“Αν πολεμήσω τη νόσο COVID-19 θα με εγκαταλείψει το μόσχευμά μου. Δεν το ρισκάρω με τίποτα”

αν-πολεμήσω-τη-νόσο-covid-19-θα-με-εγκαταλεί

Η Λένα Πολυχρόνη είναι μία νεαρή κοπέλα παράδειγμα προς μίμηση. Μία κοπέλα που παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω, αλλά προσπάθησε να πάρει δύναμη από αυτα και να εξελιχθεί. Όταν ήταν 40 ημερών διαγνώστηκε με κυστική ίνωση, στα 17 της μπήκε σε λίστα αναμονής για λήψη οργάνου και ύστερα από τρία χρόνια αγκαλιά με τη συσκευή οξυγόνου υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση. Τα τελευταία χρόνια ανασαίνει με νέους πνεύμονες και απολαμβάνει τα όμορφα της ζωής. Στα 22 της χρόνια είναι ήδη απόφοιτος Παιδαγωγικού Τμήματος, παρακολουθεί ένα μεταπτυχιακό και συμμετέχει σε σεμινάρια δημιουργικού περιεχομένου.

Η Λένα σήμερα, την περίοδο αυτή της πανδημίας διεκδικεί το αυτόνοητο. Να αντιμετωπίζεται ως ένα άτομο που ανήκει στις ευπαθείς ομάδες. Διεκδικεί την προσοχή και τη φροντίδα της κοινωνίας και όλων μας. Και το αξίζει. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσουμε τι λέει για τον κορωνοϊό: «Σκέφτομαι πως αυτός ο ιός χτυπά το αναπνευστικό. Η κυστική χτυπά στο αναπνευστικό από την άλλη. Εγώ έχω άλλους πνεύμονες. Πρέπει να οχυρωθώ. Να προστατεύσω την ανάσα μου. Μπήκα από μόνη μου σε καραντίνα. Αν πολεμήσω τη νόσο COVID-19 θα με εγκαταλείψει το μόσχευμά μου. Δεν το ρισκάρω με τίποτα». 

Η κυστική ίνωση και η Λένα

Η Κυστική Ίνωση είναι η πιο συχνή, κληρονομική νόσος της λευκής φυλής. Προσβάλλει πολλά ζωτικά όργανα και συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εμφάνιση ιδιαίτερα παχύρρευστων και αφυδατωμένων εκκρίσεων σε διάφορα όργανα και αδένες του σώματος, με αποτέλεσμα τη σταδιακή καταστροφή ζωτικών οργάνων και τελικώς στην ανεπάρκεια αυτών.

Στην περίπτωση της Λένας το αναπνευστικό της σύστημα ήταν αυτό που είχε πληγεί και επιβαρυνθεί πιο πολύ, με αποτέλεσμα να χρειάζεται μόνιμα την παροχή οξυγόνου και κατ’ επέκταση την μεταμόσχευση.

Επίσημα ενεργή υποψήφια λήπτρια στην λίστα αναμονής μπήκε τον Ιούνιο του 2014. Μετά από ενάμιση χρόνο, τον Ιανουάριο του 2016, δέχθηκε το πιο σημαντικό τηλεφώνημα. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε έπειτα από δύο εβδομάδες, καθώς το μόσχευμα που είχε βρεθεί αρχικά κρίθηκε ακατάλληλο.

