“Πάλευα 21 χρόνια με τη διατροφική διαταραχή- Οι γιατροί δεν «έβλεπαν» πώς έχω νευρική ανορεξία λόγω των κιλών μου”

πάλευα-21-χρόνια-με-τη-διατροφική-διατ

Η Shira Rosenbluth είναι κλινική κοινωνικη λειτουργός στη Νέα Υόρκη. Έχει πάθος να βοηθά τους ανθρώπους να αισθάνονται τα καλύτερα στο σώμα τους και ειδικεύεται στη θεραπεία της διαταραγμένης διατροφής, των διατροφικών διαταραχών και της δυσαρέσκειας της εικόνας του σώματος χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση ουδέτερη ως προς το βάρος.

Πώς αποφάσισε όμως να ασχοληθεί με αυτό το επάγγελμα; Διαβάστε τη συγκλονιστική μαρτυρία της για τη μάχη που έδωσε επί 21 χρόνια με τη διατροφική διαταραχή και θα καταλάβετε…

Πάλευα 21 χρόνια με τη διατροφική διαταραχή

«Είχα μια διατροφική διαταραχή για 21 χρόνια – αλλά οι γιατροί δε μου διέγνωσαν ανορεξία λόγω του βάρους μου. Χρόνια ολόκληρα θεωρούσα πώς ήμουν ένα παχουλό παιδί γιατί μεγάλωσα σε μία οικογένεια που δεν αποδεχόταν το σώμα μου. Κοιτάζοντας ωστόσο πίσω παλιές φωτογραφίες, καταλαβαίνω ότι αυτό δεν ίσχυε.

Ήμουν 10 χρόνων την πρώτη φορά που έκανα εμετό. Το 1998 έκανα την πρώτη μου δίαιτα, η οποία και είχε παταγώδη αποτυχία. Δύο εβδομάδες μετά την έναρξη αυτής της δίαιτας, βρέθηκα να τρώω ανεξέλεγκτα. Διάβασα ένα βιβλίο για ένα κορίτσι με βουλιμία και μέσα στην απελπισία μου προκειμένου το σώμα μου να γίνει αποδεκτό από την οικογένειά μου, ο εμετός φαινόταν η τέλεια λύση. Συνέχισα να κάνω εμετό μερικές φορές την εβδομάδα για τα επόμενα δύο χρόνια. Μια μέρα, ένας συμμαθητής με άκουσε στο μπάνιο. Το είπε στον σύμβουλο καθοδήγησης του σχολείου μας, ο οποίος το είπε στους γονείς μου, και με πήγαν σε μία ψυχολόγο.

Ήμουν πολύ θυμωμένη, αλλά και ταυτόχρονα ανακουφισμένη. Ίσως η ψυχολόγος με βοηθούσε ώστε επιτέλους να βρω την ηρεμία.. Ίσως παράλληλα βοηθούσε και την οικογένειά μου να με αποδεχτεί και να με αγαπήσει παρά τα περιττά μου κιλά. Αντ ‘αυτού, κοίταξε προσεκτικά το σώμα μου και όταν με ντροπή της είπα πως έκανα εμετούς μου είπε «Φαίνεται ότι το πρόβλημά σου είναι ότι τρως πολύ». Απογοητεύτηκα οικτρά. Ειπα την αλήθεια σε έναν γιατρό και αυτός αγνόησε τελείως το γεγονός πως έκανα εμετούς γιατί με ενοχλούσε η εικόνα μου.

Η λάθος διάγνωση και τα σοβαρά προβλήματα που την έφεραν κοντά στον θάνατο!

Με μία λάθος διάγνωση, αυτή η γιατρός τι μου δίδαξε και με ταλαιπώρησε για τα επόμενα 21 χρόνια; Πώς η διατροφική διαταραχή αφορά τα άτομα που μοιάζουν με κάποιον που έχει διατροφική διαταραχή.

