούσε να είναι κάτι απαίσιο».

Τελικά μου είπαν ότι δεν υπήρχε όγκος, αλλά πρόσφατα μου είπαν ότι πρέπει να κάνω περισσότερες σαρώσεις, επειδή δεν είναι απολύτως σίγουροι. Όλα γινόντουσαν πάρα πολύ γρήγορα. Δεν μπορούσα πλέον να ηρεμήσω συναισθηματικά ή σωματικά. Ήμουν σαν παράλυτη στο κρεβάτι μια νύχτα και θυμωμένη με τον Θεό τού φώναζα, «Γιατί δεν παίρνεις τον πόνο αυτό μακριά;» Έφτασα στο σημείο που ένιωθα τόσο άσχημα κάθε μέρα που ήθελα απλώς να πεθάνω. Δεν υπήρχε τρόπος να καταλάβω γιατί στα 18 μου χρόνια περνούσα περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι στη ζωή τους όλη.

Έκτοτε τα πράγματα έχουν επιδεινωθεί. Περνώ όλο και περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο και τα σχέδιά μου ανατρέπονται συνέχεια. Προσπαθω να εμπιστευτώ τον Θεό. Πρόσφατα μου είπαν πως έχω το σπάνιο σύνδρομο Ehlers Danlos.

Πρόκειται για ένα σύνολο 13, κατά βάση κληρονομικών, διαταραχών των συνδετικών ιστών του σώματος που προσβάλλουν κυρίως το δέρμα, τις αρθρώσεις και τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Για κάποιους τα συμπτώματα είναι ήπια, ενώ σε άλλους προκαλούν σοβαρούς περιορισμούς και αναπηρίες.

Έχω παραλύσει και δεν μπορώ να σηκωθώ, οπότε τώρα κάθε φορά που μπορώ να περπατήσω είμαι ευγνώμων. Προσπαθώ να εκτιμώ τις μικρές χαρές της ζωής. Το άκουσμα ενός μελωδικού πουλιού στο παράθυρό μου, τη θέα ενός όμορφου λουλουδιού ή τα ωραία δώρα των φίλων μου. Ναι, πολλά πράγματα έχουν πάει στραβά, αλλά ακόμα περισσότερα έχουν γίνει σωστά.

Αν κάποιος μου έλεγε πριν από έναν χρόνο «απλώς να είμαι ευγνώμων για αυτό που έχεις», θα γελούσα. Εγώ θα πρότεινα σε όλους όσοι ταλαιπωρούνται από προβλήματα υγείας να κάνουν ένα βήμα πίσω. Θυμηθείτε ότι όλα είναι προσωρινά. Υπάρχει πάντα πιο καλό από το κακό. Αν ξυπνήσατε σήμερα, αυτό είναι καταπληκτικό. Εάν αναπνέετε, είναι τέλειο. Μπορείς να διαβάσεις; Εισαι ευλογημενος. Ακόμα κι αν το μόνο που κάνετε σήμερα είναι να διαβάσετε αυτό το άρθρο, είμαι περήφανος για εσάς και αυτό είναι άλλο ένα καλό πράγμα που πρέπει να προσθέσετε στη λίστα. Θυμηθείτε, ο Θεός είναι μαζί σας στις πιο σκοτεινές μέρες σας, και στις πιο χαρούμενες. »

Σχετικά Άρθρα
%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%b6%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b70
Τα συγκινητικά λόγια ενός συζύγου στη νοσηλεύτρια γυναίκα του – «Χαμηλώνω το βλέμμα μου και υποκλίνομαι στο μεγαλείο σου»
%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ae%cf%83%cf%89-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%800
«Δεν μπορούσα να περπατήσω και να αναπνεύσω»: Αυτή ήταν η ντροπή του γάμου μου
%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%b2%ce%b1-%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ac-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%ba0
«Κατάλαβα πως με απατά από την αντανάκλαση στα γυαλιά ηλίου του»
%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%cf%8d%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%bf0
«Δεν είναι εύκολο να είσαι μητριά, θέλουμε κι εμείς κατανόηση και υποστήριξη»
%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%ac%ce%ba%cf%81%cf%85%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b9%ce%b4%cf%81%cf%8e%cf%840
«Είμαι αλλεργική στα δάκρυα, τον ιδρώτα, τη βροχή και το κανονικό νερό – Δυσκολεύομαι να ζήσω»
%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%81%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b5%cf%820
Γνωρίστηκαν στη δουλειά, έγιναν φίλες και μετά ανακάλυψαν πως είναι αδελφές – Η απίστευτη ιστορία που κάνει το γύρο του διαδικτύου

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του