Πριν από λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον «Άσχημο» στο Tempus Verum-Εν Αθήναις. Ήδη στο γραφείο ακούγονταν τα καλύτερα για τη συγκεκριμένη παράσταση από συναδέλφους που την είχαν παρακολουθήσει, και καθώς η θεατρική μου εξόρμηση πλησίαζε, ανυπομονούσα όλο και περισσότερο.

Τι ρόλο παίζει η εξωτερική εμφάνιση στη συναναστροφή με τους γύρω μας; Μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στον δρόμο προς την επιτυχία; Πόσο απέχει το «φαίνεσθαι» από το «είναι» και τελικά, τι κάνει τον άνθρωπο, άνθρωπο; Τέτοιου είδους προβληματισμούς εγείρει το έργο «Ο Άσχημος» του Γερμανού Marius Von Mayenburg, που παίχτηκε για πρώτη φορά το 2007 στην ιστορική Schaubühne στο Βερολίνο.

Φτάνοντας στο Tempus Verum-Εν Αθήναις ένιωσα μια απίστευτη οικειότητα, η οποία έγινε ακόμα πιο έντονη όταν ξαφνικά εμφανίστηκαν στο φουαγιέ δύο από τους ηθοποιούς, ο ένας εκ των οποίων άρχισε να παίζει πιάνο και ο άλλος να ξεσηκώνει τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει την παράσταση. Αλλά γιατί είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με επιδέσμους;


Αυτό ήταν μόνο η αρχή για ό,τι θα ακολουθούσε… Ο κεντρικός ήρωας, ο Λέττε, είναι ανείπωτα άσχημος. Αλλά δεν το ξέρει. Ποτέ δεν είχε παρατηρήσει την ασχήμια του, μέχρι τη στιγμή που οι άλλοι το επισήμαναν. Κάποια στιγμή αποφασίζει να αλλάξει το πρόσωπό του. Η συμπεριφορά των γύρω του διαφοροποιείται απρόσμενα μετά την εγχείρηση. Πλέον, όχι μόνο δεν είναι άσχημος, αλλά ακαταμάχητα όμορφος, με αποτέλεσμα όλοι να θέλουν να του μοιάσουν.

Ο Δημήτρης Λάλος που υπογράφει τη μετάφραση του κειμένου και τη σκηνοθεσία της παράστασης, θίγει το θέμα της διαφορετικότητας και το κατά πόσον η εξωτερική εμφάνιση επηρεάζει τη σχέση με τους συνανθρώπους μας. Όλα αυτά σε μια εποχή που τα ριάλιτι με επίκεντρο την εξωτερική εμφάνιση έχουν κατακλύσει τις οθόνες και την καθημερινότητά μας. Σε μια εποχή που ο κόσμος είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να μοιάσει στα πρότυπα που η κοινωνία έχει καθιερώσει και δυστυχώς δεν είναι πάντα τα σωστά…

Πρόκειται για μια παράσταση που με λιγοστά σκηνικά και με σπουδαίες ερμηνείες από τους ηθοποιούς, καταφέρνει να προβληματίσει το κοινό αλλά παράλληλα να το κάνει να γελάσει. Μια παράσταση που εναλλάσσει το χιούμορ με την τραγικότητα. Μια παράσταση διαδραστική από την αρχή (με το πιάνο στο φουαγιέ) μέχρι το τέλος της, με τα σκηνοθετικά ευρήματα του Δημήτρη Λάλου που θα σας εκπλήξουν και μια απίστευτη χημεία μεταξύ των ηθοποιών, οι οποίοι ενσαρκώνουν πολλαπλούς ρόλους με τόσο γρήγορες εναλλαγές που θα σας κρατήσουν σε απόλυτη εγρήγορση!

Αξίζει πραγματικά να την παρακολουθήσετε για τα μηνύματά της, τις σκέψεις στις οποίες θα σας βάλει καθώς θα φεύγετε από το θέατρο, για την εναλλαγή των συναισθημάτων που θα βιώσετε μέσα σε ένα μόνο βράδυ και για την σπιτική σαγκρία που μπορείτε να απολαύσετε κατά τη διάρκεια της παράστασης, σαν να βρίσκεστε στο σαλόνι του σπιτιού σας!

Πληροφορίες

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λάλος
Παίζουν: Θανάσης Δόβρης, Βάσω Καβαλιεράτου, Συμεών Τσακίρης, Μιχάλης Βρεττός
Πότε: Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00 & Κυριακή στις 19:00
Έως: Κυριακή των Βαΐων
Πού: Tempus Verum-Εν Αθήναις, Ιάκχου 19, Γκάζι, τηλ: 210 3425170

Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση

από Μαρία Ιωαννάτου