Η ψυχολόγος Έφη Ανδρεουλάκου εξηγεί στο Infowoman.gr πώς μπορούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας!

Αλήθεια, τι σχέση μπορεί να έχει το… Παζλ με τη ζωή και την πορεία μας; Πόσο εύκολο είναι να βάλουμε στη σειρά όλα τα κομμάτια του; Και τι συμβαίνει όταν πολλά από αυτά μας φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους; Πώς θα βρούμε έναν τρόπο να τα ενώσουμε και να απαλλαγούμε από αδιέξοδους προβληματισμούς και αναπάντητα ερωτήματα;

Η ψυχολόγος Έφη Ανδρεουλάκου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της με τίτλο «Το Παζλ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key books επιστρατεύει τις γνώσεις και την εικοσιπενταετή εμπειρία της και μας βοηθά να ενώσουμε τα κομμάτια του προσωπικού μας παζλ. Μας δίνει τα εργαλεία για να μάθουμε ν’ απολαμβάνουμε τη ζωή, παρ’ όλες τις δοκιμασίες και τα εμπόδια που συναντάμε.

Εμείς, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της, μιλήσαμε μαζί της κι είχε πολλά να μας πει για το… παζλ της ζωής μας. Για το πώς μπορούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, πόσο εύκολο είναι να ενώσουμε τα κομμάτια της ζωής μας, αλλά και πώς να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τον συνάνθρωπό μας ώστε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο με περισσότερη αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, όπως η ίδια οραματίζεται.

Πείτε μας για Το Παζλ. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στην συγγραφή του;

Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί στη ζωή του, όμως αν κατανοήσει πώς λειτουργεί το παιχνίδι της ζωής, μπορεί να μεταβεί από την εξάρτηση στην κατάσταση της δημιουργικής ύπαρξης. Μπορεί να μάθει να επιδεικνύει αντοχή και δεξιοτεχνία στις διακυμάνσεις της ζωής και να διατηρεί την στόχευση και την εσωτερική ηρεμία του. Να μάθει να ματαιώνεται, χωρίς να απελπίζεται.

Μου έχει γίνει σαφής αυτή η διαδικασία του ταξιδιού της ανθρώπινης ύπαρξης, παρόλο που και η ίδια μπορεί να καταβάλλομαι σε διάφορες περιόδους και να χρειάζεται να σηκωθώ ξανά. Ήθελα αυτή τη γνώση να την μεταφέρω στην γενιά μου και σε όποιον άνθρωπο έχει τη θέληση να εξελίξει τον εαυτό του, να γίνει η καλύτερη εκδοχή του και να είναι παντός καιρού ψυχικά έτοιμος.

%ce%b7-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%ad%cf%86%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%be%ce%b7%ce%b3%ce%b5%ce%af-%cf%830

Η ζωή είναι ένα παζλ, που όσο τη ζούμε θα την επιλύουμε

Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο; Τι είναι «το Παζλ»;

Ο τίτλος αναδύθηκε μέσα από μία συζήτηση με τους εκδότες της Κeybooks και του επιμελητή της έκδοσης, Τάσου Νικογιάννη. Καθώς συζητούσαμε διάφορους τίτλους που είχα φέρει στο τραπέζι, «το Παζλ» ήταν η λέξη που ακουγόταν πιο συχνά. Έτσι καταλήξαμε σε αυτή και όσο περνά ο καιρός, σκέφτομαι ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί πιο αντιπροσωπευτικός τίτλος γι’ αυτό το βιβλίο. Καθώς ξεκινάμε τη ζωή μας, όλα μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους, αλλά στην πορεία αντιλαμβανόμαστε ότι όλα συνδέονται, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο ακατέργαστος εαυτός μας στη σύνθεσή του, μπορεί να εξελιχθεί σε ένα θαυμάσιο έργο τέχνης. Το ίδιο και η ζωής μας: μπορούμε να μάθουμε αντί να μας τρέχει, να την τρέχουμε, έτσι ώστε παρά τις δυσκολίες να μας αφήνει ένα άρωμα ικανοποίησης, αξίας και συνειδησιακής γαλήνης. «Το Παζλ» εξηγεί ακριβώς αυτό, πώς μπορούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή μας και πώς να είμαστε καλύτεροι παίκτες στο παιχνίδι της ζωής.