Συνεπώς, αυτό που πραγματικά είχε σημασία ήταν να γίνω αδύνατη. Μεγάλο λάθος, καθώς αυτοί οι εμετοί μπορεί να οδηγήσουν σε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών, καρδιακές προσβολές, προβλήματα του οισοφάγου, έλκη και άλλα πολλά. Τα επόμενα χρόνια πάλευα με μία γαστρίτιδα (φλεγμονή του στομάχου) και παλινδρόμηση οξέων στομάχων. Σκίστηκε επίσης ο οισοφάγος μου και τα επίπεδα καλίου μου μειώθηκαν. Και τα δύο μπορεί να αποβούν θανατηφόρα.

Μετά από αυτό το πρώτο ραντεβού, άκουσα την ψυχολόγο να λέει στη μαμά μου να μην ανησυχεί. Εγώ βέβαια συνέχισα να «βγάζω» το φαγητό. Και αυτό ήταν το πιο επικίνδυνο: Όσο περισσότερο συνεχίζονται οι συμπεριφορές διατροφικής διαταραχής, τόσο χειρότερη γίνεται η πρόγνωση της θεραπείας.

Οι διατροφικές διαταραχές έχουν το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας οποιασδήποτε ψυχικής ασθένειας, επομένως η έγκαιρη παρέμβαση είναι απαραίτητη.

Συνέχισα να βλέπω την ψυχολόγο αυτή για δύο ακόμη χρόνια, χωρίς να της αναφέρω πια τους εμετούς. Με συμβούλευσε να παρακολουθώ τι τρώω σ’ ένα ημερολόγιο τροφίμων. Η επόμενη συμβουλή της ήταν να αποκλείω ομάδες τροφίμων από τη διατροφή μου εκτός από πρωτεΐνες. Όσο περισσότερο προσπάθησα να ακολουθήσω τη συμβουλή της, τόσο περισσότερο κατέληξα παγιδευμένη σε έναν φαύλο κύκλο. Ήμουν παιδί με διατροφική διαταραχή. Κι αυτή η ψυχολόγος με έθετε σε κίνδυνο.

Όταν έγινα 14, έκανα τόσους εμετούς που η οικογένειά μου δεν μπορούσε να το παραβλέψει. Θυμάμαι σ΄ένα πασχαλινό γεύμα, έκανα εμετό μετά από κάθε φαγητό που έτρωγα. Στο επόμενο ραντεβού η μαμά μου το ανέφερε στη ψυχολόγο, η οποία με κοίταξε σοκαρισμένη και με ρώτησε γιατί δεν της είπα τι συνέβαινε. Μουρμούρισα μια συγγνώμη. Δεν ήξερα πώς να πω ότι είχα προσπαθήσει να της το πω σχεδόν δύο χρόνια πριν – απλώς δεν με πίστευε.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, προσπάθησα να αυτοκτονήσω. Κατέληξα σε νοσοκομείο διατροφικής διαταραχής και τελικά μου δόθηκε η σωστή διάγνωση βουλιμίας. Υπήρχαν πολλοί παράγοντες που συνέβαλαν στην απόπειρα αυτοκτονίας μου – αλλά κοιτάζοντας πίσω, αναρωτιέμαι συχνά: Εάν η θεραπεύτριά μου είχε κάνει τη σωστή διάγνωση, θα είχε αποφευχθεί αυτό;

Μακάρι να μπορούσα να πω ότι μετά από αυτά τα τέσσερα χρόνια, κατάφερα να ανακάμψω. Αντ’ αυτού, περιδιάβαινα μεταξύ των προγραμμάτων θεραπείας, προσπαθώντας να βρω ένα που δεν θα με προκαλούσε περαιτέρω κακό. Και μετά, όπως συμβαίνει συχνά με μακροχρόνιες διατροφικές διαταραχές, οι συμπεριφορές μου άλλαξαν. Στα μέσα του κολεγίου, σταμάτησα το φαγητό, συνέχισα τους εμετούς και έχασα το ένα τρίτο του σωματικού βάρους μου σε λίγους μήνες.

