Το «Ερωτικό Κάλεσμα» του Λουντέμη σε παίρνει από το χέρι για ν’ ακούσεις το τραγούδι των γρύλων

Αποτελεί ένα απο τα ωραιότερα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ. Το έγραψε ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόρκι της Ελλάδας. Δεν είναι άλλος από τον Μενέλαο Λουντέμη, έναν λογοτέχνη, η πένα του οποίου ήταν έμφορτη λυσρισμού, αμεσότητας, ρεαλισμού. 

Το ποίημά του έχει τίτλο «Ερωτικό Κάλεσμα». Διαλέξαμε αυτό το ποίημα για να αποτίσουμε τον δικό μας φόρο τιμής στον Λουντέμη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 22 Ιανουαρίου 1977, από καρδιακή προσβολή. 

Βαθύ, ρομαντικό, ονειροπόλο, όπως ήταν ο ίδιος ο Λουντέμης. Ενα ποίημα που μελοποιήθηκε και ερμηνεύτηκε από τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα, προσδίδοντας επιπλέον λυρισμό και ρομαντισμό. Δεν παρακαλεί, αλλά καλεί… Κάλεσμα άλλωστε.

Μη φοβάσαι, δεν ειμαι η φωτιά αυτή που κατακαίει, μη φοβάσαι δεν είμαι ο άνεμος που σαρώνει τα πάντα στο διάβα του, είμαι απλά ένας «αποσταμένος περπατητής που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς ν’ ακούσει το τραγούδι των γρύλων…»

Έλα κοντά μου, δεν είμαι η φωτιά.

Τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια.

Τις πνίγουν οι νεροποντές.

Τις κυνηγούν οι βοριάδες.

Δεν είμαι, δεν είμαι η φωτιά.

Έλα κοντά μου δεν είμαι άνεμος.

Τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά.

Τους βουβαίνουν τα λιοπύρια.

Τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί.

Δεν είμαι, δεν είμαι ο άνεμος.

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης

ένας αποσταμένος περπατητής

που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς

ν᾿ ακούσει το τραγούδι των γρύλων.

Κι αν θέλεις, έλα να τ’ ακούσουμε μαζί.

Το «Ερωτικό Κάλεσμα» ανήκει στην ποιητική συλλογή “Άπαντα τα ποιητικά” του Μενέλαου Λουντέμη

Ακούστε το από τους Αδελφούς Κατσιμίχα

Μενέλαος Λουντέμης: Ο Έλληνας Μαξίμ Γκόρκι

Ο Μενέλαος Λουντέμης (14 Ιανουαρίου 1912 – 22 Ιανουαρίου 1977), ήταν πολυδιαβασμένος Έλληνας λογοτέχνης της γενιάς του μεσοπολέμου, ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόρκι της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στο χωριό Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας ως Τάκης Βαλασιάδης, αργότερα υιοθέτησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Λουντέμης από τον ποταμό Λουδία. Είχε 4 αδερφές και ήταν από εύπορη οικογένεια ωστόσο κατά την Μικρασιατική καταστροφή έχασαν τα πάντα και βρέθηκαν πρόσφυγες στην Έδεσσα και στο χωριό Εξαπλάτανος. Εντάχτηκε στο ΚΚΕ γεγονός που του στοίχισε την αποβολή του απ’ τα γυμνάσια της χώρας οπότε δεν κατάφερε να πάρει απολυτήριο.

Το 1927, δημοσίευσε ποιήματα σε εφημερίδες της Έδεσσας, το 1930 ποιήματα και διηγήματά στο περιοδικό «Νέα Εστία», το 1934 υπέγραψε για πρώτη φορά ως Μενέλαος Λουντέμης στο διήγημά του “Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια”. Παράλληλα και για να ζήσει έκανε πολλές δουλειές όπως λαντζέρης, λούστρος, ψάλτης, εργάτης κι επιστάτης στα τεχνικά έργα του ποταμού Λουδία. Κατέβηκε το 1936 στην Αθήνα όπου γνωρίστηκε με Βάρναλη και Σικελιανό και παρακολούθησε μαθήματα ως ακροατής στην φιλοσοφική σχολή. Το 1938 βραβεύτηκε με το Κρατικό βραβείο λογοτεχνίας για τη συλλογή διηγημάτων του “Τα πλοία δεν άραξαν”.

