Αρχική > Αληθινές Ιστορίες > “Ένιωθα κάψιμο στον κόλπο μου για ένα χρόνο, αλλά οι γιατροί έλεγαν ότι είναι μια απλή λοίμωξη”
%ce%ad%ce%bd%ce%b9%cf%89%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%88%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%ce%bb%cf%80%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b10

“Ένιωθα κάψιμο στον κόλπο μου για ένα χρόνο, αλλά οι γιατροί έλεγαν ότι είναι μια απλή λοίμωξη”

Η διαίσθησή της έδειξε στην Ashley Collins, 27 ετών, ότι ο πυελικός πόνος και το κάψιμο που ένιωθε σε καθημερινή βάση και έκανε μαρτύριο τη σεξουαλική ζωή της, είχε προκληθεί από κάτι άλλο και όχι από αυτό που πίστευαν οι περισσότεροι γιατροί.

«Εάν η ζωή μου είχε soundtrack θα ήταν το “This girl is on fire” της Alicia Keys (Αυτό το κορίτσι έχει πάρει φωτιά!). Αλλά δεν ήμουν εγώ που καιγόμουν – ήταν ο κόλπος μου.

Αυτό το τραγούδι ερχόταν στο μυαλό μου κάθε φορά που επισκεπτόμουν κάποιον από τους αμέτρητους γιατρούς που έψαχναν μια διάγνωση, η οποία θα εξηγούσε τον χρόνιο πόνο και την ευαισθησία στην πυελική μου περιοχή.

Ήξερα τη διαδικασία. Ο γυναικολόγος θα με εξέταζε και θα μου έλεγε εάν είχα λοίμωξη ή όχι. Και ανάλογα με την απάντηση, είτε θα μου συνταγογραφούσε ένα κοκτέιλ φαρμάκων είτε απλώς θα σήκωνε τους ώμους του και θα μου ευχόταν το καλύτερο.

Άρχισα να βιώνω αυτά τα συμπτώματα τον Φεβρουάριο του 2018. Ήταν παρόμοια με τα συμπτώματα μιας λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος. Αντιθέτως, σχεδόν κάθε γιατρός που είδα εκείνη τη χρονιά με διέγνωσε με βακτηριακή λοίμωξη. Ωστόσο, κανένα αντιβιοτικό ή αντιμυκητιασικό φάρμακο δεν με έκανε να αισθάνομαι καλύτερα, ακόμα και αφού οι γιατροί τελικά θα μου έλεγαν ότι η λοίμωξη είχε υποχωρήσει. Με κάθε γύρο φαρμάκων, το κάψιμο γινόταν όλο και πιο έντονο.

Χρειάστηκε ένα έτος επισκέψεων σε γιατρούς, χωρίς ύπνο, τον χωρισμό από μια πολλά υποσχόμενη σχέση και τη δική μου επιμονή να μάθω γιατί ήμουν σε συνεχή πόνο. Αλλά η σωστή διάγνωση χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι θα έπρεπε. Σε εκείνο το “φλογερό” έτος, η δουλειά μου, η προσωπική μου ζωή και το πιο σημαντικό, η ποιότητα της ζωής μου ήταν σε κίνδυνο καθώς αγωνιζόμουν να βρω απαντήσεις.

Πώς ξεκίνησαν οι ενοχλήσεις

Όλα ήταν πολύ καλά πριν ξεκινήσουν τα συμπτώματά μου. Μου άρεσαν τα ταξίδια, η γιόγκα και ο χρόνος που περνούσα με την οικογένεια και τους φίλους μου. Φρόντιζα καλά την υγεία μου, τρώγοντας σωστά και γυμναζόμουν.

Τον Φεβρουάριο του 2018 επισκέφτηκα τον γυναικολόγο μου επειδή άρχισα να αισθάνομαι μια επίμονη αίσθηση καψίματος μέσα και γύρω από τον κόλπο μου. Ο πόνος ήταν έντονος και μπορούσα να τον νιώσω από βαθιά στην κοιλιά μέχρι το αιδοίο μου. Ο γυναικολόγος διέγνωσε βακτηριακή κολπίτιδα. Η θεραπεία ήταν απλή. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να πάρω ένα αντιβιοτικό για αρκετές ημέρες και θα θεραπευόμουν.

