Όταν τα πόδια της βούτηξαν σε φρέσκο τσιμέντο κι αυτό πάγωσε

όταν-τα-πόδια-της-βούτηξαν-σε-φρέσκο-τσ

Στα «Φτερά στο τσιμέντο» της Ευσταθίας Ματζαρίδου (εκδόσεις Περισπωμένη) διαβάζουμε την ιστορία μίας νέας καθηλωμένης γυναίκας που ζει μέσα σε μία δυσλειτουργική οικογένεια. Μια διά βίου ανήλικη που ξεδιπλώνει την απροσμέτρητη μοναξιά της. Το ακμαίο της πνεύμα συνθλίβεται από τον κοινωνικό αποκλεισμό. Κι όμως παλεύει και διεκδικεί μια θέση σε έναν κόσμο που δεν έχει μάτια για τον δύσμορφο, δεν έχει αυτιά για τον πονεμένο, δεν έχει χώρο για τον διαφορετικό. Οι σκέψεις της για τον μικρόκοσμο μέσα στο σπίτι και για τον μεγάκοσμο εκεί έξω γίνονται ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που αναπαύεται αυτάρεσκα πάνω στις διαχωριστικές γραμμές που έχει χαράξει….

Εμείς μιλήσαμε με τη συγγραφέα Ευσταθία Ματζαρίδου με αφορμή την έκδοση του νέου της αυτού βιβλίου…

%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%b7%ce%be%ce%b1%ce%bd-%cf%83%ce%b5-%cf%86%cf%81%ce%ad%cf%83%ce%ba%ce%bf-%cf%84%cf%830

Τι σας εμπνέει στη συγγραφή;

Αν εννοείτε θεματικά, ασχολούμαι με ό, τι κουβαλάω μέσα μου, με ό, τι με βασανίζει και μ’ απασχολεί για χρόνια. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει έμπνευση, αλλά σκληρή δουλειά, όταν δηλαδή κάθομαι και στρώνομαι στη δουλειά, έρχεται και η έμπνευση, εννοώ βγαίνει υλικό κάθε φορά που δεν υποψιαζόμουν καν ότι υπάρχει μέσα μου. Όσο πιο συστηματικά και πειθαρχημένα δηλαδή δουλεύω, τόσο έχω πιθανότητες να με επισκεφτεί και η έμπνευση.

Φτερά στο τσιμέντο- Πόσο συμβολικός είναι ο τίτλος του βιβλίου σας;

Ο τίτλος βγήκε από μια σκηνή του βιβλίου που η ηρωίδα παρομοιάζοντας τα πόδια της με φτερά λέει ότι βούτηξαν σε φρέσκο τσιμέντο κι αυτό πάγωσε κι έτσι ακινητοποιήθηκαν για πάντα. Με το «φτερά στο τσιμέντο» φαντάζεται κανείς μια δυνατή πρόσκρουση στο τσιμέντο, κάτι πολύ σκληρό δηλαδή, επομένως τα φτερά τσακίζονται ή τραυματίζονται ανεπανόρθωτα κι έτσι είναι κανείς σε πλήρη εξάρτηση απ’ τους άλλους, με λίγα λόγια ανελεύθερος. Εμπεριέχει ο τίτλος όλη την ουσία του βιβλίου.

Σκιαγραφήστε μας την ηρωίδα…

Μια νεαρή γυναίκα σωματικά ανάπηρη, καθηλωμένη και κατά συνέπεια εξαρτημένη από τους άλλους, πολύ ευφυής, πολύ ώριμη και δυναμική παλεύει σ’ όλο το βιβλίο να διευρύνει τα όρια της ελευθερίας της, διεκδικώντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής, όπως την εννοεί αυτή κι όχι όπως την ορίζει η οικογένεια της και κυρίως ο πατέρας της που την αντιμάχεται.

Τι πραγματεύεται το βιβλίο αυτό; Ποιοι είναι οι βασικοί του άξονες;

Το βιβλίο μιλάει για τη σωματική αναπηρία πώς βιώνεται από το άτομο και πώς αντιμετωπίζεται από τους οικείους του και έμμεσα από το κοινωνικό του περιβάλλον. Μιλάει επίσης για την ανελευθερία που συνεπάγεται μια τέτοια κατάσταση και τι συμβαίνει όταν προσπαθεί κανείς να διεκδικήσει λίγη ελευθερία, πώς αντιμετωπίζεται απ’ αυτούς που έχουν εξ ολοκλήρου τη ζωή του στα χέρια τους. Και τέλος μιλάει και για τις οικογενειακές παθογένειες γιατί όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο μια οικογένειας δυσλειτουργικής.

