Ο σκύλος μου ο ηλίθιος- Μία σπουδή στην ανδρική ψυχή με κωμικό περιτύλιγμα

Δεκαετία του ‘60. Καλιφόρνια. Στα πενηνταπέντε του χρόνια, ο Χένρι Μολίσε αισθάνεται ξοφλημένος. Κάποτε είχε μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά τώρα τα βιβλία του δεν πουλάνε, τα σενάριά του απορρίπτονται και λεφτά δεν βγάζει. Ζει σε μία βίλα των προαστίων ερωτευμένος και παντρεμένος με την ίδια γυναίκα επί 30 χρόνια, περνούν μία μόνιμη και διαρκή κρίση γάμου, ενώ τα τέσσερα παιδιά του, όχι μόνο τον περιφρονούν, μα εγκαταλείψουν ένα ένα την πατρική εστία. Ταλαντευόμενος μεταξύ κυνισμού και αυτο­οικτιρμού, ο Χένρι Μολίσε θέλει να τα παρατήσει όλα και να πάει στη χώρα καταγωγής του, τη Ρώμη. Και τότε, αναπάντεχα, ένας τεράστιος, ημίαιμος εκκεν­τρικός σκύλος εγκαθίσταται με το ζόρι στο σπίτι και δίνει νόημα και χρώμα στις ζωές όλων φέρνοντας τα πάνω κάτω.

Όλα αυτά διαδραματίζονται στο απολαυστικό βιβλίο του Τζων Φαντέ «Ο σκύλος μου είναι Ηλίθιος» (εκδόσεις Δώμα). Μία νουβέλα με εξαιρετικό μαύρο χιούμορ που διαβάζεται απνευστί και παράλληλα αποτελεί μια σπουδή στην ανδρική ψυχή, αλλά και στην ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία. Ο ήρωας του βιβλίου, ο Χένρι, είναι ένας ώριμος πενηνταπεντάρης που βασανίζεται αφενός μεν από την ανάγκη για επιβεβαίωση και αγάπη από τα παιδιά και τη σύζυγό του, ενώ ταυτόχρονα καθημερινά παλεύει με τον φόβο για την αποτυχία και τη μοναξιά. Ο περίεργος σκύλος που εισβάλλει στη ζωή του γίνεται με έναν παράδοξο τρόπο το όχημά του προκειμένου να κάνει την προσωπική του επανάσταση και να επανακοθορίσει τη ζωή του.

Ποιος είναι ο John Fante

Ο John Fante (1909-1983), γιος Ιταλών μεταναστών, γεννήθηκε στο Ντένβερ του Κολοράντο και έζησε στην Καλιφόρνια. Σ’ όλα του τα λογοτεχνικά έργα, δεν κάνει άλλο παρά να αφηγείται την ιστορία της ζωής του και της οικογένειάς του. Πολύ νέος γνώρισε τη δόξα, ιδίως με το μυθιστόρημα Ask The Dust (Ρώτα τη σκόνη, Μεταίχμιο), αλλά πέρασε τη ζωή του στο ημίφως, χαμένος στο Χόλιγουντ ως σεναριογράφος. Μετά τον θάνατό του, αναγνωρίστηκε ως γίγαντας της αμερικάνικης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, πλάι στον Χέμινγουεϊ, τον Φώκνερ και τον Στάινμπεκ.

Το Ο σκύλος μου ο Ηλίθιος γράφτηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν ο συγγραφέας ήδη ταλαιπωρούνταν απ’ το διαβήτη, που τελικά τον οδήγησε στην τύφλωση και στον ακρωτηριασμό των δύο ποδιών του. Η νουβέλα πρωτοδημοσιεύτηκε το 1985, μετά τον θάνατο του συγγραφέα.