Αρχική > Featured > “Διαγνώσθηκα με ρευματοειδή αρθρίτιδα στα 40, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού μου”

“Διαγνώσθηκα με ρευματοειδή αρθρίτιδα στα 40, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού μου”

Όταν ήμουν 13 ετών, ξύπνησα ένα πρωί με τα χέρια μου σε γροθιές και με δυσκολία μπορούσα να τα ανοίξω. Ο πόνος μειώθηκε σύντομα, αλλά αυτό συνέβαινε ξανά και ξανά κάθε πρωί για αρκετές εβδομάδες και στη συνέχεια σταμάτησε.

Μερικά χρόνια αργότερα άρχισα να έχω συχνούς πόνους στα πόδια, που οι γιατροί διέγνωσαν ως πελματιαία απονευρωσίτιδα (μια επώδυνη φλεγμονώδη κατάσταση,που αποτελεί μια από τις πιο κοινές αιτίες πόνου στην περιοχή της πτέρνας). Αργότερα, είχα προβλήματα με τους ώμους και τους γοφούς μου.

Αποδείχθηκε ότι είχα αυτό που λέγεται παλίνδρομος ρευματισμός ή επιθέσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας που μπορούν να έρθουν και να φύγουν χωρίς να αφήσουν μόνιμη βλάβη. Ωστόσο, όπως πολλοί ασθενείς, δεν διαγνώστηκα με αυτή την πάθηση καθώς οι εξετάσεις αίματος ήταν αρνητικές.

Δεν ήξερα τι είχα μέχρι πριν από περίπου 4 χρόνια, όταν διαγνώστηκα με σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα, η οποία επηρέασε κάθε άρθρωση. Δεν αναπτύσσουν όλα τα άτομα με παλίνδρομο ρευματισμό πλήρη ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά εγώ το έκανα.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα πυροδοτείται συχνά από ένα συμβάν όπως ο τοκετός. Απέκτησα μωρό στα 40, η μέγιστη ηλικία για να διαγνωσθεί κάποιος με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Όταν το μωρό μου ήταν μερικών μηνών, το ένα μου πόδι πρήστηκε και δεν μπορούσα καν να το πατήσω.

«Μέσα σε έξι μήνες το πρόβλημα είχε εξαπλωθεί σε κάθε άρθρωση»

Ήμουν φοβισμένη και αποφάσισα να πάω σε έναν ποδίατρο. Μια εβδομάδα αργότερα το ίδιο συνέβη και στο άλλο πόδι μου. Ο ποδίατρος είπε ότι όλα αυτά τα χρόνια που δούλευα και δεν φορούσα τα κατάλληλα παπούτσια είχαν το τίμημά τους. Στη συνέχεια, οι ώμοι και τα γόνατά μου άρχισαν να πονάνε και μέσα σε περίπου έξι μήνες, το πρόβλημα είχε εξαπλωθεί σε κάθε άρθρωση. Όταν πήγα να δω τον γενικό ιατρό μου, κοίταξε κατευθείαν στα μάτια τον σύζυγό μου και του είπε ότι δεν υπήρχε τίποτα σαν αυτό που του περιέγραφα.

Ύστερα από εβδομάδες αναμονής για ραντεβού είδα τον πρώτο ρευματολόγο. Δεν είχα πρήξιμο όταν τον συνάντησα και δεν ανησύχησε ισιαίτερα. Αποφάσισα να αλλάξω γιατρό. Από την πρώτη κιόλας επίσκεψη, η νέα γιατρός συνταγογράφησε θεραπείες και εξήγησε πώς λειτουργούν για την καταπολέμηση της νόσου.

Σε γενικές γραμμές, ορισμένοι γιατροί μπορεί να αγνοούν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί να έχετε ρευματοειδή αρθρίτιδα για χρόνια χωρίς οι γιατροί να γνωρίζουν τι συμβαίνει με εσάς ή χειρότερα, να σας λένε ότι τα συμπτώματά σας είναι στο κεφάλι σας. Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Η έγκαιρη διάγνωση είναι η μόνη ελπίδα για ύφεση. Αν οι γιατροί δεν το αναγνωρίζουν όταν το βλέπουν, οι πιθανότητες ύφεσης μπορεί να μειωθούν.

Έκανα το ίδιο πράγμα που νομίζω ότι κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι με ρευματοειδή αρθρίτιδα – απλώς συνέχισα τη ζωή μου για όσο το δυνατόν περισσότερο. Οι γυναίκες ειδικότερα είναι φιλόδοξες και απασχολημένες να φροντίζουν τους άλλους. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καταστείλουμε τον πόνο και να συνεχίσουμε.

Η γιατρός διπλασίασε τη δοσολογία επειδή είδε ότι βοηθούσε. Ωστόσο, δεν σταμάτησε την εξέλιξη της νόσου. Ακολουθώ την ίδια θεραπεία για σχεδόν έξι μήνες, αλλά με τα ίδια αποτελέσματα.

«Είναι δύσκολο να μαθαίνεις ότι θα είσαι ανάπηρος από εδώ και πέρα»

Δεν υπήρχε μια μέρα ή ακόμη μια ώρα ή 10 λεπτά που δεν είχα έντονους πόνους. Τους πρώτους μήνες μετά τη διάγνωσή μου, είδα έναν ψυχολόγο επειδή η διάγνωση μού προκάλεσε φόβο και θλίψη. Είναι δύσκολο να μαθαίνεις ότι θα είσαι πλήρως ανάπηρος με μια ανίατη ασθένεια.

Η συμβουλευτική με βοήθησε να επεξεργαστώ τη θλίψη. Αλλά το πιο χρήσιμο πράγμα είναι να έχετε μερικούς ανθρώπους με τους οποίους μπορείτε να μιλήσετε και που θα σας ακούσουν. Αυτό σημαίνει συνήθως άλλα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα που καταλαβαίνουν και πιστεύουν τη συνεχή φύση του πόνου.

Ήμουν απογοητευμένη που δεν γινόμουν καλύτερα. Ενώ έψαχνα πληροφορίες για την ασθένεια κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι να βρω εκείνες που είναι γραμμένες με τρόπο που οι ασθενείς μπορούν να καταλάβουν. Το υλικό στο διαδίκτυο δεν ήταν έγκυρο. Άρχισα να ονειρεύομαι τη δική μου ιστοσελίδα και να φαντάζομαι πώς θα την σχεδίαζα. Ήθελα να παρέχω πληροφορίες και ενθάρρυνση στους ασθενείς. Πριν από ενάμιση χρόνο ξεκίνησα την ιστοτελίδα μου “Rheumatoid Arthritis Warrior”.

Άτομα που γνωρίζω συνεχώς μού λένε: «Γιατί ξοδεύεις τόσο πολύ χρόνο μιλώντας με άλλους;». Αλλά το να είμαι σε θέση να ενθαρρύνω τους άλλους με βοηθά επίσης και με κρατάει ζωντανή. Έχοντας αυτή τη σύνδεση με κάποιον άλλο με βοηθά, και μου αρέσει να ξέρω ότι βοηθά κι άλλους αυτή η σύνδεση.

Διαβάσαμε την ιστορία της Kelly Young στο www.health.com