Αυτό οδήγησε στη δεύτερη εσφαλμένη διάγνωσή μου: Παρόλο που έτρωγα έναν επικίνδυνα χαμηλό αριθμό θερμίδων την ημέρα και έχανα γρήγορα βάρος, κανείς δεν άλλαζε τη διάγνωσή μου από τη βουλιμία σε ανορεξία. Γιατί; Επειδή είχα ακόμη κανονικό δείκτη μάζας σώματος. Για να διαγνωστεί κάποιος με ανορεξία, πρέπει να έχει λιποβαρή δείκτη μάζας σώματος, ενώ η βουλιμία και άλλες διατροφικές διαταραχές μπορούν να διαγνωστούν σε οποιοδήποτε βάρος. Παρόλο που πολλοί ερευνητές και υποστηρικτές πιέζουν να αλλάξουν τα διαγνωστικά κριτήρια, η ανορεξία παραμένει η μόνη ψυχική διαταραχή με “απαίτηση” βάρους.

Έτσι ο φαύλος κύκλος συνεχίστηκε. Πέρασα τη δεκαετία των ’20 συνεχίζοντας να τρώω ελάχιστα και να κάνω εμετούς. Ταυτόχρονα, τελείωσα το μεταπτυχιακό και ξεκίνησα τη δική μου καριέρα ως κλινική κοινωνικη λειτουργός.

Μόνο πριν από δύο χρόνια – αφού είχα ταλαιπωρηθεί για περισσότερα από 20 χρόνια με τη διατροφική μου διαταραχή – βρήκα επιτέλους μια ομάδα θεραπείας που με βοήθησε να αποδεχτώ το σώμα μου. Δουλεύω καθημερινά για να το γνωρίζω.

Εάν παλεύετε με μία διατροφική διαταραχή και δυσκολεύεστε να βρείτε βοήθεια λόγω των κιλών σας, λυπάμαι πολύ. Η σοβαρότητα της διατροφικής σας διαταραχής δεν έχει καμία σχέση με το μέγεθος του σώματός σας! Σας αξίζει κάτι πολύ καλύτερο! Σας ενθαρρύνω να αναζητήσετε τον κατάλληλο γιατρό Υγείας, επειδή αξίζετε να λάβετε τη βοήθεια που χρειάζεστε για να αισθανθείτε ασφαλείς στο σώμα σας!

Διαβάστε επίσης

Υπερχοληστερολαιμία: Ένας “ύπουλος” εχθρός και τι ρόλο παίζει η κληρονομικότητα

Όσο πιο νωρίς στολίσετε για τα Χριστούγεννα τόσο πιο ευτυχισμένοι θα είστε!

Τραγωδία στην άσφαλτο: Ξεκληρίστηκε 4μελης οικογένεια στην άσφαλτο στον Δομοκό

Σχετικά Άρθρα
Άννα Μαρία Βέλλη: Σοκάρει με την εξομολόγησή της για τη βία που δέχθηκε από πρώην σύντροφό της
Άννα Μαρία Βέλλη: Σοκάρει με την εξομολόγησή της για τη βία που δέχθηκε από πρώην σύντροφό της
«Έπρεπε να του ικανοποιώ κάθε επιθυμία»- Μία γυναίκα δραπετεύει με τον γιο της από έναν αρρωστημένο γάμο
«Έπρεπε να του ικανοποιώ κάθε επιθυμία»- Μία γυναίκα δραπετεύει με τον γιο της από έναν αρρωστημένο γάμο
Διάσημες που μίλησαν ανοιχτά για τη βία που έζησαν μέσα σε σχέση
Διάσημες που μίλησαν ανοιχτά για τη βία που έζησαν μέσα σε σχέση
Παντρεύτηκε για χάρη του πατέρα της, έμεινε παράλυτη, σήμερα είναι μία γυναίκα σύμβολο
Παντρεύτηκε για χάρη του πατέρα της, έμεινε παράλυτη, σήμερα είναι μία γυναίκα σύμβολο
Συγκλονίζει η ταινία της Lacta για τις γυναικοκτονίες - "Μη με αφήσεις ποτέ... είσαι μόνο δική μου"
Συγκλονίζει η ταινία της Lacta για τις γυναικοκτονίες – “Μη με αφήσεις ποτέ… είσαι μόνο δική μου”
Σόνια Τσεκίνη: Της είπαν ότι θα ζήσει τρεις μήνες, εκείνη τερμάτισε πρώτη στον Μαραθώνιο Θεσσαλονίκης
Σόνια Τσεκίνη: Της είπαν ότι θα ζήσει τρεις μήνες, εκείνη τερμάτισε πρώτη στον Μαραθώνιο Θεσσαλονίκης

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του