Η Πηνελόπη Μωρούτ στο Infowoman: «Ποιος είπε ότι είναι εύκολο να κουβαλάμε μέσα μας τις εμπειρίες, τα τραύματα, τις πληγές μας;»

Η Πηνελόπη Μωρούτ επιστρέφει στην αθηναϊκή χορευτική σκηνή με την τρίτη της παράσταση, που θέτει αυτή τη φορά στο επίκεντρο την έννοια του τραύματος και της διαχείρισής του. Το EMOTIONAL DOGS θα παρουσιαστεί για 6 μόνο παραστάσεις στο Bios, τα Δευτερότριτα 29-30 Απριλίου, 13-14 Μαίου και 20-21 Μαίου.

Δημιουργεί μια διακαλλιτεχνική παράσταση χορού, η οποία συνθέτει ενεργά επί σκηνής το κινούμενο σώμα, τη διαδραστική σκηνογραφία και τις οπτικοακουστικές προβολές, με σκοπό να προσεγγίσει την ανάκληση ενός τραυματικού γεγονότος ως πράξη θάρρους και να δώσει φωνή σε όλα αυτά που δεν έχουν τη δύναμη να ειπωθούν – οπτικές παραισθήσεις, ακατανόητες αντιδράσεις, επαίσχυντα συναισθήματα.

Η Πηνελόπη Μωρούτ μίλησε στο Infowoman.gr με αφορμή την παράσταση, την έμπνευσή της, τον χορό ως μέσο αναζήτησης και αυτοπροσδιορισμού, καθώ και τις προκλήσεις που έχει αντιμετωπίσει.

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%840

Πηνελόπη, τι είναι το EMOTIONAL DOGS? Τι αναζητάς μέσα από αυτή την παράσταση;

Το EMOTIONAL DOGS είναι μια διακαλλιτεχνική παράσταση χορού, ένα ντουέτο γύρω από τη θεματική τόσο του τραύματος, όσο και του μετατραυματικού στρες. Η παράσταση είναι αποτέλεσμα καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής έρευνας 2 χρόνων, η οποία μεταφράστηκε παραστατικά και εικαστικά επί σκηνής σε ένα κόσμο υδάτινο, υποβρύχιο, με έντονο το στοιχείο ενός «κέντρου ελέγχου» με ραδιοπομπούς, τηλεοράσεις, κασετόφωνα, μέσω του οποίου αναζητάται μια κάποια επικοινωνία με την επιφάνεια. Οι ήρωες στροβιλίζονται σε μία υπόγεια χορευτική δίνη, ενώ βρίσκονται σε ένα ταξίδι διαφυγής. Κατακερματισμένα ερεθίσματα διακόπτουν την αποστολή ανάδυσής τους στην επιφάνεια, και μέσα από αυτές τις διακοπές, έρχονται αντιμέτωποι με τα τραύματά τους, εκμυστηρεύονται προσωπικές εμπειρίες, απομυθοποιουν καταστάσεις.

Η ανάγκη μου να δημιουργήσω αυτό το έργο πηγάζει από την αυτοβιογραφία μου, αλλά και από την πεποίθηση ότι όλοι μας κουβαλάμε επίπονες ιστορίες τις οποίες δυσκολευόμαστε να εξωτερικεύσουμε και να μοιραστούμε με τα λόγια. Ίσως με τις αισθήσεις μπορούν να γίνουν πιο προσιτές. Ίσως η ανάκληση ενός αισθήματος ασφυξίας, ζαλάδας, αποσβόλωσης μπροστά σε επίπονες πραγματικότητες είναι πιο απτή από την κυριολεκτική περιγραφή μιας τραυματικής εμπειρίας. Με το EMOTIONAL DOGS δεν αναζητώ να δώσω λύσεις, ούτε να επιβεβαιώσω ότι όλα θα πάνε καλά. Επιθυμώ μονάχα να εκμυστηρευτώ ότι καταλαβαίνω, ότι “ναι”, ο δρόμος προς τη θεραύπευση είναι δύσκολος, άνισος, μη γραμμικός, με διακοπές. Τουλάχιστον αν αντιληφθούμε ότι σ’ αυτό το ταξίδι δεν είμαστε τόσο μόνοι όσο συχνά αισθανόμαστε, το μονοπάτι μπορεί να γίνει λιγότερο δύσβατο. 