Και θεραπεύτηκα – για λίγο, τουλάχιστον. Ο πόνος και το κάψιμο επέστρεψαν αμέσως μετά την εισαγωγή ενός σπιράλ στη μήτρα μου. Μια εβδομάδα αργότερα, επέστρεψα στο γιατρό με τα ίδια συμπτώματα. Μου συνταγογράφησε άλλον έναν γύρο αντιβιοτικών. Ένιωθα ακόμα το κάψιμο. Έβγαλα το σπιράλ ύστερα από ένα μήνα. Σκέφτηκα ότι αυτό θα βοηθούσε, αλλά τίποτα. Ένας ακόμη γύρος φαρμάκων αργότερα και ανέπτυξα μύκητες – μια όχι ασυνήθιστη παρενέργεια των αντιβιοτικών.

Χωρίς θεραπεία ή ακόμη και εξήγηση γι’ αυτές τις επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις, σταμάτησα να βλέπω τον γιατρό μου. Ένιωθα τόσο αβοήθητη. Ήξερα ότι χρειάζομαι μια δεύτερη γνώμη.

Η λάθος διάγνωση

Τέσσερις μήνες και δύο γυναικολόγους αργότερα, ένιωθα ακόμα πόνο και ερεθισμό στον κόλπο, το αιδοίο και τη λεκάνη μου. Το κάψιμο ήταν τόσο έντονο, που μερικές φορές δεν μπορούσα να κοιμηθώ τη νύχτα ή να πάω στη δουλειά το επόμενο πρωί. Μια μέρα, δεν μπορούσα καν να κατουρήσω. Σκέφτηκα σίγουρα ότι είχα ουρολοίμωξη, αλλά μια επίσκεψη στα επείγοντα απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο.

Σχεδόν κάθε γιατρός που είδα εκείνο το καλοκαίρι διέγνωσε λοίμωξη. Πήρα αντιβιοτικά και αντιμυκητιασικά φάρμακα για μήνες. Σταμάτησα να βλέπω τον έναν γιατρό μετά τον άλλον όταν έγινε σαφές ότι δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν και δεν ήξεραν τι ήταν λάθος.

Αποφάσισα να πάρω την υγεία μου στα χέρια μου, ακολουθώντας κάθε κανόνα σχετικά με την πρόληψη μιας κολπικής λοίμωξης. Άλλαζα τα ρούχα του γυμναστηρίου μου αμέσως μετά την προπόνηση. Φορούσα βαμβακερά εσώρουχα, έπινα άφθονο νερό και έτρωγα καλά. Επίσης, απέφευγα το σεξ με τον φίλο μου κατά τη διάρκεια των θεραπειών μου.

Ελπίδα στον ορίζοντα

Πίσω στο 2014 είχα βιώσει πυελικό πόνο και είχα επισκεφθεί έναν γιατρό να μάθω γιατί. Μου είπε ότι οφειλόταν στους τεταμένους μύες του πυελικού εδάφους και με παρέπεμψε σε μια φυσιοθεραπεύτρια, τη Rivka Friedman, την οποία έβλεπα για δύο μήνες.

Αξιολόγησε το πυελικό μου έδαφος και εργάστηκε για να τεντώσει και να χαλαρώσει τους μυς εξωτερικά και εσωτερικά, μερικές φορές εισάγοντας τα δάχτυλά της μέσα μου. Μου συνέστησε να χρησιμοποιώ έναν διαστολέα μία φορά την ημέρα για 10 λεπτά ώστε το πυελικό έδαφος να τεντώνεται. Τόνισε τη σημασία της χαλάρωσης: βαθιά αναπνοή, γιόγκα ή οτιδήποτε θα με βοηθούσε να αποφορτιστώ. Αργότερα εκείνο το έτος, ένιωσα ανακούφιση από τα συμπτώματά μου και σταμάτησα να την βλέπω.

Αργότερα, με τα συμπτώματα να είναι πιο έντονα και το σεξ να τα κάνει ακόμη χειρότερα, άρχισα να πηγαίνω σε έναν φυσιοθεραπευτή για θεραπεία πυελικού εδάφους. Δεν μπορούσα να επιστρέψω στη Friedman επειδή το γραφείο της ήταν δύο ώρες από εκεί που έμενα τότε. Ήλπιζα ότι ένας θεραπευτής πιο κοντά μου θα μπορούσε να με βοηθήσει να βρω την ίδια ανακούφιση. Αντ’ αυτού, τα συμπτώματά μου επιδεινώθηκαν.

Ο θάνατος που τα άλλαξε όλα

Συνέχισα να ζω με τον πόνο. Είναι τόσο εύκολο να το κάνεις μετά από σχεδόν ένα χρόνο. Όταν αντιμετωπίζεις μια χρόνια πάθηση, ξεχνάς πώς είναι να αισθάνεσαι φυσιολογικός. Προσπάθησα να επικεντρωθώ στην καριέρα μου και τον φίλο μου, ελπίζοντας και προσευχόμενη με κάποιο τρόπο να εξαφανιστεί ο πόνος.

