Ιστορίες ντουλάπας…

Πάντα έλεγα, ότι αν είχα ένα μεγάλο σπίτι, θα ήθελα το ένα δωμάτιο να έχει μόνο ντουλάπες. Όχι, ότι έχω τα ρούχα και τα παπούτσια της Κάρι Μπράντσο, αλλά κυρίως, επειδή βαριέμαι αυτό το βάλε – βγάλε κάθε αλλαγή της εποχής. Βγάλε καλοκαιρινά, αποθήκευσε χειμερινά και αντιστρόφως. Είναι δουλειά τώρα αυτή κάθε εξάμηνο;

Άλλες φορές, σκέφτομαι, ότι θα ήθελα να έχω ένα μαγικό ραβδί, να το τινάζω ρυθμικά και να γίνονται όλα μόνα τους, όπως στα παραμύθια με τις νεράιδες. Παιδικό, αλλά σκεφτείτε πόσο χρήσιμος θα ήταν ένας τέτοιος αυτοματισμός (με ραβδί ή όχι, δεν ξέρω)… Όποιος κατακτήσει αυτήν την πατέντα, θα αγιοποιηθεί, το υπογράφω.

Παρ’ολα αυτά, η αλλαγή των ρούχων κάθε εποχή για μένα προσωπικά είναι και μία ευκαιρία ανα-θεώρησης, ανα-σύνταξης, ανα-διοργάνωης, ίσως ακόμη και ανα-πόλησης.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Ήρθε πάλι αυτή η εποχή και μοιάζει σαν να μην πέρασε μια μέρα. Πάλι βγαίνουν όλες οι κρεμάστρες από τη ντουλάπα για να ανικατασταθούν τα ρούχα με της εποχής που έρχεται. Ένας «κακός χαμός» από παντελόνια, φορέματα, μπλούζες, μπλουζάκια, κολάν και δεν συμμαζεύεται, σε σημείο που να αρχίζω να αναρωτιέμαι, αν είμαι, όντως, η Κάρι Μπράντσο και δεν το ξέρω.

Καθώς βγάζω ένα ένα τα ρούχα από τις κρεμάστρες συλλογίζομαι. Αρχίζω το flashback των μηνών που πέρασαν και σκέφτομαι: «αυτό πού το φόρεσα;;» ή «με ποιον/α ήμουν τότε που φορούσα το άλλο;».Υπήρξαν ορισμένα που δεν τα «τίμησα» καν, απλώς άλλαξαν κρεμάστρες. Άλλα, πάλι, τα «έλιωσα» σε εμμονικό βαθμό.

Τα δώρα…

Και κάπου εκεί ανάμεσα στο σωρό με τις κρεμάστρες, ξεπηδούν κι αυτά που είναι δώρα… Συναισθηματικής αξίας κατά βάση. Από τη μαμά, τον μπαμπά, τη γιαγιά, τον αδελφό -αχ η αδυναμία μου- τους φίλους – φίλες, τον σύντροφο…νυν ή πρώην.

Τα δώρα από την οικογένειά μου, ομολογώ, ότι θα ήθελα να τα κρατήσω για πάντα, ακόμα κι αν λιώσουν εντελώς και μείνουν με δύο κλωστές ή τρεις τρύπες. Τα έχω συνδέσει με αγκαλιές, χαρές, γιορτές, μυρωδιές ή μουσικές και αγάπη. Πολλή, ανιδιοτελή αγάπη. Μάλιστα, για να το παινευτώ έχω ρούχα ακόμη από τα πρώτη έτη της σχολής, δώρα φυσικά, και τα οποία μου κάνουν ακόμη και φουσκώνω σαν παγώνι.

Από την άλλη τα δώρα των φίλων μου θυμίζουν τρέλα, απ’ αυτήν την ωραία τρέλα, με ατελείωτα πάρτι, διακοπές, βόλτες για καφέ ή ποτό… Το μπλουζάκι από την Κατερίνα, την κολλητή μου από το σχολείο, το φορεματάκι που μου έκαναν δώρο στα γενέθλιά μου οι φίλες μου από το πανεπιστήμιο και πάντα θα μου θυμίζουν αυτά τα ξένοιαστα χρόνια.