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%842

Τι σε οδήγησε στη δημιουργία του;

Εκκινώ από προσωπικά μου βιώματα. Με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνω καλύτερα πώς να προσεγγίσω ένα θέμα και πώς να το επικοινωνήσω με το κοινό. Έχω ανάγκη να έχω βιώσει στο πετσί μου ένα συναίσθημα, μια συνθήκη, μια κατάσταση για να μπορέσω να το επεξεργαστώ καλλιτεχνικά. Δεν είναι εύκολο: γίνεσαι ευάλωτος μπροστά στον εαυτό σου, στους συνεργάτες σου, στο κοινό. Στέκεσαι απέναντι στο έργο σου και αναρωτιέσαι αν κατάφερες να είσαι όσο ειλικρινής επιθυμούσες, αν μπόρεσες να σταθείς ταυτόχρονα σε μια ικανή απόσταση ώστε το έργο αυτό να μην είναι μόνο γύρω από και μόνο για σένα τον ίδιο. Την παράσταση αυτή θέλησα να τη δημιουργήσω πρωτίστως για να δημιουργήσω χώρο στο θεατή, «να κάνουμε παρέα»: χώρο αποδοχής και συμφιλίωσης με τον εαυτό μας, με τις ρωγμές και τις ουλές μας. Ποιός είπε ότι είναι εύκολο να κουβαλάμε μέσα μας καθημερινά τις εμπειρίες, τα τραύματα, τις πληγές μας; Αγκάλιασε τα όλα. Δεν είσαι μόνος. 

Πώς ο χορός μπορεί να γίνει μέσο αναζήτησης και αυτοπροσδιορισμού;

Πιστεύω ότι γενικότερα η τέχνη – και δη κάθε μορφή απτής καλλιτεχνικής έκφρασης –  μπορεί να αποτελέσει μέσο αυτοπροσδιορισμού. Ο χορός, πάραυτα, έχει κάτι μοναδικό: δεν υπάρχει τίποτα που να παρεμβάλλεται ανάμεσα σε σένα κ την καλλιτεχνική έκφραση, το εργαλείο σου είναι το ίδιο σου το σώμα και όσο περισσότερο το χρησιμοποιείς, τόσο ανακαλύπτεις τις δυνατότητές του. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το να αισθάνεσαι τον ιδρώτα να κυλάει στο δέρμα σου ύστερα από ώρες ασταμάτητης κίνησης. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ειλικρινές από τους πόνους στους μυς και στις αρθρώσεις σου ύστερα από χρόνια συνεχής καταπόνησης – η ουλή από το χειρουργείο που έκανα στον αγκώνα μου θα είναι πάντα εκεί να μου θυμίζει τη στιγμή. 

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%844

Ο χορός επιτρέπει σε όλους μας να απελευθερώσουμε το σώμα από τις καθημερινές κινήσεις ρουτίνας, ο χορός δεν γνωρίζει «καθωσπρεπισμούς». Ο χορός επίσης σε μαθαίνει να ακούς: αν χειριστείς το εργαλείο σου, το σώμα σου με βία, να είσαι σίγουρος ότι θα σου απαντήσει αναλόγως. Κι έτσι, ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου, μαθαίνεις να υπάρχεις με σεβασμό και φροντίδα, τόσο απέναντι στον εαυτό σου, όσο και στο περιβάλλον σου, στο αστικό και το φυσικό τοπίο. 

Στις παραστάσεις σου χρησιμοποιείς πολλαπλά εργαλεία για να εκφράσεις και να εκφραστείς. Έχεις αναρωτηθεί αν η καλλιτεχνική πρωτοπορία κάποιες φορές γίνεται αυτοσκοπός;

Προσωπικά, η μέθοδος που ακολουθώ στην καλλιτεχνική δημιουργία μέσω της χρήσης πολλαπλών εργαλείων πηγάζει από κάτι απλό: απ’ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ασχολούμουν με τις τέχνες, μεταπηδώντας από το ένα πεδίο στο άλλο. Ζωγράφιζα, έπαιζα πιάνο, τραγουδούσα, μιλούσα με τις ώρες μόνη πλάθοντας ιστορίες – τις οποίες μάλιστα τις έχω καταγεγραμμένες σε κασέτα – χόρευα και  έφτιαχνα παραστάσεις, τις οποίες οι γονείς μου έπρεπε να πληρώσουν εισιτήριο για να παρακολουθήσουν. Όταν ήρθε η στιγμή να «μεγαλώσω» και να πάρω μια «απόφαση για τη ζωή μου», για το επάγγελμά μου, όλα τα παραπάνω έμοιαζαν στους γύρω μου εξωσχολικές δραστηριότητες, τίποτα σοβαρό. Μάλιστα, μιας και δε φαινόμουν επίμονη προς ένα μόνο συγκεκριμένο κλάδο, σπανίως έβλεπαν αυτή μου την καλλιτεχνική τάση ως κάτι άξιο λόγου. Εγώ, όμως, ήξερα. 

