Αρχική > Ημέρα της γυναίκας > Έξι τύποι γυναικών στις οποίες υποκλίνεται η θεατρική Αθήνα

Έξι τύποι γυναικών στις οποίες υποκλίνεται η θεατρική Αθήνα

Στο θεατρικό σανίδι συναντώνται φέτος όλα τα πρόσωπα της γυναίκας. Η γυναίκα μητέρα, η γυναίκα σύζυγος, η γυναίκα ερωμένη, η ελεύθερη γυναίκα, η γυναίκα που αγαπά μία άλλη γυναίκα, η γυναίκα επαναστάτρια…

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, εμείς επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε κάποιες από τις πιο εμβληματικές ηρωίδες που αυτή τη στιγμή πρωταγωνιστούν στο θεατρικό σανίδι…

Η γυναίκα… μύθος

Η Μαρία Ναυπλιώτου με μια σαρωτική ερμηνεία ενσαρκώνει τη Μαρία Κάλλας και δίνει όλη της την ψυχή συγκλονίζοντας με τα εκφραστικά της μέσα. Είναι εντυπωσιακό το πώς κατάφερε να μπει τόσο βαθιά και τόσο ρεαλιστικά στην ψυχοσύνθεση της διάσημης σοπράνο, το πώς κατάφερε να περιπλανηθεί υποκριτικά σ΄όλη της τη ζωή και μέσα σε δύο μόλις ώρες να βιώσει τόσα αντιφατικά συναισθήματα. Αυστηρή κι ανθρώπινη, σκληρή κι ευάλωτη, περήφανη κι απλή, αναπολεί, εξοργίζεται, κραυγάζει, γελάει σαρκαστικά, συντρίβεται, ειρωνεύεται, γίνεται κωμική, κλείνεται στον εαυτό της ή ανοίγει τόσο διάπλατα τα χαρτιά της που προκαλεί φόβο. «Όλα αυτά τα χρόνια που τραγουδούσα, κάνοντας τέλεια τη φωνή μου για να μπορεί να εκφράζει ό,τι αισθανόμουν, ήταν για σένα. Το ερωτικό τραγούδι μου ήταν για σένα Άρη (…) για έναν άνθρωπο, που δεν του αρέσει καν η όπερα. Είναι πολύ αστείο αν το σκεφτείς», αναφέρει σπαρακτικά στη διάρκεια της παράστασης αποδεικνύοντας πως η Κάλλας κατά βάθος δεν ήταν παρά μια βαθιά πληγωμένη και ειλικρινής Γυναίκα.

Η γυναίκα δηλητήριο

Η Μαρία Κίτσου είναι η σκοτεινή Λαίδη Μακμπέθ στον «Μακμπέθ» που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Λιγνάδης. Μία γυναίκα μοχθηρή και υπόγεια που υποκινεί τον σύζυγό της στο να εκτελέσει ανόσια εγκλήματα για να φορέσει στέμμα βασιλικό και ταυτόχρονα ένας πολυεπίπεδος χαρακτήρας που έχει προξενήσει το ενδιαφέρον πολλών μελετητών.

Ο πόθος για εξουσία, ο φόβος, ο φόνος, η οσμή του αίματος, οι δαίμονες και τα σκοτάδια των δύο φύλων κι από την άλλη η μαύρη κωμωδία του έργου που λέγεται «ζωή» συναντιούνται στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε μια μεγάλη συμπαραγωγή με το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Η χειραφετημένη γυναίκα

H Αλεξία Καλτσίκη είναι ένα από τα Top Girls της Κάριλ Τσέρτσιλ. Και είναι μία από τις γυναίκες της δεκαετίας του ’80 που πήραν τη ζωή στα χέρια τους, πήγαν ενάντια στο ρεύμα των οικογενειακών τους καταβολών και χάραξαν με πολλή προσπάθεια την πορεία τους, χωρίς να φοβηθούν να πληρώσουν το τίμημα που τους αναλογούσε.

