Το θεατρικό έργο του Σταμάτη Πολενάκη «Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον», βρέθηκε μια μέρα στα χέρια των κοριτσιών της ομάδας Δοκιμής. 



Η Μαρία Ροβάκη, η Ιωάννα Μυλωνά και η Κατερίνα Ελοσίτου γοητεύτηκαν αμέσως από τη γραφή του έργου, αλλά και από τον ίδιο τον συγγραφέα, όταν τον συνάντησαν. Η υπέροχη ιστορία της Έμιλυ Ντίκινσον, της μεγάλης Αμερικανίδας ποιήτριας που επηρέασε όσο λίγοι την παγκόσμια λογοτεχνία, θα γινόταν παράσταση, η απόφαση είχε παρθεί.  

Ανέθεσαν τη σκηνοθεσία στο αγόρι, της ομάδας Δοκιμής, τον Δημοσθένη Φίλιππα και έτσι αυτή την περίοδο βρίσκονται στις τελευταίες πρόβες του, ώστε να δώσουν σάρκα και οστά στη σκηνή του 104, στη μυστηριώδη ποιήτρια και την ιστορία της. 

Η Κατερίνα Ελοσίτου συνθέτει την πρωτότυπη μουσική της παράστασης και συνοδεύει τις δύο ηθοποιούς σ’ ένα ξεχωριστό όνειρο, στο «Τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον».  


Τι έχουν όμως να μας πουν οι ίδιες για τη νέα τους θεατρική περιπέτεια;

Πώς ξεκίνησε η ιδέα γι’ αυτή την παράσταση;

Μαρία Ροβάκη : Αναζητούσαμε το επόμενο βήμα που θα κάναμε με την ομάδα, μετά την επιτυχημένη μας  παραγωγή «Το τελευταίο Tραίνο» του Φ. Κους , στο Θέατρο Τρένο στο Ρουφ (2017-2018). Διαβάσαμε πολύ, κάναμε έρευνα και σε Έλληνες και σε ξένους συγγραφείς, ψάχναμε αυτό που θα μας αφορά πραγματικά, που θα μας μιλήσει στην ψυχή, τη δεδομένη στιγμή. ‘Ετσι  συναντήσαμε τον ξεχωριστό Σταμάτη Πολενάκη, ο οποίος μας εμπιστεύτηκε αυτό το τόσο ποιητικό, ευαίσθητο, πανανθρώπινο και βαθιά υπαρξιακό κείμενο.
Ιωάννα Μυλωνά: Οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι και γνωρίσαμε προσωπικά τον Σταμάτη Πολενάκη, έναν πραγματικά υπέροχο ποιητή και άνθρωπο. Μάθαμε πως γράφει θεατρικά έργα και του ζητήσαμε να τα διαβάσουμε. «Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον» μας συγκίνησε βαθιά και μας προκάλεσε να αναμετρηθούμε μαζί του.

Τι σας γοήτευσε στην ιστορία της Έμιλυ Ντίκινσον;

Μαρία: Η ίδια η Έμιλυ Ντίκινσον! Η ζωή της! Η πίστη, η προσήλωση και η αφοσίωση στην ποίηση της και κατ’επέκταση στον άνθρωπο και τη φύση. Ξεχωριστή, επαναστατική, σχεδόν αναρχική προσωπικότητα, εναντιώνεται στις κοινωνικές συμβάσεις της ανδροκρατούμενης κοινωνίας της εποχής της  και την απόρριψη του έργου της γι αυτό και, κατ’επιλογήν, αποσύρεται σ’ένα δωμάτιο και γράφει ακατάπαυστα ποιήματα και επιστολές.
Ιωάννα: Χαίρομαι πραγματικά που το έργο αυτό έγινε η αφορμή για να γνωρίσω σε βάθος την σπουδαία αυτή ποιήτρια και γυναίκα! Αγγίζει σε βάθος την ψυχή μου! Πάθος, τρυφερότητα, δύναμη, επιμονή, ανυπακοή στις παραδόσεις, τόλμη να αναμετρηθεί κατά πρόσωπο με την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης … Νομίζω όμως πως με συγκινεί πιο βαθιά το ότι υπερασπίστηκε τη διαφορετικότητά της με όλη της την ύπαρξη!

Γιατί το έργο του Σταμάτη Πολενάκη δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί στη σκηνή;

Μαρία : Κατ’αρχάς, πρέπει να αναφέρω ότι το έργο έχει παρουσιαστεί σε μορφή αναλογίου το 2007,το 2008 στο Φεστιβάλ Ελληνικού Έργου HSBC, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και  το 2012 από την Ελληνοαμερικανική Ένωση. Εμείς όμως, για πρώτη φορά φέτος, παρουσιάζουμε στο θέατρο 104 τη δική μας εκδοχή, με σκοπό να αναδείξουμε το υπέροχο, αυτό, κείμενο του Σταμάτη Πολενάκη, που μας έχει αγγίξει τόσο πολύ.
Ιωάννα: Το έργο αυτό δεν έχει ανέβει πράγματι σε μορφή θεατρικής παράστασης! Γιατί; Μα για να το ανεβάσουμε πρώτοι εμείς!