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%846

Εκφράζομαι μέσα από πολλαπλά μέσα, γιατί το μυαλό μου δουλεύει ταυτόχρονα σε διαφορετικά πεδία. Ανάλογα με την ιδέα που θέλω να επικοινωνήσω, διαλέγω το μέσο που διαθέτει το καλύτερο «λεξιλόγιο». Ο τρόπος σύνθεσης των ιδεών βρίσκεται στα σημεία τομής των διαφορετικών μέσων μεταξύ τους. Σίγουρα υπάρχει κάτι ενδιαφέρον σ’ εκείνα τα σημεία τριβής, όπου αναζητάται η δημιουργία μιας νέας γλώσσας, η οποία να συμπεριλαμβάνει όλα τα διαφορετικά καλλιτεχνικά «λεξιλόγια». Η καλλιτεχνική πρωτοπορεία προσωπικά δεν είναι αυτοσκοπός, ίσως περισσότερο αυτοσκοπό να αποκαλέσω την προσπάθειά μου να είμαι ειλικρινής απέναντι στο κοινό. Αν ο τρόπος με τον οποίο παράγω έργο με οδηγήσει σε κάτι πρωτοποριακό, θα ήταν ευτύχημα. 

Πόσο εύκολο είναι για έναν καλλιτέχνη που ασχολείται με τον χορό να δημιουργεί στην Ελλάδα; Συναντάς εμπόδια και αν ναι, πόσο εύκολο είναι να ξεπεραστούν;

Καθόλου εύκολο. Αυτό που προανέφερα σχετικά με την παιδική μου ηλικία είναι σε μικροκλίμακα η ελληνική πραγματικότητα: η τέχνη δεν θεωρείται επάγγελμα ισάξιο άλλων, και αυτό γιατί η σχέση μεταξύ δημιουργικότητας και παραγωγικότητας δεν είναι ούτε γραμμική ούτε ανάλογη. Ζούμε σε μια δυτική σύγχρονη κοινωνία, όπου η παραγωγικότητα είναι το ύστατο αγαθό και η ταχύτητα στη διάθεση πληροφοριών είναι ιλιγγιώδης. Ο καλλιτέχνης χρειάζεται χρόνο, ενεργές παύσεις από τη δημιουργική διαδικασία, για να σκεφτεί, να πειραματιστεί, να επεξεργαστεί. Ο καλλιτέχνης χρειάζεται συγκέντρωση για να παράγει έργο, αλλά αναγκάζεται να επιμερίσει την προσοχή του για να τα βγάλει οικονομικά εις πέρας. Εν τέλει, εισερχόμαστε σε ένα φαύλο κύκλο: σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ακόμα και οι καλλιτέχνες μεταξύ μας βρισκόμαστε συχνά αντιμέτωποι, μιας και δεν υπάρχουν κονδύλια για όλους. Η φύση του καλλιτέχνη, όμως, δεν είναι αυτή. 

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%848

Προσωπικά, δεν έχω βρει ακόμα την ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική και την επαγγελματική μου ζωή. Δεν έχω ωράριο, κάνω όλους τους ρόλους «με περισσή χάρη». Δουλεύω συχνά στο εξωτερικό, όπου η δουλειά μου αναγνωρίζεται και αμοίβεται συνήθως καλύτερα. Θέλω να παραμείνω ενεργή στην Ελλάδα, αγαπώ τον τόπο μου, πιστεύω ότι έχει κάτι μαγικό. Ό, τι εμπόδια προκύπτουν τα ξεπερνώ γιατί αγαπώ τη δουλειά μου. Δεν έχω λόγια να εξηγήσω τι νιώθω για το χορό, για την τέχνη. Είναι αυτή η αίσθηση του κόμπου στο λαιμό λίγο πριν κλάψεις από συγκίνηση, αυτή η απέραντη ευγνομωσύνη απέναντι στο σώμα μου, που το ταλαιπωρώ και ακόμα με πιστεύει και με πηγαίνει εκεί που θέλω να πάω. Παρόλους τους πόνους και τα κρακ και τα βαχ. Ο χορός με έσωσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Για ποια εμπόδια να μιλήσουμε τώρα; 

