Η Ευσταθία στο Infowoman.gr: «Είθε να γίνουμε κάποια στιγμή γένους θρυλικού άντρες – γυναίκες»

Έμαθα την Ευσταθία από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2005, όπου κέρδισε το τρίτο βραβείο με το «Χωρίς εσένα».

Μου έκανε εντύπωση το ιδιαίτερο παρουσιαστικό της, η αισθαντική ερμηνεία της, ο τρόπος που άρθρωνε την κάθε λέξη. Από την μέχρι σήμερα σπουδαία πορεία της έχω ξεχωρίσει αρκετά κομμάτια, οι στίχοι των οποίων διηγούνται και μία ιστορία, όπως η «Δεισδαιμόνα», «Το πιο ωραίο τίποτα», το «Δεν υπήρξες ποτέ» ή το «Θέλει μαγκιά» (ντουέτο με τον Φίλιππο Πλιάτσικα») και πολλά ακόμη.

Την 1η Δεκεμβρίου 2023 -ανήμερα μάλιστα των γενεθλίων της- κυκλοφόρησε ο νέος της δίσκος – βιβλίο με τίτλο «Γένους Θρυλικού».

%ce%b7-%ce%b5%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-gr-%ce%b5%ce%af%ce%b8%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%bf0

Πρόκειται για κείμενα και τραγούδια με επίκεντρο εξέχουσες γυναικείες προσωπικότητες του 19ου και του 20ού αιώνα, αγωνίστριες που έκαναν τη δική τους επανάσταση, η κάθε μια στο αντικείμενό της, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμά τους στο χώρο της επιστήμης, της τέχνης και του πολιτισμού.

Με αφορμή το νέο αυτό ξεχωριστό άλμπουμ, αλλά και τα «δικά της μπλουζ» στο Half Note Jazz Club η Ευσταθία άνοιξε την καρδιά της στο Infowoman.gr και μίλησε για τις γυναίκες, το «θρυλικό γένος», στιγμές από την έως τώρα πορεία της, κλείνοντας με ένα δυνατό μήνυμα.

Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το νέο σας άλμπουμ – βιβλίο «Γένους θρυλικού». Ο ευρηματικός του τίτλος έχει μία ιδιαίτερη σημειολογία;

Οι γυναίκες που παρουσιάζονται στο βιβλίο μου κερδίζουν δικαιωματικά με το έργο τους, την πνευματικότητά τους και την προσωπικότητά τους, το επίθετο « θρυλικός», έχουν μπει στη σφαίρα του θρύλου. Η αλληγορική σημασία του τίτλου κρύβει έναν ευσεβή πόθο: είθε να μπορέσουμε όλοι ως σύνολο και ως ανθρωπότητα να γίνουμε κάποια στιγμή γένους θρυλικού άντρες, γυναίκες.

11 τραγούδια, 11 ιστορίες, 11 γυναίκες. Εννέα πραγματικά πρόσωπα και δύο φανταστικά. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να τις «πλάσετε»;

Το μόνο φανταστικό πρόσωπο είναι η Μαίρη Μπουτς. Ξεκίνησα να την «πλάθω» γράφοντας πρώτα το τραγούδι που την αφορούσε, ήθελα να γράψω ένα μπλουζ που να συνδέεται με το ηπειρώτικο στοιχείο. Συνέδεσα τις μουσικές και την ζωή της φανταστικής ηρωίδας μου πάνω στο σμίξιμο Ανατολής και Δύσης με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Η ιστορία που διηγείται το τραγούδι είναι σαν ένα σενάριο ταινίας. Η «τυχερή» πάλι αναφέρεται σε όλες τις γυναίκες συμπεριλαμβανομένης και της αφεντιάς μου που ζουν σε δυτικές κοινωνίες και έχουν προοπτικές και ελευθερία που δυστυχώς δεν βιώνουν οι ομόφυλές τους στον υπόλοιπο κόσμο.

Αν είχατε τη δυνατότητα να γνωρίσετε ορισμένες εξ αυτών των γυναικών, ποιες θα ξεχωρίζατε;

Όλες θα ήθελα να τις γνωρίσω, δεν ξέρω ποιά να πρωτοδιαλέξω. Οφείλω όμως να πω ότι είμαι ερωτευμένη με τη Λού Σαλομέ.