Μιλήστε μας για την ομάδα ΔΟΚΙΜΗ 

Ιωάννα: Η ομάδα ΔΟΚΙΜΗ είναι ουσιαστικά η καλλιτεχνική συνύπαρξη τεσσάρων ανθρώπων με βαθιά αγάπη στη δημιουργική διαδικασία και εξέλιξη. Έχουμε κοινή αντίληψη, παιδεία και αισθητική και αυτό ήταν που μας ένωσε. Το σχέδιό μας αυτή τη στιγμή είναι το  «Τελευταίο Όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον», ας χαθούμε σε αυτό προς το παρόν…
Μαρία : Κατά τη γνώμη μου οι πιο σπουδαίες και σημαντικές δουλειές στο θέατρο, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχουν γίνει από ομάδες, από καλλιτέχνες που ενώνουν  τις δυνάμεις τους, τα οράματα τους, τα θέλω τους, τα όνειρα τους, την κοινή τους γλώσσα, αντίληψη και αισθητική για την τέχνη!! Έτσι κι εμείς, το καλοκαίρι του 2017 δημιουργήσαμε την ομάδα ΔΟΚΙΜΗ, εγώ, ο Δημοσθένης Φίλιππας, ηθοποιός και σκηνοθέτης της ομάδας, η ηθοποιός Ιωάννα Μυλωνά και η μουσικός Κατερίνα Ελοσίτου. Στόχος μας είναι η κοινή καλλιτεχνική συνύπαρξη, εξέλιξη και έρευνα πάνω στην υποκριτική διαδικασία, σε κείμενα που μας αφορούν. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και συγκινημένοι που σε λίγες μέρες θα ανέβει η καινούρια μας παραγωγή στη σκηνή του  θεάτρου 104.Είμαι σίγουρη ότι το έργο του Σταμάτη Πολενάκη θα αποτελέσει την αφετηρία, το βατήρα,για το επόμενο εγχείρημα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό στις μέρες μας!

Τι ρόλο παίζει η μουσική στην παράστασή σας;

Μαρία : Στην παράσταση ενώνεται ο λόγος και η μουσική. Η δράση συναντά τον ήχο, η εναλλαγή των συναισθημάτων τη μελωδία, ο διάλογος τη μουσική σύνθεση.
Ιωάννα:Η παράστασή μας είναι ένα όνειρο, «Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον». Οι μελωδίες της Κατερίνας Ελοσίτου, που ερμηνεύει ζωντανά στη σκηνή, πρωταγωνιστούν και βοηθούν τις αισθήσεις μας να ξυπνήσουν, ώστε να απολαύσουμε πιο οργανικά αυτό το ταξίδι.

Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να υποδύεται κανείς γνωστές προσωπικότητες;

Μαρία : Σίγουρα υπάρχει μεγάλη δυσκολία σε αυτό. Χρειάζεται έρευνα, εμβάθυνση και κατανόηση των στοιχείων που συνθέτουν το χαρακτήρα, και των ιστορικών δεδομένων της εποχής.
Ιωάννα: Για εμένα στην αρχή ήταν λίγο τρομακτικό. Η ευθύνη είναι μεγάλη. Δεν έχω αποπειραθεί ξανά κάτι τέτοιο. Βέβαια όσο περνάει ο καιρός βρίσκω αυτή τη γυναίκα μέσα μου και αυτό μου δίνει κουράγιο.  

Υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζατε για τη συγγραφέα και το μάθατε μέσα από την έρευνα σας για την παράσταση; 

Μαρία : Πολλοί πιστεύουν ότι η Ντίκινσον ήταν προσηλωμένη στην ιδέα του θανάτου. Όσο όμως τη γνωρίζεις, καταλαβαίνεις ότι είναι γαντζωμένη στη ζωή!
Ιωάννα: Δεν γνώριζα πολλά για την Έμιλυ Ντίκινσον, έτσι ήταν μια αποκάλυψη για εμένα! Με γοητεύει και με συγκινεί! Τη θαυμάζω και χαίρομαι πολύ που τη γνώρισα με αφορμή αυτό το κείμενο! Ελπίζουμε και η δική μας παράσταση να είναι μια αφορμή να μπουν και οι θεατές μας στον μαγικό κόσμο της. 

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00  από την ομάδα ΔΟΚΙΜΗ.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Δημοσθένης Φίλιππας
Δραματουργική επεξεργασία, βοηθός σκηνοθέτη: Eυαγγελία Καπόγιαννη
Ζωντανή πρωτότυπη μουσική: Κατερίνα Ελοσίτου
Παίζουν (αλφαβητικά): Kωνσταντίνος Δανίκας, Ιωάννα Μυλωνά, Μαρία Ροβάκη
Σκηνικά –κοστούμια : Mυρτώ Κοσμοπούλου
Φωτισμοί: Mελίνα Μάσχα
Εικαστική επιμέλεια εντύπων : Δικαίος Χατζηπλής
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Γουβέλης
Παραγωγή: Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Αντιγόνη», ομάδα ΔΟΚΙΜΗ

από Γεωργία Οικονόμου