Η συγκεκριμένη παράσταση θα παρουσιάζεται Δευτέρα και Τρίτη στο Bios μέρι 21/5. Έχεις κάποια σχέδια για το καλοκαίρι;

Μετά το πέρας των παραστάσεων, ξεκινώ μια περίοδο έντονης εργασίας, πρώτα στο εξωτερικό και ύστερα στην Ελλάδα: θα ταξιδέψω μέχρι αρχές Ιουλίου Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία για να διδάξω τη σωματική πρακτική μου “Sculpting Body-Images” και να καθοδηγήσω δραματουργικά μια ηθοποιό στο νέο της σόλο έργο. Από αρχές Ιουλίου μέχρι μέσα Αυγούστου συνεχίζω τις διδασκαλίες, πρώτα στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας όπου θα καθοδηγήσω ένα έργαστήριο “Fighting Monkey 50+” (μια πρακτική κίνησης την οποία έχουν δημιουργήσει οι Λίντα Καπετανέα και ο Γιόζεφ Φρούτσεκ) και θα συνεχίσω στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί στη Σύρο και στην καλλιτεχνική πλατφόρμα Unplugged Dance στη Λευκάδα. Θα κλείσω το καλοκαίρι στο Βέλγιο και έτσι θα με βρει ο Σεπτέμβρης, γεμάτη εμπειρίες μέσα από συναντήσεις και νέες γνωριμίες με υπέροχους ανθρώπους που αγαπούν την κίνηση και έχουν το θάρρος να δοκιμάσουν νέα μονοπάτια και να πειραματιστούν μαζί μου. 

%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%b7-%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%84-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%cf%8c%cf%8410

Ταυτότητα παράστασης

Σύλληψη & Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Πηνελόπη Μωρούτ

Χορογραφία & Ερμηνεία: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Πηνελόπη Μωρούτ

Εξειδικευμένη Καλλιτεχνική Σύμβουλος: Φένια Κωτσοπούλου

Μουσική & Ηχητικός Σχεδιασμός: Χρήστος Παραπαγκίδης

Σχεδιασμός Σκηνογραφίας & Κοστουμιών: Πηνελόπη Μωρούτ, Ηλιάννα Σκουλάκη

Κατασκευή Σκηνογραφίας & Κοστουμιών: Ηλιάννα Σκουλάκη

Βίντεο-προβολές παράστασης: Φένια Κωτσοπούλου

Σχεδιασμός Φώτων: Τάσος Παλαιορούτας

Βίντεο Trailer & Φωτογραφία: Φένια Κωτσοπούλου

Oργάνωση παραγωγής: CULTOPIA | Κάσση Καφετζή

Επικοινωνία: Μάρθα Κοσκινά

Παραγωγή: CROSS IMPACT | Πηνελόπη Μωρούτ

 Διάρκεια: 45 λεπτά

Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ (μειωμένο), 15 ευρώ (κανονικό)

Προπώληση: https://www.more.com/dance/emotional-dogs/

Η παράσταση Emotional Dogs πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Σχετικά Άρθρα
%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b6%ce%ae%cf%83%ce%b1%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-102-%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd-%ce%b3%ce%af%ce%bd0
Επιζήσασα του Ολοκαυτώματος 102 ετών γίνεται εξώφυλλο στη Vogue
Ανούκ Εμέ: Πέθανε η θρυλική Γαλλίδα της "Dolce Vita" του Φελίνι
Ανούκ Εμέ: Η θρυλική μούσα του Φελίνι πέρασε στην αιωνιότητα
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και της μόδας δεν είναι πια εδώ
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και icon των 60’s δεν είναι πια εδώ
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες - μαθήματα ζωής
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες – μαθήματα ζωής
Ζεϊνέπ Μποζ: Ποια είναι η Τουρκάλα αρχαιολόγος που στηρίζει την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα
Ζεϊνέπ Μποζ: Ποια είναι η Τουρκάλα αρχαιολόγος που στηρίζει την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα
Έγραψε ιστορία η Κλαούδια Σέινμπαουμ: Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Μεξικού και τι την περιμένει
Γράφει ιστορία η Κλαούδια Σέινμπαουμ: Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στο Μεξικό των 10 γυναικοκτονιών την ημέρα

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του