Αρχική > Μουσική > Ένας χρόνος χωρίς τον Λαυρέντη: Ο άνθρωπος που πήγε Παρίσι με ένα σαραβαλάκι και μισούσε τις Δευτέρες
%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b7-%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%890

Ένας χρόνος χωρίς τον Λαυρέντη: Ο άνθρωπος που πήγε Παρίσι με ένα σαραβαλάκι και μισούσε τις Δευτέρες

Η Δευτέρα ήταν η μέρα που σιχαινόταν περισσότερο από όλες, ήθελε να εξαφανιστεί από το χάρτη. Όμως ήταν και η ημέρα που η φωνή του θα σιγούσε για πάντα.

Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από την ημέρα που ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών. Ο άνθρωπος που μπήκε στη ζωή μας και έμεινε στη μνήμη μας με το μικρό του όνομα: ήταν ο Λαυρέντης.

Με τον πατέρα του έναν εξαιρετικό πιανίστα και μαέστρο στην Ορχήστρα της ΕΡΤ -που έφυγε σε ηλικία 36 ετών- η «μοίρα» του ήταν προδιαγεγραμμένη στο χώρο του πενταγράμμου.

Για ένα χρονικό διάστημα εργαζόταν ως αποθηκάριος στο χώρο, όπου στεγαζόταν δισκογραφική εταιρία Columbia και η Minos-Emi. Δεν αγαπούσε ιδιαίτερα αυτή τη δουλειά, παρά μόνον την ώρα που έπιανε πρώτος στα χέρια του δίσκους που έγραψαν ιστορία.

Με ένα σαραβαλάκι στο Παρίσι

Σε ηλικία 20 ετών δημιούργησε με τον Παύλο Κικριλή τον Τόλη Σκαματζούρα , τον Αντώνη Μιτζέλο και τον Τάκη Βασαλάκη το συγκρότημα P.L.J.

« Τότε το γκρουπ ονομαζόταν P.L.J., από τα αρχικά των ονομάτων μας (Paul, Παύλος Κικριλής / Larry, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας / Jimmy, Δημήτρης Βασαλάκης). Δουλεύαμε με αγγλικό στίχο και, επηρεασμένοι από το “666” των Aphrodite’s Child, γράψαμε ένα άλμπουμ με τίτλο “Armageddon”. Αποφασίσαμε να πάμε στη Γαλλία, για να βρούμε τον Ντέμη Ρούσσο, μήπως μας ανοίξει κάποια πόρτα στην Universal», είχε αναφέρει ο ίδιος.

«Ξεκινήσαμε με ένα σαραβαλιασμένο αυτοκίνητο, που είχε και πρόβλημα στο ψυγείο: κάθε λίγα χιλιόμετρα άναβε η μηχανή κι έπρεπε να σταματάμε και να προσθέτουμε νερό. Φτάσαμε στο σπίτι του Ντέμη –με τέσσερις Rolls Royce  παρκαρισμένες απέξω– εκείνος μας έδωσε συστατική επιστολή για έναν παραγωγό της Universal, αλλά λεφτά να επιστρέψουμε στην Ελλάδα δεν είχαμε. Μέναμε κάτω από μια γέφυρα –οι δύο κοιμόμασταν στο αυτοκίνητο κι ο τρίτος σε μια μικρή σκηνή– και παίζαμε σε ένα κλαμπάκι στο Σεν Ζερμέν, Polly Magoo το έλεγαν, για να μαζέψουμε τα απαραίτητα χρήματα. Η απάντηση της δισκογραφικής, που ήρθε μερικούς μήνες μετά και ήταν αρνητική. Μια μέρα, απογοητευμένος από αυτή την εξέλιξη, περπατώντας στην Πλάκα, συνάντησα τον Τζόνι τον Βαβούρα. “Γιατί δεν πας στον Πετρίδη;” μου είπε. Ο Γιάννης, από τις εκπομπές του οποίου όλοι είχαμε μάθει μουσική, ήταν διευθυντής στην PolyGram. Πήγα. O “Armageddon” βγήκε στα δισκοπωλεία το 1982 και ζήτημα είναι αν πούλησε 300 κομμάτια», είχε διηγηθεί.

Διαβάστε επίσης: Το τραγούδι που έγραψε ο Μαχαιρίτσας για την Αναστασία Μουτσάτσου πριν πεθάνει – Ακούστε το

Αργότερα έτυχε παγκόσμιας κυκλοφορίας και αναγνώρισης. Σήμερα είναι συλλεκτικό βινύλιο ενώ ο Αμερικάνικος και Ευρωπαϊκός μουσικός Τύπος εκθειάζει το «Armageddon» χαρακτηρίζοντας το ως αριστούργημα και έναν από τους καλύτερους δίσκους Progressive rock που ηχογραφήθηκαν ποτέ.

Το 1983 στην μπάντα προστίθεται και ο Φίλιππος Σπυρόπουλος ,οπότε και κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Τερμίτες, όνομα που παραπέμπει στους Beatles (σκαθάρια). Στα χρόνια που ακολούθησαν κυκλοφόρησαν δίσκους και συνεργάστηκαν με αρκετούς καλλιτέχνες, ώσπου το 1988 το συγκρότημα διαλύθηκε δίνοντας την υπόσχεση ότι θα ενωθεί ξανά δέκα χρόνια μετά.

Πώς γεννήθηκε το Διδυμότειχο Μπλουζ

Ένα βράδυ ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας διηγείται ιστορίες από τη θητεία του στον Έβρο στον Γιάννη «Μπαχ» Σπυρόπουλο, ο οποίος τότε έπαιζε πλήκτρα στους «Τερμίτες».

Ο Σπυρόπουλος αρχίζει να γράφει στίχους μέχρι τα ξημερώματα και έτσι γεννιέται το εμβληματικό «Διδυμότειχο Blues», στο οποίο συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.

Το κομμάτι γίνεται ο ύμνος των φαντάρων και είναι ένα από αυτά που θα σημαδέψουν την καριέρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, ο οποίος όπως είχε δηλώσει σε συνετεύξεις του έκανε καταχρήσεις, όπως το να καπνίζει «μαύρο», μία συνήθεια που άφησε άπαξ και διά παντός, μετά τη γέννηση της κόρης του.

Ας θυμηθούμε μερικά από τα τραγούδια του που αγαπήθηκαν πολύ. Έτσι, σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε…

Και το τελευταίο του τραγούδι λίγο πριν από το θάνατό του

%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b7-%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%890 %ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b7-%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%892

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του %ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b7-%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%894