Με συγκλόνισε η «Ελένη εκ Σύρου», μια γυναίκα χωρίς επώνυμο. Γνωρίζετε την πραγματική της ταυτότητα;

Όχι ,δυστυχώς. Ήθελε να μείνει ανώνυμη γιατί όπως γράφει και στο ποιήμα της «Παράκλησις»: «Μισώ τον έπαινο γιατί θαρρώ δεν μού αξίζει. Είμαι λουλούδι ταπεινό, ανθός που δεν μυρίζει, αχ άφετέ με αν θέλετε να τραγουδώ κρυμμένη κι ας έχω για υπογραφή το όνομα Ελένη».  Η Καλλιρρόη Παρρέν, η εκδότρια της «Εφημερίδος των Κυριών» μέσα στην οποία ανακάλυψα το ποίημα της θα πρέπει να γνώριζε την ταυτότητά της. Δεν δεχόταν ανώνυμες επιστολές έτσι κι αλλιώς. Απλά σεβάστηκε την ανωνυμία της για ευνόητους λόγους. Φαντάζομαι όμως την κρυφή χαρά εκείνης της γυναίκας όταν πήρε στα χέρια της την «Εφημερίδα των Κυριών» και διάβασε το ποιηματάκι της. Πού νά φανταζόταν ότι μετά από 150 χρόνια κάποια άλλη γυναίκα θα το μελοποιούσε κιόλας και θα ταξίδευε ως τραγούδι σε ψηφιακή μορφή.

Στέκομαι στο ίδιο ποίημα. Παρά το γεγονός, ότι σήμερα τα πράγματα είναι πιο ελεύθερα, θεωρείτε, ότι υπάρχει ακόμη φόβος στην έκφραση των γυναικών;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει φόβος τουλάχιστον στις ελεύθερες κοινωνίες. Εκείνο όμως που υπάρχει είναι μια κρυφή, υποβόσκουσα υποτίμηση της γυναικείας έκφρασης. Η πνευματικότητα των γυναικών τίθεται υπό μεγαλύτερη αμφισβήτηση πάντα σε σχέση με των ανδρών ομοτέχνων τους .

Κι αφού μιλάμε για ποιήματα, κατά πόσο η σύγχρονες γενιές αγαπούν την ποίηση;

Υπάρχουν ευτυχώς αρκετοί νέοι άνθρωποι που αγαπούν την ποίηση αλλά- επειδή αυτά πάνε μαζί -δεν δίνεται η δέουσα προσοχή και αγάπη απέναντι στην ελληνική γλώσσα με αποτέλεσμα η ποίηση να περνάει επιφανειακά, όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή. Περισσότερους θα δεις να διαβάζουν στα αγγλικά κάποιον καινούργιο αγγλοσάξωνα ποιητή της μόδας παρά Κωνσταντίνο Καβάφη. Η ελληνική γλώσσα είναι η βάση μας αν δεν την αγαπήσουμε δεν θα μπορούμε να εμβαθύνουμε σε κανένα είδος τέχνης.

Σας γνώρισα με το «Χωρίς εσένα» που κέρδισε το 3ο βραβείο -αν θυμάμαι σωστά- στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2005. Ένα ιδιαίτερο τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ. Τι ήταν αυτό που το έκανε τόσο ξεχωριστό;

Η ειλικρίνειά του θεωρώ. Η τρυφερότητά του και η εστίαση του στην ουσία των πραγμάτων.

Θα εξομολογηθώ, επίσης, ότι με ένα τραγούδι σας έχω επουλώσει τραύμα χωρισμού: Το «Δεν υπήρξες ποτέ». Πόση μαγκιά θέλει να το πεις αυτό;

Χαίρομαι που ένα τραγούδι σάς έκανε τόσο καλό! Οι στίχοι του εν λόγω κομματιού ανήκουν στον αγαπημένο Θανάση Βούτσινο, πιο ειδήμονα από μένα σε θέματα καρδιάς… Η χειρότερη τιμωρία τελικά για κάποιον είναι η διαγραφή του, το να μην υπάρχει στα τεφτέρια σου. Δεν ξέρω όμως αυτό πόσο εύκολο είναι και αν τελικά σού λυτρώνει και την ψυχή αληθινά.

