Ένα από τα πιο θαυμάσια κείμενα της φανταστικής λογοτεχνίας ανεβαίνει στο Θέατρο Άνεσις με έναν υπέροχο θίασο και υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Δημοσθένη Παπαδόπουλου. Ο λόγος για το “Στρίψιμο της Βίδας” του Χένρι Τζέημς!
Ένα μυθιστόρημα τρόμου που ζωντανεύει μπροστά στο κοινό και το φέρνει αντιμέτωπο με σκέψεις οι οποίες, ίσως, δεν θέλει να περνούν καν από το μυαλό του. Μια γκουβερνάντα αναλαμβάνει την φροντίδα δυο παιδιών σε έναν απομακρυσμένο πύργο. Ο γοητευτικός κύριος που την προσλαμβάνει της ζητά να μην τον ξαναενοχλήσει ποτέ. Εκείνη ακολουθεί πιστά τις διαταγές του, ακόμα και όταν αντιλαμβάνεται ότι τα παιδιά δεν μεγαλώνουν και με τον πιο αθώο τρόπο. Προσπαθεί μόνη της να λύσει ένα μυστήριο για το οποίο δεν έχει πολλά στοιχεία και όσοι βρίσκονται δίπλα της δεν είναι πρόθυμοι να την βοηθήσουν.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους η Θάλεια Ματίκα και ο Ιάσων Παπαματθαίου. Το Infowoman.gr βρέθηκε στην παράσταση και συνομίλησε μαζί τους για το πόσο επίκαιρο είναι ένα τέτοιο έργο, πόση αλήθεια κρύβει μέσα του, αλλά και πόσο εύκολο είναι το ανθρώπινο μυαλό να ξεγελαστεί…
Θάλεια Ματίκα
Υποδύεστε την γκουβερνάντα. Πώς θα την χαρακτηρίζατε;
Είναι ένα κλειστό κορίτσι το οποιο θέλει να ζήσει. Μεγάλωσε σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον με τον κληρικό πατέρα της, ο οποίος την ανάγκαζε να διαβάζει μόνο τη βίβλο! Δεν έχει πάει σχολείο και προέρχεται από μια βαθιά θρησκευόμενη κατάσταση. Εκείνη, κρυφά, διάβαζε και άλλα βιβλία και νομίζω είναι αρκετά ρομαντική! Γι’ αυτό και όλη η νέα κατάσταση στην ζωή της, το ότι πιάνει δουλειά σε έναν απομακρυσμένο πύργο, με έναν κύριο τόσο γοητευτικό μεγενθύνεται μέσα της και την κάνει να ψάξει σε άλλα μονοπάτια του μυαλού της…
Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στην ζωή της; Πόσο τον αφήνει να την επηρεάζει;
Της λείπει. Όταν μεγαλώνεις σε ένα τόσο καταπιεστικό περιβάλλον και δεν μπορείς να εκφράσεις τα συναισθήματά σου αυτό το κουβαλάς σαν άνθρωπος! Τα απωθημένα της δεν έχουν να κάνουν μόνο με τον πατέρα της, αλλά και με όλα εκείνα που δεν έχει ζήσει!
Γιατί μένει όταν αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η κατάσταση είναι λιγάκι περίεργη;
Έχει υψηλή αίσθηση ευθύνης και καθήκοντος. Δεν μπορεί να αθετήσει την υπόσχεση που έδωσε στον κύριο της και να αφήσει μόνα τους τα παιδιά, ενώ θέλει να ανακαλύψει και τη λύση του μυστηρίου!
Το έργο κάνει έμμεση αναφορά στα ατομικά δικαιώματα, στην ανθρώπινη ελευθερία, στην καταπίεση που μπορεί κανείς να βιώνει…
Ναι. Σε ένα βαθύτερο επίπεδο πρόκειται για ένα ψυχαναλυτικό έργο. Σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με το πώς μεγαλώνουν τα παιδιά, τι κατάλοιπα τους αφήνουν οι γονείς και πώς ένα ελεύθερο πνεύμα θεωρείται κακό πρότυπο και καταπιέζεται από την κοινωνία. Γενικά, μιλά για το πώς ο συντηρητισμός και οι εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες διαμορφώνουν τους ανθρώπους.
Πόσο εύκολα μπορεί να ξεγελαστεί το ανθρώπινο μυαλό;
Για ανθρώπους που έχουν υποστεί ψυχικά τραύματα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους ή δυσλειτουργεί κάτι στον ψυχισμό τους νομίζω είναι ένα “κλικ”. Για εκείνους που θεωρούνται πιο φυσιολογικοί νομίζω είναι λιγάκι πιο δύσκολο να φτάσουν σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις. Έχει να κάνει με σωρία γεγονότων που σχετίζονται με την παιδική ηλικία και το DNA που κουβαλά ο καθένας.