Αλλά δεν το έκανε. Τον Νοέμβριο του 2018, ο φίλος μου και εγώ τερματίσαμε τη μακροχρόνια σχέση μας. Νόμιζα ότι η καρδιά μου είχε σπάσει εντελώς έως ότου έχασα τον παππού μου τον επόμενο μήνα. Αυτή ήταν μία από τις χειρότερες στιγμές της ενήλικης ζωής μου. Ήταν ο δεύτερος μπαμπάς μου, ο μέντορας μου. Έτσι, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, υποσχέθηκα στον παππού μου και στον εαυτό μου ότι το 2019 θα ήταν η χρονιά που θα έπαιρνα απάντηση.

Η σωστή διάγνωση

Έφτασα στο σημείο που είμαι τώρα ακολουθώντας τη διαίσθησή μου. Βαθιά μέσα μου, ήξερα ότι ο πόνος πρέπει να σχετίζεται με την κατάσταση του πυελικού εδάφους μου. Μόλις έφτασα σε αυτή τη συνειδητοποίηση, πήρα μια μεγάλη απόφαση.

Επέστρεψα στο πατρικό μου, κοντά στη Rivka Friedman. Άρχισα να πηγαίνω ξανά για θεραπεία και συνεχίζω να τη βλέπω δύο φορές την εβδομάδα. Εισάγει τα δάχτυλά της μέσα στον κόλπο μου για να χαλαρώσει τους τεταμένους μυς και επίσης λειτουργεί μέσα στην πυελική μου περιοχή για να διευκολύνει τους μυς γύρω από το αιδοίο, τους εσωτερικούς μηρούς και την κοιλιά μου. Έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από τότε που ξεκίνησα τη θεραπεία μαζί της και κάθε μέρα νιώθω όλο και καλύτερα. Αυτή τη στιγμή θα έλεγα ότι είμαι 70% πίσω στο κανονικό.

Πριν από μερικές εβδομάδες, έλαβα επίσης μια επίσημη διάγνωση: δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους. Αυτή προήλθε από έναν άλλο γιατρό, τον οποίο βρήκε η μαμά μου στο διαδίκτυο ύστερα από πολλή έρευνα. Ειδικεύεται στις διαταραχές του πυελικού εδάφους. Μου είπε ότι η κατάστασή μου, οι τεταμένοι μύες του πυελικού εδάφους, θα μπορούσαν να με κάνουν πιο ευαίσθητη σε μολύνσεις.

Τι προκαλεί ορισμένες γυναίκες να έχουν τεταμένους μυς του πυελικού εδάφους; Το άγχος φαίνεται να είναι μία πιθανότητα. Μερικοί άνθρωποι τεντώνουν τους μυς των ώμων τους όταν βρίσκονται υπό πίεση, ενώ άλλοι τεντώνουν το πυελικό τους έδαφος. Είμαι 100% σίγουρη ότι εμπίπτω σε αυτή την κατηγορία. Μπορεί να είναι μια συνήθεια που συμβαίνει αυτόματα, χωρίς καν να το συνειδητοποιήσετε. Η Friedman με βοηθάει να εκπαιδεύω τους μυς μου ώστε να χαλαρώνουν.

Εμπιστευτείτε το ένστικτά σας. Αν ένας γιατρός δεν σας βοηθήσει, χρειάζεστε μια δεύτερη γνώμη. Κάνετε τη δική σας έρευνα. Δεν είναι όλα στο μυαλό σας.

Τώρα είμαι σε ένα πρόγραμμα θεραπείας για να διαχειριστώ τα συμπτώματά μου, ώστε μια μέρα να νιώσω φυσιολογικά εκεί κάτω. Μεταξύ φυσικοθεραπείας, κολπικών υπόθετων και τεχνικών χαλάρωσης όπως ο διαλογισμός και η γιόγκα, είμαι στο δρόμο προς την ανάκαμψη. Δεν θα ήμουν εκεί που είμαι σήμερα αν είχα χάσει την ελπίδα».

Διαβάσαμε την ιστορία της Ashley Collins στο health.com

%ce%ad%ce%bd%ce%b9%cf%89%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%88%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%ce%bb%cf%80%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b10 %ce%ad%ce%bd%ce%b9%cf%89%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%88%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%ce%bb%cf%80%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b12

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του %ce%ad%ce%bd%ce%b9%cf%89%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%88%ce%b9%ce%bc%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%ce%bb%cf%80%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b14