Πόσο παραγκωνισμένοι και αδικημένοι είναι στην κοινωνία μας ο άνθρωποι με κινητικά προβλήματα;

Μολονότι από πλευράς πολιτείας γίνονται προσπάθειες και δίνονται επιδόματα και προνόμια κ.λ.π και ίσως δημιουργούνται (ή και μπορεί να υπάρχουν ήδη, σε ιδιωτικό επίπεδο τουλάχιστον) δομές, νομίζω ότι απέχουμε ακόμη πολύ κυρίως σε κοινωνικό επίπεδο από το ν’ αναπτύξουμε τα σωστά αντανακλαστικά που θα κάνουν τους ανθρώπους αυτούς να μη νιώθουν οι ίδιοι αλλά και οι οικογένειές τους στιγματισμένοι. Κάτι που έχει επιτευχθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό σε πιο αναπτυγμένες κοινωνίες. Γνωρίζω πολύ καλά τη γερμανική κοινωνία για παράδειγμα, οι ανάπηροι εκεί κυκλοφορούν πολύ στους δρόμους, έχουν προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή κι αυτό είναι ο κανόνας κι όχι φωτεινές εξαιρέσεις.

Τι είναι αυτό που σας θυμώνει περισσότερο γύρω σας και τι είναι αυτό που θα αλλάζατε;

Η αγένεια και η έλλειψη ενσυναίσθησης. Θα ήθελα τα παιδιά να διδάσκονται από πολύ μικρά την ενσυναίσθηση (σε κάποιες χώρες αποτελεί ήδη σχολικό μάθημα) από τους γονείς τους τουλάχιστον. Έτσι μπορούμε ίσως να μάθουμε να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και να πάψουμε να τρέφουμε το υπερτροφικό μας εγώ.

*Σπούδασε φιλολογία στο Α.Π.Θ και ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Έζησε και εργάστηκε επί χρόνια στη Γερμανία. Από το 2006 ζει στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: Ένας κόμπος όλα (Μεταίχμιο), Τα ρούχα (Σμίλη). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Το μυθιστόρημά της Τα ρούχα διασκευάστηκε για το θέατρο αλλά οι παραστάσεις ματαιώθηκαν λόγω πανδημίας.

Σχετικά Άρθρα
Μάρω Παπαδοπούλου: "Οι καλλιτέχνες βρίσκονταν πάντα υπό διωγμόν μα η κοινωνία έχει ανάγκη την ύπαρξή τους"
Μάρω Παπαδοπούλου: “Οι καλλιτέχνες βρίσκονταν πάντα υπό διωγμόν μα η κοινωνία έχει ανάγκη την ύπαρξή τους”
Οι πρωταγωνίστριες της παράστασης «Χορεύετε;» μιλάνε στο Infowoman.gr κι εξηγούν γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την Ιστορία μας
Οι πρωταγωνίστριες της παράστασης «Χορεύετε;» μιλάνε στο Infowoman.gr κι εξηγούν γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την Ιστορία μας
5 βιβλία για το Ολοκαύτωμα που πρέπει να διαβάσεις
5 βιβλία για το Ολοκαύτωμα που πρέπει να διαβάσεις
Η Εύη Δόβελου στο Infowoman.gr: "Αν πράγματι το κράτος ενδιαφερόταν, δεν θα υποτιμούσε τόσο την καλλιτεχνική εκπαίδευση"
Η Εύη Δόβελου στο Infowoman.gr: “Αν πράγματι το κράτος ενδιαφερόταν, δεν θα υποτιμούσε τόσο την καλλιτεχνική εκπαίδευση”
Η Σοφία Λαμπιδώνη στο Infowoman.gr: "Η τέχνη οφείλει να είναι παρούσα! Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο"
Η Σοφία Λαμπιδώνη στο Infowoman.gr: “Η τέχνη οφείλει να είναι παρούσα! Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο”
Ρεζέρβα: Η πολυαναμενόμενη αυτοβιογραφία του Πρίγκιπα Χάρι συγκλονίζει από τις πρώτες γραμμές...
Ρεζέρβα: Η πολυαναμενόμενη αυτοβιογραφία του Πρίγκιπα Χάρι συγκλονίζει από τις πρώτες γραμμές…

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του