Η γυναίκα αγωνίστρια

Η Άλκηστις Νικολαϊδη δίνει σάρκα κι οστά στην Ηλέκτρα Αποστόλου, την αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και υπέρμαχο των γυναικείων δικαιωμάτων στην παράσταση «Ηλέκτρα: μια σύγχρονη τραγωδία»,  που μετά τη διεθνή της περιοδεία στο Λονδίνο, την Κρακοβία και το Βερολίνο, ανεβαίνει απ’ την ομάδα Sarkha σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μωραΐτη στο θέατρο Σταθμός.

Η ίδια αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η Ηλέκτρα Αποστόλου είναι ένα σύμβολο φεμινισμού, μία γυναίκα που δεν λύγισε ποτέ και έμεινε πιστή στα ιδεώδη της. Γιατί είναι μία γυναίκα που έχει να πει πολλά στην σημερινή εποχή που η ισότητα των φύλων είναι δήθεν κατακτημένη, ενώ βασιλεύει ο συντηρητισμός και η πατριαρχία. Είχε ιδρύσει την Ελεύθερη Νέα, μία ομάδα δράσης που απαρτιζόταν αποκλειστικά από γυναίκες και είχε αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα στο πρώτο Παγκόσμιο Αντιφασιστικό και Αντιπολεμικό Συνέδριο Γυναικών στο Παρίσι. Η Ηλέκτρα Αποστόλου ήταν υπαρξίστρια. Δηλαδή αποδεχόταν την αρχή πως η ύπαρξη προηγείται της ουσίας. Επομένως, κανείς δεν γεννιέται γυναίκα αλλά γίνεται».

Η γυναίκα μητέρα

Η Έλενα Μαυρίδου σκηνοθετεί την «Πτέρυγα», μια ονειρική παράσταση για τη μητρότητα εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα.

Η Πτέρυγα είναι το παράδοξο, σουρεαλιστικό σύμπαν ενός νοσοκομείου κυήσεων. Κάθε Πανσέληνο, οι καρδιοτοκογράφοι στις κοιλιές των εγκύων τρελαίνονται. Ένας υπεύθυνος ασφαλείας ονειρεύεται πως είναι ο πατέρας του παιδιού στο μονόκλινο δωμάτιο. Η γηραιότερη μαία του νοσοκομείου αναρωτιέται, αν τα παιδιά μοιάζουν με ψάρια. Πάνω απ’ την επιβεβλημένη Παναγία-κάδρο κάθε δωματίου, βγαίνει μια παράξενη σκιά να επιτηρήσει τα δωμάτια. Η Πτέρυγα είναι ο απόκοσμος χορός της μνήμης. Ένας χορός αλλιώτικος, απόκοσμος, ένα μεταμεσονύχτιο requiem. Μα πάνω απ’ όλα, ένας ύμνος στη ζωή, εκεί που σμίγει το φως με το σκοτάδι, στον κενό χώρο ανάμεσα στη γέννα και τον θάνατο.

Η γυναίκα… φωτιά

Η Ιωάννα Παππά είναι η Έντα Γκάμπλερ, μία ηρωίδα που φλέγεται να ζήσει, αλλά δεν τολμάει. Παγιδευμένη ανάμεσα στη δίψα της για ελευθερία και στην αυστηρή συμμόρφωση στις κοινωνικές συμβάσεις, αρνούμενη να υποταχθεί στη μοίρα της ως γυναίκα, αλλά και δέσμια της δημόσιας εικόνας της, η Έντα δεν μπορεί να αυτοπροσδιοριστεί παρά μόνο αρνητικά: καταστρέφοντας ό,τι δεν μπορεί να αποδεχθεί.

Η «Έντα Γκάμπλερ» είναι ένα από τα κορυφαία έργα του Henrik Ibsen. Από την πρώτη του παρουσίαση το 1891 στη Γερμανία, μέχρι σήμερα, το πρόσωπο της ηρωίδας του δεν έπαψε να απασχολεί τους μελετητές του θεάτρου, και θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους δραματικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου.