«H κολλητή μου πέθαινε κι εγώ ήμουν πολύ απασχολημένη για να της πω αντίο»

h-κολλητή-μου-πέθαινε-κι-εγώ-ήμουν-πολύ

Θα την θυμάμαι πάντα όπως ήταν όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά. Nα στέκεται κόντρα στον ήλιο. Πριν από επτά χρόνια, σε μια κενή προβλήτα στην Κροατία. Αυτή με μία φίλη της, εγώ με μία δική μου. Και οι τέσσερις προσπαθούσαμε να βρούμε το πλοίο στο οποίο επρόκειτο να περάσουμε τις επόμενες πέντε ώρες. Θέλαμε να παρακολουθήσουμε ένα μουσικό φεστιβάλ εν πλω. Δεν υπήρχε κανένα τέτοιο πλοίο στο λιμάνι. Τσεκάραμε τα τηλέφωνά μας, ελέγξαμε τα ρολόγια μας. Είχαμε φτάσει εγκαίρως. Δεν ξέρω πόση ώρα κουβεντιάζαμε, πάντως ακόμη και όταν το πλοίο ήρθε, δεν «ξεκολλήσαμε». Στο τέλος της ημέρας ήμασταν αχώριστες.

Οι επόμενες μέρες του μουσικού φεστιβάλ ήταν μερικές από τις αγαπημένες μου. Καλύπταμε τα πρόσωπά μας με γκλίτερ (πολύ πριν το Instagram το κάνει κλισέ) και πίναμε μέχρι το ξημέρωμα. Γνωρίσαμε αγόρια και χορέψαμε μέχρι το ξημέρωμα σε ένα αρχαίο αμφιθέατρο, πιστεύοντας πως κανείς στη γη δεν είχε διασκεδάσει όσο εμείς. Την τελευταία νύχτα φύγαμε από το φεστιβάλ, φορέσαμε ωραία φορέματα και πήγαμε για δείπνο στην πόλη, πίνοντας τοπικό ροζέ κρασί, ενώ ποζάραμε στα πιο απίθανα μέρη.

Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνων και πετάξαμε σπίτια μας. Είχα γκλίτερ στα μαλλιά μου για πάνω από μία εβδομάδα.

Μπορώ να την παρομοιάσω μόνο με έναν πύραυλο γεμάτο καύσιμα. Ήταν ένας άνθρωπος που πυροδοτούσε τη φαντασία μου και γέμιζε τη ζωή μου με μία αίσθηση περιπέτειας. Ήταν το “γιατί όχι” στο δικό μου “γιατί;” Ήταν ο άνθρωπος που με έβαλε την αταξία στην γεμάτη τάξη μου. Την έκανε γλυκά ανισόρροπη, δυναμική και ιντριγκαδόρικη.

Θέλω να πω πως μέχρι και που πέθανε, δεν μπορούσα να εξηγήσω στους υπόλοιπους φίλους και την οικογένειά μου ότι ήταν κάποιος πολύ σημαντικός άνθρωπος για μένα. Βλέπετε ήταν ένας άνθρωπος για τον οποίο δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα. Ένας άνθρωπος που δεν ήταν πια εδώ.

Ήμουν απασχολημένη….

Ανακάλυψα ότι ήταν άρρωστη μόλις πριν από ένα χρόνο. Καρκίνος. Ήταν πολύ νέα για να έχει κάτι τέτοιο. Το χειρίστηκε ωστόσο με τον τρόπο που αντιμετώπιζε τα πάντα: κάνοντας ένα σχέδιο δράσης. Κι αυτό το σχέδιο δεν περιελάμβανε συμπάθεια, οίκτο ή οποιοδήποτε είδος συγκίνησης από τη δική μου πλευρά. Θα το πολεμούσε και το μόνο πράγμα που ήθελε από μένα ήταν να της συμπεριφέρομαι κανονικά. Να μην την κάνω να αισθάνεται σαν άρρωστο άτομο. Να μην την κοιτάζω σαν να πεθαίνει.

Την είδα μόλις δύο φορές πριν πεθάνει. Είναι δύσκολο να το παραδεχτώ και να το αποδεχτώ. Είχα πιάσει καινούρια δουλειά, έκανε διάφορες σχέσεις και βέβαια αυτός ο διαχρονικά βαρετός αγώνας για την επιβίωση. Μεταξύ μας έμπαιναν τόσα πολλά ανούσια εμπόδια που συνέχεια ανέβαλλαν τις συναντήσεις μας. Κανονίζαμε να συναντηθούμε και πάντα μία από τις δύο θα ακύρωνε.

Τελικά φάγαμε ένα brunch, αμέσως μόλις της είπαν ότι ο όγκος της χειροτερεύει. Ήταν πολύ προσεκτική στο πώς μου το είπε: ποτέ δεν μου είπε ότι ήταν το Στάδιο 4, μιλούσε ποτέ μόνο για τα πρακτικά, για τις χημειοθεραπείες και τη μειωμένη ενέργειά της. Θυμάμαι τις ερωτήσεις που της έκανα και απορώ με τη δική μου ηλιθιότητα. Θα πηγαινε με τον φίλο της διακοπές τον επόμενο χρόνο; Σκεφτόντουσαν να αγοράσουν ένα σπίτι μαζί για να μείνουν; Μιλούσαμε επίσης για τα μαλλιά της. Πώς θα τα κούρευε μετά την επόμενη χημειοθεραπεία.

Δύο εβδομάδες αργότερα πήγαμε να αγοράσουμε καπέλα. Δοκιμάσαμε πολλά, κάναμε αστεία, διακωμωδήσαμε την κατάσταση. Φάγαμε ένα βιαστικό δείπνο μετά και περάσαμε τόσο ωραία. Ήταν τόσο ενδιαφέρουσα σαν τύπος. Σχεδόν ιδανική.