Στην κατοχή οργανώθηκε στο ΕΑΜ και διετέλεσε γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων, κατά τον εμφύλιο συνελήφθη λόγω των αριστερών του φρονημάτων, δικάστηκε για εσχάτη προδοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο. Αντί εκτελέσεως εξορίστηκε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μακρόνησο και στον Άη Στράτη όπου γνωρίστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Γιάννη Ρίτσο. Το 1956 μεταφέρθηκε στην Αθήνα για να δικαστεί για το βιβλίο του “Βουρκωμένες μέρες” επειδή σύμφωνα με το κατηγορητήριο: “Το βιβλίο του “προπαγανδίζει τας πολιτικάς του ιδέας, θίγει την έννοια του κράτους, κλονίζει την εμπιστοσύνη του λαού στη Δικαιοσύνη, καλλιεργεί το μίσος”.

Αφέθηκε ελεύθερος μετά τη δίκη μα απαγορεύτηκε η κυκλοφορία των βιβλίων του κι εκείνος απογοητευμένος εκπατρίστηκε στην Ρουμανία όπου συνέχισε το συγγραφικό του έργο. Κατά την διάρκεια της χούντας του αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια για να του ξαναδοθεί με την μεταπολίτευση. Επέστρεψε, όπως το είχε καημό, το 1976 στην Ελλάδα, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί τον επαναπατρισμό. Πέθανε από καρδιακή προσβολή καθώς οδηγούσε στις 22 Ιανουαρίου 1977.

Ο Μενέλαος Λουντέμης δοκίμασε όλα τα είδη της λογοτεχνίας και έγραψε περισσότερα από 45 βιβλία, έμεινε γνωστός κυρίως για τα διηγήματα του και για τα μυθιστορήματα: “Συννεφιάζει”, “Οι κερασιές θα ανθίσουν φέτος” “Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα”. Κύριο χαρακτηριστικό του έργου του είναι η ρεαλιστική απεικόνιση της κοινωνίας της εποχής του.

Πίνακας κεντρικής φωτογραφίας: Florence Olive Tree –  Ben Fenske

Διαβάστε επίσης:

“Α.Κ.Α.” του Ντάνιελ Μέγιερ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

«Ο Ελέφας» στο Σύγχρονο Θέατρο

Σχετικά Άρθρα
Εθνική Λυρική Σκηνή: Ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα έρχεται τη σεζόν 2024/25
Εθνική Λυρική Σκηνή: Ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα έρχεται τη σεζόν 2024/25
Perasma: All Things Become Islands Before My Senses
Perasma: All Things Become Islands Before My Senses
Βραβείο σκηνοθεσίας για την Εύα Νάθενα για τη ταινία "Φόνισσα"
Βραβείο σκηνοθεσίας για την Εύα Νάθενα για τη ταινία “Φόνισσα”
%cf%84%ce%bf-%cf%80%cf%84%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%af-%ce%bf-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%860
Το Πτι Παλαί, ο ιστορικός κινηματογράφος, ανοίγει ξανά και γίνεται θεατρικός χώρος
Περιοδεία "Πλούτος" του Αριστοφάνη: Γνωριμία με Αρχαία Θέατρα της Ελλάδας
Περιοδεία “Πλούτος” του Αριστοφάνη: Γνωριμία με Αρχαία Θέατρα της Ελλάδας
«Poor Things. Τα κοστούμια»: H εντυπωσιακή έκθεση στο Μουσείου Μπενάκη
«Poor Things»: Τα εντυπωσιακά κοστούμια της οσκαρικής ταινίας σε μία μοναδική έκθεση

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του