Αρχική > Θέατρο-Χορός > Δύο γυναίκες αντίζηλες αποδεικνύουν το πόσο βαθιά δινόμαστε στον έρωτα

Δύο γυναίκες αντίζηλες αποδεικνύουν το πόσο βαθιά δινόμαστε στον έρωτα

Η Σύνθια Μπατσή πρωταγωνιστεί σε δύο έργα του Στέφανου Παπατρέχα (που συσκηνοθετεί με τον Λάζαρο Βαρτάνη) στο θέατρο Άβατον. Στη «Φροσύνη» – όπου μια γυναίκα ηθοποιός καλείται, στο πλαίσιο ενός αυτοσχεδιασμού, να ετοιμάσει ένα μονόλογο πάνω στην Κυρα-Φροσύνη, το ιστορικό πρόσωπο-θρύλο των Ιωαννίνων που πνίγηκε με διαταγή του Αλί Πασά στη λίμνη Παμβώτιδα – και στην «Πασού» στο νέο θεατρικό έργο του Στέφανου Παπατρέχα, όπου η ηθική αυτουργός του θανάτου της Κυρα-Φροσύνης, ζωντανεύει για να πει την ιστορία από μία εντελώς άλλη οπτική.

Εμείς μιλήσαμε με την Σύνθια Μπατσή με αφορμή τις δύο αυτές παραστάσεις…

Μιλήστε μας για τα διηγήματα του Στέφανου Παπατρέχα. Πώς συνδέονται;

Στους δύο αυτούς μονολόγους του Στέφανου Παπατρέχα, ο οποίος συν-σκηνοθετεί την παράσταση με τον Λάζαρο Βαρτάνη, έχουμε μια γυναίκα ηθοποιό που επιστρέφει στο σπίτι από την πρόβα της και πρέπει να ετοιμάσει έναν αυτοσχεδιασμό την μια μέρα για την Κυρά-Φροσύνη και την αμέσως επόμενη για την Πασού (την προδομένη σύζυγο που ζητάει τον πνιγμό της Φροσύνης). Ξεκινάει ψάχνοντας πληροφορίες για το εκάστοτε ιστορικό πρόσωπο και στη συνέχεια αντλώντας στοιχεία και από τα προσωπικά της βιώματα προσεγγίζει, αρχικά κωμικά και αδέξια και στη συνέχεια έντονα συναισθηματικά, τις ηρωίδες. Έχουμε έτσι επί σκηνής τις δυο πλευρές της ίδιας ιστορίας.

Τι σας γοητεύει σ’ αυτά;

Η Φροσύνη είναι μια γυναίκα που έζησε από το 1773 μέχρι το 1801. Ήταν μια έντονη προσωπικότητα. Ήταν μορφωμένη και δραστήρια. Δεν της άρεσε να μπαίνει στο καλούπι των συνηθισμένων γυναικών της εποχής της που περιορίζονταν στο σπίτι. Ήταν κοινωνική. Της άρεσαν οι συναναστροφές με τους άντρες γιατί αντλούσε γνώσεις από αυτές για τα όσα συνέβαιναν στον κόσμο. Ταυτόχρονα αν και παντρεμένη με Έλληνα και με δύο παιδιά ερωτεύτηκε και σύναψε σχέση με τον γιο του Αλί Πασά, Μουχτάρ. Ακολούθησε το πάθος της και αυτό την οδήγησε και στην καταστροφή. Όλα αυτά τα στοιχεία συνθέτουν έναν πολύ γοητευτικό χαρακτήρα γενικά, πόσω μάλλον όταν πρόκειται να τον υποδυθεί κανείς.

Η Πασού από την άλλη είναι η νόμιμη σύζυγος του Μουχτάρ, κόρη του Πασά του Βερατίου. Είναι και αυτή πολύ ερωτευμένη με τον ίδιο άντρα· τον άντρα της. Αλλά αυτή η γυναίκα βιώνει διαρκώς την απόρριψη. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να ξανακερδίσει αυτό που δικαιωματικά της ανήκει. Εδώ έχουμε μια γυναίκα πιο μαζεμένη και συνεσταλμένη που αφού εξαντλεί όλους τους τρόπους προσπάθειας και τρώει απανωτές απορρίψεις, μεταλλάσσεται και αποφασίζει να εκδικηθεί ζητώντας από τον Αλή Πασά τον πνιγμό της Φροσύνης. Εδώ έχουμε έναν γυναικείο χαρακτήρα με μια έντονη ανατροπή. Η συμβιβασμένη-συμβατική ηρωίδα μεταλλάσσεται σε τιμωρό προσπαθώντας να υψώσει επιτέλους το ανάστημά της και διεκδικώντας όσα έχει στερηθεί. Αυτή η ανατροπή του πυρήνα της που έρχεται σταδιακά και πολύ ομαλά σαν απόλυτα φυσική εξέλιξη αποτελεί για μένα μια σαγηνευτική υποκριτική πρόκληση.