Είπαμε αντίο στη στάση του μετρό και το επόμενο πράγμα που άκουσα, ήταν νεκρή. Το έμαθα στις 22 Δεκεμβρίου. Της είχα στείλει μήνυμα τον Νοέμβριο και δεν μου απάντησε ποτέ. Ήξερα ότι η χημειοθεραπεία τη δυσκόλευε πολύ και δεν την πίεσα. Μάλλον θα ήθελα πολύ να πω πως δεν ήθελα να την πιέσω, αλλά αυτό ήταν ψέμα. Η αλήθεια είναι πολύ πιο άβολη. Ξέχασα να της ξαναστείλω μήνυμα. Ξέχασα να πάω δίπλα της, να τη φροντίσω. Και τώρα ήταν πολύ αργά. Το χάσμα μεταξύ της τελευταίας μας συνάντησης και του θανάτου της ήταν τεράστιο. Δεν είχα ιδέα τι είχε συμβεί, πώς είχε επιταχυνθεί μια κατάσταση τόσο γρήγορα.

Η ίδια είχε προγραμματίσει βήμα βήμα ακόμη και την κηδεία της: ποιος θα μιλούσε, ποιος θα διάβαζε ποιήματα, είχε διαλέξει τα τραγούδια που θα έπαιζαν ως υπόκρουση. Στη συνέχεια μιλήσαμε και αφηγηθήκαμε ιστορίες μας γι’ αυτήν. Θυμηθήκαμε πολλά. Θέε μου πόσο μου έλειπε.

Σταδιακά, έμαθα την αλήθεια αυτών των τελευταίων μηνών. Έκανα ερωτήσεις για να ανακαλύψω τις λεπτομέρειες, προσπαθώντας να μην αποκαλύψω το μυστικό μου: Ότι δεν ήξερα. Δεν ήμουν εκεί. Ήμουν πολύ απασχολημένη.

Στο σκοτεινό τετράωρο ταξίδι της επιστροφής στο σπίτι μου με το τρένο πήρα μερικούς όρκους για να τιμήσω τη μνήμη της. Ορκίστηκα να βρίσκω χρόνο για τους φίλους μου, ανεξάρτητα από το πόσο απασχολημένη ή πηγμένη είμαι. Ορκίστηκα να αναμειγνύω τους φίλους μου, να συγκροτώ ομάδες μ΄αυτούς, καθώς το κοινό τους στοιχείο είμαι εγώ. Τέλος, κάτι που ανέφερε κάποτε ένας μεγάλος συγγραφέας είναι το πιο σημαντικό πράγμα: να λέτε στους φίλους σας πως τους αγαπάτε. Είναι τόσο εύκολο και τόσο πολύτιμο ταυτόχρονα.

Όσο για τη φίλη μου; Θα τη θυμάμαι πάντα με τον τρόπο που ήταν όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά. Λουσμένη στο φως του ήλιου στην προβλήτα.

Διαβάστε επίσης

Νίκολας Κέιτζ: Ξυπόλυτος και μεθυσμένος τσακώθηκε σε εστιατόριο και τον πέταξαν έξω – Οι θλιβερές εικόνες του άλλοτε λαμπερού σταρ

Ιστορίες γιατρών που νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ: Είχα την εντύπωση ότι μιλούσα αλλά με την τραχειοστομία, δε μπορούσα να συνεννοηθώ”

Καλύτερα Σκοτωμένη παρά Χωρισμένη – Η αληθινή ιστορία μιας γυναικοκτονίας σε ένα βιβλίο που θα σας συγκλονίσει

Σχετικά Άρθρα
Ο δημοσιογράφος Προκόπης Δούκας μιλά για περιστατικό bullying από δύο αστυνομικούς
Ο δημοσιογράφος Προκόπης Δούκας μιλά για περιστατικό bullying από δύο αστυνομικούς
Φώφη Γεννηματά - Ντόρα Μπακογιάννη: Οι δύο κυρίες της πολιτικής μαζί στη μάχη της ζωής τους απέναντι στον καρκίνο
Φώφη Γεννηματά – Ντόρα Μπακογιάννη: Οι δύο κυρίες της πολιτικής μαζί στη μάχη της ζωής τους απέναντι στον καρκίνο
Μαρίνα Λαμπροπούλου: Ο θάνατος του συντρόφου της και η επιστροφή του άλλοτε κοριτσιού του “3,2,1” μέσα από το DWTS
Μαρίνα Λαμπροπούλου: Ο θάνατος του συντρόφου της και η επιστροφή του άλλοτε κοριτσιού του “3,2,1” μέσα από το DWTS
Σοκ από τον άγριο ξυλοδαρμό της food blogger Στεφανία Τζαφέρη - Τρομάζουν οι φωτος
Σοκ από τον άγριο ξυλοδαρμό της food blogger Στεφανία Τζαφέρη – Τρομάζουν οι φωτος
Πώς αντιμετωπίζει αυτός ο μπαμπάς την κόρη του; «Έχω αλλάξει μπαμπά» - «Σε θέλω όπως και να είσαι»
Πώς αντιμετωπίζει αυτός ο μπαμπάς την κόρη του; «Έχω αλλάξει μπαμπά» – «Σε θέλω όπως και να είσαι»
Λούρδη Λεόν: "Η μαμά μου η Μαντόνα ήθελε να ελέγχει όλη μου τη ζωή"
Λούρδη Λεόν: “Η μαμά μου η Μαντόνα ήθελε να ελέγχει όλη μου τη ζωή”

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του