Η ζωή είναι ένα παζλ; Και πόσο εύκολο είναι να βάλουμε στη σειρά τα κομμάτια του, να τα ενώσουμε;

Η ζωή είναι ένα παζλ, που όσο τη ζούμε θα την επιλύουμε, μιας και μας φέρνει αναπάντεχες προκλήσεις. Η διαδικασία ένωσης των κομματιών της δεν είναι εύκολη. Απαιτεί θάρρος, θέληση, επιμονή, υπομονή και εμπειρία. Είναι μία κοινή διαδρομή, θα έλεγα, με αυτή της επίλυσης του προσωπικού παζλ του κάθε ανθρώπου. Το ταξίδι και ο ταξιδευτής. Η επίλυση του ενός, της ζωής, τροφοδοτεί την επίλυση του άλλου, του ατομικού παζλ και το αντίστροφο.

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση»

Aπό τη δική σας προσωπική εμπειρία πιστεύετε πως αγαπάμε τα κομμάτια του προσωπικού μας παζλ;

Για να αγαπήσουμε όλα τα κομμάτια του προσωπικού μας παζλ, πρέπει πρώτα να τα αναγνωρίσουμε. Στο σημείο αυτό χρειάζεται το θάρρος και η αντοχή στην αλήθεια γιατί πολλά από τα διάσπαρτα κομμάτια μας δεν είναι όμορφα. Η σύνθεση των κομματιών μας, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων μας, θα φέρει τη σύνθεση, το χρυσό μέτρο, την ισορροπία, το πραγματικά όμορφο αποτέλεσμα. Για να φθάσουμε όμως εκεί, είναι απαραίτητο να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε όλα τα κομμάτια μας. Να μας χωρέσουμε- συγχωρέσουμε ολόκληρους. Να μας αγαπήσουμε έχοντας επίγνωση των ατελειών μας. Είναι πολύ όμορφο και αληθινό αυτό. Είναι και ο μόνος τρόπος για να μάθουμε να κατανοούμε, να αποδεχόμαστε, να συνδεόμαστε, να αγαπάμε αληθινά και τους άλλους.

Ποιο είναι το κυριότερο ερώτημα που τίθεται στο βιβλίο και πώς ο αναγνώστης θα βρει την απάντηση σε αυτό;

Ο επίλογος του βιβλίου τελειώνει με τη φράση του Αndré Breton « Ο άνθρωπος είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση». Όλο το βιβλίο διαπραγματεύεται τη διαδρομή της ανθρώπινη ύπαρξης, τον τρόπο που από εξαρτημένοι άνθρωποι, θα γίνουμε δημιουργοί, πώς θα ανακαλύψουμε το φως μέσα μας, την ουσία της πραγματικής αγάπης, ώστε σε κάθε βήμα μας να φωτίζουμε και τον κόσμο γύρω μας.

%ce%b7-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%ad%cf%86%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%be%ce%b7%ce%b3%ce%b5%ce%af-%cf%832

Η ισορροπία δεν είναι κάτι που μπορεί να κλωνοποιηθεί

Τα τελευταία χρόνια περνάμε καταστάσεις: οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμος, κλιματική αλλαγή, κρίση αξιών, έμφυλη βία, γυναικοκτονίες. Μέσα σε αυτή τη ζοφερή κατάσταση, πώς μπορούμε να ενώσουμε τα κομμάτια μας, να βρούμε την προσωπική μας ισορροπία;

Αυτή η διαδικασία είναι μία σοβαρή διαδικασία που απαιτεί χρόνο. Σε πρώτη σκέψη, λογικό είναι κάποιος να θέλει να την αποφύγει. Σκεφτείτε όμως, πόσο επικίνδυνο είναι κάποιος να περιφέρεται ασύνδετος, «σπασμένος» σε πολλαπλά κομμάτια, σε μια τέτοια κατάσταση σαν αυτή που περιγράφετε και στην οποία ζούμε. Αντιθέτως, ένας άνθρωπος συμπαγής, ακέραιος, με κέντρο και εσωτερική πυξίδα έχει άλλες δυνατότητες και αντοχές. Άρα, το πρώτο πράγμα είναι η απόφαση να βρούμε την προσωπική μας ισορροπία.

Μετά, χρειάζεται η αυτοπαρατήρησή μας και η κατανόηση της οικογενειακής μας ιστορίας. Να έχουμε την αντοχή και την αποδοχή να δούμε τόσο τα πλεονεκτήματα μας όσο και τα μειονεκτήματα μας· την επιμονή να αναπτύξουμε τα ελλιπή κομμάτια του εαυτού μας και εντέλει να τα συνθέσουμε με τα ανεπτυγμένα άλλα. Η ισορροπία δεν είναι κάτι που μπορεί να κλωνοποιηθεί, δεν είναι μία πατέντα ίδια για όλους. Είναι ένας ξεχωριστός δρόμος για τον κάθε μοναδικό άνθρωπο.