Κι ερχόμαστε στα «δικά σας μπλουζ» που παρουσιάζετε στο Half Note. Δώστε μας μία γεύση…

Είμαι με τέσσερις καταπληκτικούς μουσικούς (Χάρη Μποτση, Τάσο Γιαννούση, Γιώργο Βεντουρή, Βαγγέλη Παπαχριστόπουλο), μια υπέροχη καλεσμένη (Αγγέλα Σιδηροπούλου) και λέω «τα δικά μου μπλουζ» τί άλλο θέλω; Τα μπλουζ που θα πω είναι τραγούδια δικά μου αλλά και άλλων εποχών καθώς κάνουμε τη «βουτιά» μας μέσα στο χρόνο και έχει το καθένα τη δική του ιστορία , δεν είναι απαραίτητα τα μπλουζ στην γνωστή τους μορφή αλλά περιέχουν χαρακτηριστές μπλε νότες και σιγοβράζουν μέσα σε μια γλυκιά μελαγχολία. Σάς υποσχόμαστε όμως ότι δεν θα μελαγχολήσετε.

Καθώς είμαστε μία γυναικεία ιστοσελίδα, θα θέλαμε ένα μήνυμα από εσάς για όλες τις γυναίκες

Θέλω να στείλω το μήνυμα της αλληλεγγύης, της αγάπης και αποδοχής του εαυτού μας και της θέλησης για γνώση και πνευματική ενδυνάμωση.

*Κεντρική Φωτογραφία: Πένυ Ραμαντάνη

«Τα δικά μου μπλουζ»

Η Ευσταθία προσκαλεί τους εκλεκτούς της φίλους στο αγαπημένο της στέκι, το Half Note Jazz Club, την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου, για να τους τραγουδήσει «τα δικά της μπλουζ».

«Τα δικά μου μπλουζ» σε μια μουσική παράσταση που κάνει φανερή τη διάθεση της τραγουδοποιού για πειραματισμούς και μιας αυτοαναιρούμενης αποδόμησης που κλείνει παιχνιδιάρικα το μάτι στην σοβαροφάνεια των καιρών μας. Την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου στο Half Note Jazz Club.

Μαζί της

Αγγέλα Σιδηροπούλου: τραγούδι- φωνητικά

Χάρης Μπότσης: πιάνο

Τάσος Γιαννούσης: Στρέλα, Τζουράς, μπουζούκι- φωνητικά

Γιώργος Βεντουρής: Κοντραμπάσο- φωνητικά

Βαγγέλης Παπαχριστόπουλος: Τύμπανα

Info

TETAΡΤΗ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ Έναρξη 21:30

Half Note Jazz Club Τριβωνιανού 17, Μετς | 210 9213310

Τιμές εισιτηρίων: από 10 €

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/music/eustathia-ta-dika-mou-mplouz/

Σχετικά Άρθρα
Η Αγγελική Τουμπανάκη στο Infowoman: «Μέσω της καλλιτεχνικής έκφρασης καταρρίπτουμε στερεότυπα και αγκυλώσεις»
Η Αγγελική Τουμπανάκη στο Infowoman: «Μέσω της καλλιτεχνικής έκφρασης καταρρίπτουμε στερεότυπα και αγκυλώσεις»
%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%84%ce%ae-%ce%b1%cf%86%ce%ae%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%85%cf%86%ce%b1%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b30
Τελετή Αφής: Ποια είναι η κορυφαία τραγουδίστρια της όπερας που ερμήνευσε τον Ολυμπιακο Ύμνο
Μαρία Δαμασιώτη, υπάρχει δεύτερη ευκαιρία στον έρωτα;
Μαρία Δαμασιώτη, υπάρχει δεύτερη ευκαιρία στον έρωτα;
Σοφία Φυτιάνου, υπάρχει τρόπος να ρίξουμε «Πίσσα και Πούπουλα» στον παραλογισμό των ανθρώπινων σχέσεων;
Σοφία Φυτιάνου, υπάρχει τρόπος να ρίξουμε «Πίσσα και Πούπουλα» στον παραλογισμό των ανθρώπινων σχέσεων;
Η Ζαχαρούλα Χρόνη σκηνοθετεί την πιο ανατριχιαστικά επίκαιρη παράσταση και αποκαλύπτεται στο Infowoman
Η Ζαχαρούλα Χρόνη σκηνοθετεί την πιο ανατριχιαστικά επίκαιρη παράσταση και αποκαλύπτεται στο Infowoman
Αναστασία Κουμίδου, γιατί να ασχοληθούμε σήμερα με έναν εγκληματία πολέμου σαν τον Mengele;
Αναστασία Κουμίδου, γιατί να ασχοληθούμε σήμερα με έναν εγκληματία πολέμου σαν τον Mengele;

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του