Συμπαθείτε κάποια ηρωίδα περισσότερο από την άλλη;

Όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε την Πασού μου φαινόταν αδιανόητο το να υποστηρίξω μια προσωπικότητα ενάντια στη Φροσύνη. Σιγά-σιγά όμως κατά την διάρκεια των προβών συνειδητοποίησα ότι στη ζωή μου, σε διαφορετικές φάσεις, έχω ταυτιστεί και με τις δύο ηρωίδες. Τις αγαπάω και τις δύο πολύ και δίνομαι στην κάθε μια ολοκληρωτικά. Πάντα ρωτάω όσους μου λένε ότι έχουν δει και τις δυο παραστάσεις ποια ηρωίδα είναι η αγαπημένη τους. Κάποιοι ταυτίζονται με τη μια, κάποιοι με την άλλη, κάποιοι δεν μπορούν με τίποτα να επιλέξουν. Αυτό που με ικανοποιεί ιδιαίτερα είναι ότι όλοι δυσκολεύονται να απαντήσουν.

Πού ακουμπούν τα δύο αυτά έργα στο σήμερα;

Ο λόγος που θέλησα να ασχοληθώ με αυτά τα κείμενα είναι γιατί με άγγιξαν βαθιά από την πρώτη ανάγνωση. Πραγματεύονται θεματικές και προβληματισμούς που με απασχολούσαν πριν τα διαβάσω. Μπορεί η Φροσύνη και η Πασού να έζησαν σε μια διαφορετική εποχή, όμως ακόμα μας απασχολεί η έννοια της ελευθερίας, το πόσο μας καθορίζουν οι γύρω μας και οι κοινωνικές απαιτήσεις γενικότερα. Το πώς δημιουργούνται οι ήρωες. Το πόσο βαθιά δινόμαστε στον έρωτα. Το πώς αντιμετωπίζουμε την απόρριψη. Η σημασία της εκδίκησης. Το πώς οριοθετούμε τον εαυτό μας. Το πώς διεκδικούμε τα «θέλω» μας.

Πόσο δύσκολο σας είναι να ενσαρκώνετε μόνη τα δύο αυτά πρόσωπα;

Πριν το κάνω μου φαινότανε βουνό. Δεν θα έμπαινα ποτέ σε αυτή τη διαδικασία αν δεν με γοήτευαν τόσο πολύ τα συγκεκριμένα κείμενα! Ο Στέφανος Παπατρέχας και ο Λάζαρος Βαρτάνης που σκηνοθετούν τις δυο παραστάσεις έχουν παρά πολύ έξυπνη μάτια πάνω στο σκηνοθετικό και το υποκριτικό κομμάτι· υπάρχει μεγάλη ελευθερία και εμπιστοσύνη από όλους προς όλους. Και τεράστια κατανόηση. Ακόμα και τα λιγοστά σημεία διαφωνίας μας, εξέλισσαν δημιουργικά τη διαδικασία της πρόβας.

Βρέθηκα αντιμέτωπη διπλά με τον φόβο του μονολόγου φέτος στις πιο ιδανικές συνθήκες στις δυο πιο αγαπημένες μου δουλειές. Τελικά οι δύο όψεις της ίδιας ιστορίας δεν αποτελούν επιπλέον δυσκολία αλλά ολοκλήρωση και πληρότητα.

Τα έργα «Φροσύνη» και «Πασού» κυκλοφορούν από την Κάπα Εκδοτική σε ενιαία έκδοση. Την «Φροσύνη» προλογίζει η Έρη Ρίτσου. Την «Πασού» προλογίζει ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος.

Ιnfo για «Φροσύνη»:

Τοποθεσία: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός (Μετρό Κεραμεικός)

Παραστάσεις: Κάθε Δευτέρα στις 20.30

Διάρκεια παράστασης: 60΄

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2103412689

Τιμές εισιτηρίων: €10 κανονικό, €8 φοιτητικό, €5 ανέργων

Ιnfo για «Πασού»:

Τοποθεσία: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός (Μετρό Κεραμεικός)

Παραστάσεις: Κάθε Τρίτη στις 20.30

Διάρκεια παράστασης: 70΄

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2103412689

Τιμές εισιτηρίων: €10 κανονικό, €8 φοιτητικό, €5 ανέργων