Ο Πάρης, ένα μικρό αγόρι, ζητά ελευθερία. Ούσα μαμά δυο παιδιών πιστεύετε ότι πρέπει να βάζουμε όρια στα παιδια;
Πρόκειται για ένα ελεύθερο πνεύμα το οποίο καταπιέζεται και κατηγορείται για πράγματα για τα οποία δε φταίει. Σαφέστατα και πρέπει να βάζουμε όρια στα παιδιά. Δεν μπορείς να δώσεις συμβουλές, όμως, γιατί μεγαλώνεις μαζί με το παιδί σου. Σίγουρα δεν είσαι ένας αλάθητος άνθρωπος, οπότε μαθαίνεις να ζεις με το παιδί σου. Προσπαθείς να το κατευθύνεις όσο πιο σωστά και σοφά γίνεται. Κάποιες φορές πέφτεις σε παραπτώματα κάποιες φορές κάνεις τα πράγματα σωστά, αλλά θεωρώ ότι αυτό που χρειάζεται ένα παιδί είναι αγάπη και ασφάλεια. Όταν ένα παιδί νιώθει ασφαλές και αγαπητό, τότε μεγαλώνει με τις σωστές βάσεις! Δεν είμαι και ειδήμων, βέβαια, ο χρόνος θα δείξει…
Πώς ανταποκρίνεται το κοινό σε ένα θεατρικό έργο-θρίλερ και τι μπορεί να προσφέρει σε έναν άνθρωπο του σήμερα;
Όσοι έχουν έρθει και έχουν δει το έργο βγαίνουν έξω με ένα φοβερό συναίσθημα! Πέρα από την καταπληκτική σκηνοθεσία του Δημοσθένη, ο οποίος ουσιαστικά έχει κάνει μια ελεύθερη απόδοση του έργου, έχει αλλάξει ακόμα και τα ονόματα των χαρακτήρων, νομίζω ότι ο καθένας μας, όσο πεζός και αν είναι βασανίζεται πάντα από τα ίδια ερωτήματα! Όσο και αν οι καταστάσεις βελτιώνονται, πάντα θα υπάρχουν γονείς που θα σκιάζουν τα παιδιά τους, πάντα θα υπάρχουν καταστάσεις καταπιεστικές. Όταν ένα έργο έχει τέτοιες ψυχαναλυτικές βάσεις ανταποκρίνεται σε όλους τους ανθρώπους, σε όλες τις εποχές!
Ιάσων Παπαματθαίου
Πόσο εύκολο είναι να υποδύεστε τόσους ρόλους;
Βοηθάει το ότι ενώ δεν έχουμε ρόλο αφηγητών στο έργο, είμαστε κάτι σαν story tellers. Προσπαθώ να ακολουθήσω την ιστορία. Δεν σκέφτομαι ότι σε αυτό το σημείο πρέπει να αλλάξω χαρακτήρα. Ακολουθούμε την ιστορία και εναλλάσσουμε τους ρόλους όπως κάναμε όταν ήμασταν παιδιά. Αν αφεθείς, απλά γίνεται. Αφού βέβαια δουλέψεις πολύ τις προθέσεις του κάθε ρόλου και τη σημασία τους στην ιστορία.
Έχετε κοινά σημεία με κάποιον από όλους;
Με όλους έχω κοινά σημεία, φυσικά. Ακόμα και με την οικονόμο. Με πιάνει κι εμένα κάποιες φορές αυτή η προστατευτικότητα, με τους φίλους μου σε δύσκολες καταστάσεις. Όπως έκανε αντιστοίχως η οικονόμος με τα παιδιά. Όταν άρχισε η γκουβερνάντα τους να χάνει τα λογικά της…
Το έργο αναφέρεται, μεταξύ άλλων και στις ατομικές ελευθερίες. Πόσο μπορεί, τελικά, να μάς επηρεάσει ο περίγυρός μας;
Αυτό είναι και από τους βασικούς προβληματισμούς που θέτει το έργο. Ο περίγυρος μας, η οικογένεια μας, οι φίλοι μας, η κοινωνία γενικότερα. Μπορούν να καταστρέψουν την ψυχή μας αν δε προσέξουμε. Τα εσώτερα “θέλω” μας και τα όνειρα μας. Είναι σημαντικό να είμαστε συνεπείς, ως προς τον εαυτό μας. Ό,τι και να λένε οι άλλοι. Μην με παρεξηγήσετε ως προς τους φίλους και την οικογένεια, αναφέρομαι στην αρνητική εκδοχή των πραγμάτων…
Η γκουβερνάντα φαίνεται να αποκτά «ψύχωση» με την σωτηρία των παιδιών των οποίων την φροντίδα έχει αναλάβει. Πόσο εύκολα μπορεί να γίνει το στρίψιμο της βίδας στο ανθρώπινο μυαλό;
Α, είναι πολύ εύκολο. Συμβαίνει χωρίς καν να το καταλάβεις. Μάλιστα, είχα και μια προσωπική εμπειρία με έναν πολύ καλό μου φίλο. Αλλά τώρα είναι μια χαρά, τελικά αποδείχτηκε πολύ δυνατό παλικάρι.
Η αίσθηση του θανάτου είναι διάχυτη στο έργο. Πόσο συμφιλιωμένος είστε με αυτήν;
Κανείς δεν είναι συμφιλιωμένος με τον θάνατο. Κι όσοι λένε ότι είναι, λένε ψέματα.
Τι μπορεί ένα έργο σαν το «Στρίψιμο της Βίδας» να προσφέρει στον σημερινό θεατή;
Αυτό το έργο, είναι ένα παιχνίδι μυαλού. Είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που θέτει ζητήματα σε σχέση με την ατομική ελευθερία και με την επίκριση του κοινωνικού μας περίγυρου. Οι βασικοί προβληματισμοί του είναι εκείνοι που το κάνουν τόσο επίκαιρο…
“Το στρίψιμο της βίδας”
Διασκευή – Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Δημοσθένης Παπαδόπουλος
Σκηνικά: Σταύρος Λίτινας
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Βοηθός σκηνοθέτη – επιμέλεια video: Στεφανία Βλάχου
Επιμέλεια γραφιστικού υλικού: Αλίνα Αναστασιάδη
Φωτογραφίες: Μελίνα Δόσιου
ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00
ΤΙΜΕΣ: 17 ευρώ γενική είσοδος, 14 ευρώ (φοιτητές, δάσκαλοι, καθηγητές και άνω των 65), 10 ευρώ (άνεργοι).
ΑΝΕΣΙΣ
Λ. Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι
Τηλ.2107488881-2
Σχετικά Άρθρα
Google News