«Οι φίλοι μου δεν με άφησαν ποτέ να νιώσω μόνη»

Η ίδια λέει πως «Δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς την στήριξη των δικών μου. Προσωπικά, στάθηκα τυχερή γιατί η μητέρα μου ήταν καθημερινά δίπλα μου και είναι ένας άνθρωπος που προσωποποιεί τη φράση “η χαρά της ζωής”. Επιπλέον, οι φίλοι μου δεν με άφησαν ποτέ να νιώσω μόνη, βλεπόμασταν καθημερινά, φρόντιζαν ώστε να μην κλείνομαι σπίτι και με βοηθούσαν να βγαίνω όσο μπορώ. Ακόμα και η μικρή μου αδερφή με κάθε ευκαιρία ενδυνάμωνε την πίστη μου πως όλα θα πήγαιναν καλά. Η συνύπαρξη αυτών των ανθρώπων ήταν ευεργετική για μένα και το γεγονός ότι δεν κλείστηκα στον εαυτό μου, δεν πτοήθηκα αλλά αντιθέτως οι μέρες μου ήταν γεμάτες γέλιο το χρωστώ σε αυτούς. Με την ευκαιρία θα ήθελα να τους ευχαριστήσω δημόσια που ήταν και εξακολουθούν να’ ναι δίπλα μου. Νομίζω ότι ήταν καταλυτικός ο παράγοντας του υποστηρικτικού περιβάλλοντος στην αντοχή που χρειαζόταν να επιδείξω εκείνη την περίοδο».

«Κατάλαβα πως τα πραγματικά προβλήματα είναι πολύ λιγότερα απ’ αυτά που εμείς “βαφτίζουμε” ως τέτοια»

«Έχω φιλοσοφήσει το θέμα του πώς βλέπω τα πράγματα και έχω αναθεωρήσει πεποιθήσεις που είχα πριν. Φτάνοντας στο σημείο να βρίσκω δύσκολα τα πιο απλά πράγματα, όπως να περπατήσω ως την κουζίνα για ένα ποτήρι νερό, κατάλαβα πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και ούτε τόσο απλό ή άνευ σημασίας όπως νομίζουμε. Πλέον, χαίρομαι περισσότερο τις βόλτες μου, τις ηλιόλουστες μέρες, την καθημερινότητα. Όμως, είναι στην φύση μας να παραπονιόμαστε για πιο μικρά προβλήματα και τείνουμε να παρουσιάζουμε τα δικά μας ως τα πιο σημαντικά. Είναι πολύ λογικό, γιατί ο καθένας αυτό που βιώνει αυτό και θεωρεί «βουνό». Γενικότερα, κατάλαβα πως τα πραγματικά προβλήματα είναι πολύ λιγότερα απ’ αυτά που εμείς «βαφτίζουμε» ως τέτοια. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα, δεν έχω καταφέρει να μην με προβληματίζουν, αγχώνουν ή στεναχωρούν απλά πράγματα, ωστόσο εκτιμώ όσα έχω και απολαμβάνω εξίσου τις καθημερινές με τις πιο ξεχωριστές στιγμές».

«Με έμαθα καλύτερα»

«Μέσα από όλο αυτό με έμαθα καλύτερα. Συνειδητοποίησα ότι είμαι πολύ δυνατότερη απ’ ότι νόμιζα, σωματικά και ψυχικά και αρκετά υπομονετική. Φτάνοντας στα όρια της αντοχής μου κατάλαβα πως μπορώ να ανταπεξέλθω σε δυσκολίες, να σκεφτώ ώριμα ώστε να πάρω κρίσιμες αποφάσεις και να διαχειριστώ περίπλοκες καταστάσεις. Ταυτόχρονα, επιβεβαίωσα και κάποιες πτυχές μου, όπως για παράδειγμα ότι αγχώνομαι εύκολα και δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη» αναφέρει η ίδια σε συνέντευξή της.

Όταν κάποιος μαθαίνει πως έχω κάνει μεταμόσχευση χαμογελάει και μου εύχεται τα καλύτερα, όμως μόλις ρωτήσω αν ο ίδιος είναι δότης τότε το τοπίο σκοτεινιάζει.

