Αρχική > Σχέσεις > "Circle of Friends-Path to Inclusion": Στην Καλιφόρνια παιδιά βοηθούν παιδιά με αυτισμό, σύνδρομο Down και άλλες αναπηρίες

"Circle of Friends-Path to Inclusion": Στην Καλιφόρνια παιδιά βοηθούν παιδιά με αυτισμό, σύνδρομο Down και άλλες αναπηρίες

cof

«Οι άνθρωποι είναι άνθρωποι. Ναι, έχουμε πολλές διαφορές, αλλά μοιραζόμαστε περισσότερα κοινά» αυτό είναι το μότο του οργανισμού Circle of Friends-Path to Inclusion”, που στόχο έχει να παράσχει σε παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην μάθηση και την επικοινωνία μια καλύτερη καθημερινότητα, αλλά και μια καλύτερη μελλοντική ζωή!

Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποια «ειδική ανάγκη», ξέρετε πολύ καλά, ζουν στο περιθώριο με τις οικογένειές τους να μένουν αβοήθητες σε αυτόν τον αγώνα και τα ίδια τα άτομα να χάνουν ευκαιρίες για μια ζωή αξιοπρεπή και ευτυχισμένη.

H Barbara Palilis, έχοντας κάνει σπουδές πάνω στις Διαταραχές Επικοινωνίας και την Λογοθεραπεία, έχοντας ξοδέψει πάνω από 30 χρόνια  δουλεύοντας κοντά σε παιδιά με αυτισμό, σύνδρομο Down και άλλες παρόμοιες παθήσεις, αποφάσισε να ξεκινήσει τον «Κύκλο των Φίλων» (“Circle Of Friends”), στην μακρινή Καλιφόρνια, όπου και διαμένει, όταν αντιλήφθηκε ότι τα προγράμματα που προσέφεραν στα σχολεία, δεν βοηθούσαν ουσιαστικά τα παιδιά με αυτές τις δυσκολίες να ενταχθούν στην κοινωνία, να νιώσουν δυναμικά, να κάνουν φίλους!

cof

Με μεγάλη θέληση, λοιπόν, και χωρίς καμιά βοήθεια από το κράτος, πήρε την απόφαση, επειδή δεν μπορούσε να βλέπει τους μαθητές της να τρώνε μόνοι σε ένα σχολείο με χιλιάδες παιδιά και να ζουν συνεχώς στο περιθώριο, να τολμήσει κάτι που ενείχε ρίσκο, αλλά αν πετύχαινε θα ήταν κάτι το μοναδικό!

Ζητούσε από μαθητές, που εμείς θα λέγαμε «φυσιολογικούς», να κάνουν παρέα σε παιδιά «ξεχωριστά» την ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Εκείνη θα τους παρείχε όσες γνώσεις ήταν απαραίτητες για να τα καταφέρουν και εκείνα θα έπρεπε να μείνουν πιστά στην υπόσχεσή τους απέναντί της, να κάνουν παρέα στα «ξεχωριστά παιδιά» καθ’ όλη την διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Επιπλέον, θα κέρδιζαν και μια συστατική επιστολή από την ίδια. Επιστολή η οποία αποτελεί πολύ θετικό κριτήριο στο βιογραφικό των μαθητών εκείνων που επιθυμούν να μπουν σε κάποιο κολέγιο (ναι, η συστατική επιστολή της συμβούλου μετρά περισσότερο και από των καθηγητών!).

Τα παιδιά, όμως, επειδή οι ψυχές τους είναι αθώες, αγάπησαν τους συμμαθητές τους και δεν σταματούσαν την παρέα τους όταν το φαγητό τελείωνε!

cof2

«Έτσι σιγά σιγά άρχιζες να βλέπεις μπουλούκια τα παιδιά να περπατούν στους διαδρόμους και τα προαύλια και να μην καταλαβαίνεις διαφορά. Τα παιδιά είναι ίδια αν τα κοιτάς σαν μια παρέα», μου λέει η ίδια η Barbara, την οποία γνώρισα στο  χωριό του Έλληνα συζύγου της, το καλοκαίρι που πέρασε και με εντυπωσίασε με τον δυναμισμό και τις δράσεις της!

Πλέον, το πρόγραμμα που ξεκίνησε το 1999, μετρά σχεδόν 240 συνεργαζόμενα σχολεία σε πολλές πολιτείες, έχει επηρεάσει πάνω από 80,000 μαθητές με ή χωρίς κάποια ειδική ανάγκη και, πλέον, ένα μέρος του χρηματοδοτείται από τον ετήσιο προϋπολογισμό του σχολείου, την ιδιωτική πρωτοβουλια και δωρεές εταιρειών, ως ΜΚΟ με τίτλο “Circle of Friends-Path to Inclusion” («Ο κύκλος των φίλων-Το μοναπάτι για τη συμπερίληψη)

cof3

«Στον Circle of Friends-Path to Inclusion” ονειρευόμαστε έναν κόσμο όπου τα άτομα είτε έχουν κάποια ειδική δεξιότητα είτε όχι θα υποστηρίζουν το ένα το άλλο μέσα σε μια κοινωνία, στο σχολείο, στη δουλειά. Με αυτό το στόχο ξεκινάμε. Βοηθάμε ένα παιδί την φορά, αλλά ουσιαστικά δεν δουλεύουμε με μαθητές ή φοιτητές, δουλεύουμε με την επόμενη γενιά!».

Όταν τη ρωτώ ποιος είναι ο στόχος της ίδιας τώρα πια για το επαγγελματικό «παιδί» της μου απαντά «Η παγκόσμια παρουσία. Το πρόγραμμά μας είναι κάτι το μοναδικό. Μέσα από τις διάφορες δραστηριότητες μας αγγίζουμε θετικά την ζωή χιλιάδων ατόμων είτε έχουν κάποια δυσκολία στην επικοινωνία και την κατανόηση του κόσμου είτε όχι. Ξεκινώντας από το σχολείο τους βοηθάμε να ενταχθούν πιο ομαλά στην ενήλικη ζωή τους. Νιώθω πραγματικά ευλογημένη που είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας».

«Θα ήθελα πάρα πολύ να γίνουμε γνωστοί σε όλο τον κόσμο για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε. Ελπίζω να τα καταφέρουμε μέσα στα επόμενα χρόνια και γιατί όχι; Η Ελλάδα να είναι η πρώτη χώρα (εκτός ΗΠΑ) που θα υποδεχθεί τις υπηρεσίες μας».