Όσο για τους συντρόφους, μεγάλη ιστορία. Κι αυτά έχουν τις μνήμες τους, από τις φόρμες μέσα στο σπίτι και τις ατελείωτες ώρες με ταινίες και πιτσες, μέχρι τα αστεία φουτεράκια για τις εκδρομές ή το σινεμά, τα άλλα τα πιο σέξι για τις πιο… ρομαντικές καταστάσεις.

Όλα έχουν να μας πουν μια ιστορία… Ειδικά όταν αυτή η ιστορία περιλαμβάνει, όλα τα παραπάνω.

Στις δύσκολες στιγμές

Όταν, όμως, όλα αυτά τα παραπάνω, δώρα ή μη, συνοδεύσουν στιγμές δύσκολες, θλίψης, αγωνίας, προβληματισμού, χωρισμού, τι γίνεται; Τι τα κάνεις; Δεν θα ξεχάσω ποτέ το παντελόνι που φορούσα, όταν μπήκα στο χειρουργεί ή εκείνο το boho πουκάμισο, που έμαθα μία δυσάρεστη εξέλιξη για ένα αγαπημένο μου πρόσωπο και η οποία με σόκαρε.

Θέλησα πραγματικά να τα κάψω, να τα σκίσω, να τα καταστρέψω με όση οργή και θλίψη είχα φυλακισμένη στο μυαλό και την καρδιά μου. Είναι όμως λύτρωση αυτό ή πρέπει να σκεφτούμε και κάτι άλλο;

Είναι φορές που σκέφτεσαι, ότι θα τους ξαναδώσεις νέα πνοή. Θα σφίξεις την καρδιά σου, θα πας παρακάτω και τότε θα τα αερίσεις, θα τους βάλεις ποτ πουρί από λεβάντα ή ροδοπέταλα και την επόμενη σεζόν, θα χτίσεις πάνω τους καινούριες αναμνήσεις.

Ή από την άλλη θα τα καταχωνιάσεις κάπου για πάντα. Δεν σου αρέσει να πετάς γερά πράγματα, αλλά δεν θες να σου θυμίζουν πράγματα άλλοτε απλά κι αγαπημένα ή πολύ δύσκολα. Βάλτα σε ένα κουτί και αποθήκευσέ τα κάπου μακριά από το βλέμμα σου.

Αν δεν σου αρέσει αυτό το καταχώνισμα, πάλι, δώσε τα. Υπάρχουν άνθρωποι που ίσως δεν έχουν μπορέσει να δημιουργήσουν αναμνήσεις με ρούχα, γιατί είναι αυτές οι πολύ δυσκολότερες, που μπορεί να τους έχουν καταπιεί. Πρόσφερε κι ενδεχομένως αυτοί, να φτιάξουν τις δικές τους…

Εσένα η ντουλάπα σου, τι ιστορία έχει να σου πει;

Διαβάστε επίσης:

Μήπως νιώθετε κι εσείς πως χάνετε την ισορροπία σας;

Δέσποινα Στυλιανοπούλου: Η αλήθεια πίσω από την εξαφάνισή της

Σχετικά Άρθρα
Σύνδρομο της μεγαλύτερης κόρης: 8 σημάδια που το αποδεικνύουν και πώς θα το προλάβεις
Σύνδρομο της μεγαλύτερης κόρης: 8 σημάδια που το αποδεικνύουν και πώς θα το προλάβεις
Η νέα φιλοσοφία ζωής που μας δείχνει πώς να ζούμε καλύτερα!
Η νέα φιλοσοφία ζωής που μας δείχνει πώς να ζούμε καλύτερα!
Πότε η πολυγαμία έγινε δικαιολογία για κακή συμπεριφορά;
Πότε η πολυγαμία έγινε δικαιολογία για κακή συμπεριφορά;
Φιλία: Όταν επικοινωνούμε με τα μάτια
Φιλία: Όταν επικοινωνούμε με τα μάτια
«Είμαστε Τούρκοι της Δυτικής Θράκης», δήλωσαν οι χορευτές της Μαρίνας Σάττι
«Είμαστε Τούρκοι της Δυτικής Θράκης», δήλωσαν οι χορευτές της Μαρίνας Σάττι
Το ανορθόδοξο φλερτ σήμερα
Το ανορθόδοξο φλερτ σήμερα

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του