Στη χώρα μας η δωρεά οργάνων είναι, ακόμα, θέμα ταμπού. Η παραπληροφόρηση, η έλλειψη ενημέρωσης και εμπιστοσύνης στο σύστημα Υγείας είναι οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους, οι περισσότεροι τουλάχιστον, θεωρητικά τάσσονται υπέρ της δωρεάς αλλά πρακτικά μένουν άπραγοι. Το έχω παρατηρήσει και σε προσωπικό επίπεδο, αφού όταν κάποιος μαθαίνει πως έχω κάνει μεταμόσχευση χαμογελάει και μου εύχεται τα καλύτερα, όμως μόλις ρωτήσω αν ο ίδιος είναι δότης τότε το τοπίο σκοτεινιάζει. Φυσικά, γίνονται προσπάθειες προκειμένου να υπάρξει σωστή και έγκυρη ενημέρωση, καθώς και να ξεδιαλυθούν οι προκαταλήψεις που υπάρχουν γύρω από αυτό το θέμα, αλλά κάποιες αρνητικές αντιλήψεις είναι γερά ριζωμένες. Επίσης, εφόσον το αποφασίσει καλό είναι να μιλήσει στην οικογένειά του και στους οικείους του για αυτήν του την απόφαση αφενός για ενημερωτικούς λόγους και αφετέρου επειδή η οικογένεια παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην πραγμάτωση αυτής της απόφασης.

«Φαντάζομαι την ευτυχία σαν μια κλειδαριά που ο καθένας έχει την δική του και ανοίγει με ένα ή περισσότερα διαφορετικά κλειδιά»

Τα λόγια της συγκλονίζουν: «Φαντάζομαι την ευτυχία σαν μια κλειδαριά που ο καθένας έχει την δική του και ανοίγει με ένα ή περισσότερα διαφορετικά κλειδιά. Έχοντας λάβει ένα δώρο ζωής καθημερινά ευγνωμονώ πολλά πρόσωπα που είμαι ζωντανή, αναπνέω βαθιά και επομένως με σιγουριά μπορώ να πω πως αυτό είναι το δικό μου κλειδί. Όχι όμως και το μοναδικό! Η αγάπη είναι το δεύτερο, μιας και πιστεύω ότι είναι ευλογημένος όποιος παίρνει πολλή αγάπη και με τη σειρά του και ο ίδιος μπορεί να αγαπήσει το ίδιο δυνατά».

Σχετικά Άρθρα
%cf%80%ce%ad%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b5-%ce%bf-%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%bc%cf%80%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ba0
Πέθανε ο «Μπάρμπα Γιάννης» – Ο μοναδικός κάτοικος του νησιού Περιστέρα στην Αλόννησο
%cf%84%ce%b9-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%86%ce%ac%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ae%ce%bd%cf%89%ce%bd-%ce%b7%ce%b8%ce%bf%cf%800
Τι αποφάσισε το Σωματείο Ελλήνων ηθοποιών για τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Παύλο Χαϊκάλη
%ce%b4%ce%ae%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%ad%cf%83%ce%b2%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%b70
«Δήμητρα» της Λέσβου: Ταυτοποιήθηκε η σορός της- Έπεσε θύμα θανατηφόρου τροχαίου με εγκατάλειψη
%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-8-%ce%bc%ce%b7%ce%bd%cf%8e%ce%bd-%ce%ad%ce%b3%ce%ba%cf%85%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b5%cf%85%ce%b8%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%bc0
«Ήμουν 8 μηνών έγκυος και ο διευθυντής με υποχρέωνε να φοράω τη στολή στη δουλειά» – Η ιστορία που έκανε έξαλλο τον κόσμο
%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%8e%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%83%ce%ae%ce%bc0
Πόσα νέα κρούσματα ανακοινώθηκαν σήμερα, 14/6, από τον ΕΟΔΥ
%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%81%cf%81%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%85%cf%80%cf%89%cf%83%ce%b90
«Μαύρη παλίρροια»: Δείτε την εντυπωσιακή νέα τοιχογραφία που δεσπόζει στην Καστέλλα

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του