25 χρόνια τώρα εργάζεστε με παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Διαφορετικά ηλικιακά γκρούπ. Υπάρχει κάποιο κοινό πεδίο κι επαφή ανάμεσα σε αυτές τις γενιές;

Πάντα υπάρχει το ίδιο πεδίο ανάμεσα στους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας, η ανάγκη για σύνδεση και αγάπη. Εφόσον ένας άνθρωπος έχει υγιώς εγγεγραμμένους τους κώδικες για να μπορεί να συνδέεται με αγάπη ή στην πορεία της ζωής του έχει κατορθώσει να τους επουλώσει, να τους βελτιώσει, να τους εξελίξει, πάντα θα μπορεί να βρίσκει σημεία επαφής με τον συνάνθρωπο, ανεξαρτήτως ηλικίας ή οποιασδήποτε άλλης συνθήκης.

Ο νέος που δεν έχει αγαπηθεί από την οικογένεια του, απογοητεύεται ιδιαίτερα

Και τους νέους τι είναι αυτό που τους απασχολεί ή τους απογοητεύει περισσότερο;

Οι νέοι που γαλουχήθηκαν με μια εξαρτητική παιδαγωγική, φοβούνται το μέλλον. Το να βγουν στη ζωή με τόλμη, αλλά με κίνδυνο να αποτύχουν, το να πρέπει να ξανασηκωθούν και να προσπαθήσουν ξανά, τους ακινητοποιεί και μόνο σαν σκέψη. Τους ευαίσθητους νέους, τους απογοητεύει περισσότερο η αποτυχία σε κάθε τομέα της ζωής και κυρίως αυτή που προέρχεται από ματαιώσεις στο συναίσθημα. Ο νέος που δεν έχει αγαπηθεί από την οικογένεια του, με τρόπο που να ταιριάζει στον ψυχισμό του και στη συνέχεια πληγώνεται στην ερωτική ζωή του, απογοητεύεται ιδιαίτερα.

Εργάζεστε με ζευγάρια. Πώς είναι οι σχέσεις σήμερα; Δεδομένου, δυστυχώς, ότι έχουν αυξηθεί τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και οι γυναικοκτονίες. Και τι φταίει που έχουμε φτάσει σε αυτόν τον τραγικό απολογισμό;

Έχει συμβεί μία παρανόηση εδώ και αρκετό καιρό. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Λέει κάποιος: «ο παππούς και η γιαγιά μου ήταν το πιο αγαπημένο ζευγάρι που έχω γνωρίσει». Νομίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί, γεννήθηκαν αγαπημένοι.

Δεν αντιλαμβάνεται ότι στα νιάτα τους, πριν τους γνωρίσει, έδωσαν τις προσωπικές τους μάχες, πάλεψαν για τη σχέση και την κοινή ζωή τους. Σήμερα, σε ένα μεγάλο βαθμό, ακόμη θεωρείται ότι ο γάμος είναι μόνο η ευτυχής κατάληξη μιας σχέσης. Και είναι. Είναι όμως και η αρχή για μία νέα φάση, ένα νέο μεταβατικό στάδιο με περισσότερες ευθύνες και απαιτήσεις. Είναι οι σύντροφοι συνειδητοποιημένοι; Είναι ικανοί συνοδοιπόροι για τα εύκολα και τα δύσκολα της ζωής; Ή προχωρούν με φαντασιώσεις, εξιδανικευμένες εικόνες του άλλου και περιμένουν από αυτόν λύσεις, που οφείλουν οι ίδιοι να δώσουν στον εαυτό τους;

Δυστυχώς, όταν υπάρχει ένα υπόβαθρο παθολογίας, σε έναν αδούλευτο ψυχισμό και οι καταστάσεις πιέζουν σε πολλαπλά επίπεδα, όπως σήμερα, θα εκδηλωθεί η παθολογία σε όλο της το μεγαλείο.. « Ο χαρακτήρας στα δύσκολα φαίνεται» όπως πολύ σωστά λέει ο λαός. Το άγχος- η πίεση διογκώνουν κάθε ψυχικό πρόβλημα με τα ανάλογα μικρότερα ή μεγαλύτερα, πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα.

%ce%b7-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%ad%cf%86%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%be%ce%b7%ce%b3%ce%b5%ce%af-%cf%834

Όταν αντιληφθούμε την πραγματική ουσία της αγάπης, θα δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο

Διαβάζω στο βιογραφικό σας σημείωμα, πως οραματίζεστε έναν κόσμο με περισσότερη αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Γιατί ως κοινωνία είναι τόσο δύσκολο να αγαπάμε τον άλλο;

Έχουμε εκπαιδευτεί στο ωραιοποιημένο και το τέλειο, στο επιφανειακό. Οι ίδιοι δεν αντέχουμε να αντικρύσουμε και να αποδεχτούμε τη δική μας μειονεξία, πρώτου γυρίσουμε να κρίνουμε τον απέναντι. Στο Πάτερ Ημών υπάρχει η φράση «αγαπάτε αλλήλους ως σεαυτόν». Αγαπάτε τους άλλους σαν τον εαυτό σας. Ποιον εαυτό μας όμως;

Πρέπει να αγαπώ τον εαυτό μου και να τον αυτοφροντίζω, κινδυνεύω όμως να οδηγηθώ και σε μια εγωπάθεια, αν δεν αντιληφθώ ότι υπάρχει μέσα μου ένα σύνολο από λαμπρούς ουρανούς και μαύρα σκοτάδια. Αν το γνωρίζω αυτό και το αποδέχομαι για τον εαυτό μου και το παρατηρώ, μπορεί να θυμώσω, να κρίνω, αλλά γρήγορα θα επανέλθω στην κατανόηση ότι και ο άλλος άνθρωπος είναι σαν κι εμένα. Περνάει τη φάση του. Έχει τα θέματά του. Ποιος ξέρει τι του έχει συμβεί. Θα σεβαστώ την ελευθερία, τις επιλογές του. Μπορεί να απομακρυνθώ, όμως δεν θα τον μισώ. Μπορεί να μην ταιριάζω, όμως δεν θα σκέπτομαι το κακό του. Καθώς αποδέχομαι το όλον μου, μαθαίνω να συγχωρώ, να εμπεριέχω, να αγκαλιάζω ολόκληρη την αλήθεια και των άλλων. Μαθαίνω να αγαπώ ουσιαστικά.

Η συνειδητοποίηση του όλου μου, η σύνθεση των κομματιών μου, η ισορροπία μου με συνδέει περισσότερο με τους άλλους. Δεν με διαχωρίζει. Ανεξαρτήτως του πώς φαινόμαστε, οι περισσότεροι κουβαλάμε μεγάλη ψυχική ταλαιπωρία και αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο είναι ένα αληθινό βλέμμα αποδοχής και αγάπης. Όταν όλα αυτά γίνουν κατανοητά και αντιληφθούμε την πραγματική ουσία της αγάπης για τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπο και θελήσουμε με γενναιοδωρία να την προσφέρουμε, θα δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο.

Διαβάστε επίσης

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, Βασίλης Παπαστεργιάδης μιλά στο Infowoman.gr για τις δράσεις και τους στόχους

Η Αλέκα Ζωγράφου στο Infowoman.gr: Θα δούμε κάποιο από τα συναρπαστικά βιβλία της στην τηλεόραση;

Μαλού Λαρσινού: Η health & wellness coach εξηγεί στο Infowoman.gr πώς να αγαπήσουμε το σώμα μας!

Σχετικά Άρθρα
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και της μόδας δεν είναι πια εδώ
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και icon των 60’s δεν είναι πια εδώ
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες - μαθήματα ζωής
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες – μαθήματα ζωής
Ζεϊνέπ Μποζ: Ποια είναι η Τουρκάλα αρχαιολόγος που στηρίζει την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα
Ζεϊνέπ Μποζ: Ποια είναι η Τουρκάλα αρχαιολόγος που στηρίζει την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα
Έγραψε ιστορία η Κλαούδια Σέινμπαουμ: Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Μεξικού και τι την περιμένει
Γράφει ιστορία η Κλαούδια Σέινμπαουμ: Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στο Μεξικό των 10 γυναικοκτονιών την ημέρα
Άρτεμις Γρύμπλα, τελικά πόσο αποδεχόμαστε το κάτι διαφορετικό;
Άρτεμις Γρύμπλα, τελικά πόσο αποδεχόμαστε το κάτι διαφορετικό;
Η Χρυσοξένη Προκοπάκη στο Infowoman: «Η γραφή είναι ένας τρόπος να υπάρχω και να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο»
Η Χρυσοξένη Προκοπάκη στο Infowoman: «Η γραφή είναι ένας τρόπος να υπάρχω και να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο»

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του