Αρχική > Μουσική > Cinema Paradiso Project: Ο εγκλεισμός «γέννησε» μία καινούργια και πρωτότυπη μουσική!

Cinema Paradiso Project: Ο εγκλεισμός «γέννησε» μία καινούργια και πρωτότυπη μουσική!

Οι Cinema Paradiso Project δημιουργούν τον δικό τους μουσικό κόσμο μέσα από μουσικές και εικόνες από ταινίες που αγαπήσαμε. Με soundtracks από το Διεθνή και Ελληνικό κινηματογράφο, το σχήμα κινείται μέσα σε classical crossover ατμόσφαιρα συνδυάζοντας latin και soul ηχοχρώματα, rock στοιχεία και έντεχνη ελληνική μουσική.

Εμείς μιλήσαμε με ένα από τα μέλη του συγκροτήματος, τη Χριστίνα Κατσιάρη (ακουστική κιθάρα, επιμέλεια προγράμματος, κείμενα, videos). Η Χριστίνα είναι η γιατρός της ομάδας. Και το λέμε αυτό κυριολεκτικά, καθώς είναι Αν. Καθηγήτρια Παθολογίας-Ρευματολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Στην ηλικία των 12 χρονών βρέθηκε στο ίδιο θρανίο με τη Σουζάνα Γιαννακοπούλου, την τραγουδίστρια του συγκροτήματος,  και έκτοτε «κόλλησε» το μικρόβιο της μουσικής που παρ’ όλη την πολυετή πορεία της στην Ιατρική δεν έχει καταφέρει να εκριζώσει… 

Πώς είστε αυτόν τον καιρό μετά τον Lockdown;

Λίγο σαστισμένοι μπορώ να πω. Νιώθουμε τυχεροί που είμαστε όλοι υγιείς αλλά προσπαθούμε να δούμε προς τα που πάει αυτή η ιστορία. Μέσα σε λίγους μήνες ο κόσμος μας άλλαξε. Χρειαζόμαστε να δούμε κι εμείς ποια πορεία θέλουμε να χαράξουμε. Όσο το τοπίο με την πανδημία δεν ξεκαθαρίζει, τόσο η σκέψη και τα σχέδια μας δεν μπορεί παρά να είναι θολά. Δημιουργική διάθεση υπάρχει. Πρέπει να δούμε με ποιο τρόπο θα μπορέσει να διοχετευθεί.

Πώς λειτούργησε αυτός ο εγκλεισμός σε εσάς; ¨Ήταν δημιουργικός;

Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι ο εγκλεισμός μας έκοψε λίγο τα φτερά. Βασικός πυρήνας του σχήματος είναι αυτές οι λίγες ώρες πρόβας όπου όλοι μας, και τα 10 μέλη, διαμορφώνουμε τον ήχο μας και αλληλεπιδρούμε μουσικά και ανθρώπινα. Ώρες πολύτιμες και απαραίτητες. Υπήρξε στην αρχή μια προσπάθεια να δούμε αν μπορούμε να συντονιστούμε διαδικτυακά αλλά στη φάση αυτή ήταν αδύνατο λόγω έλλειψης εξοπλισμού, αδυναμία διαδικτύου κλπ. Θα βρεθούμε ξανά πολύ σύντομα, αλλά ακόμα δεν είμαστε ξέγνοιαστοι για το αν τα πράγματα επανέλθουν σε μια κανονικότητα. Από την άλλη πλευρά, την περίοδο αυτή και μέσα από την εμπειρία του εγκλεισμού προέκυψε για τους Cinema Paradiso Project καινούργια και πρωτότυπη μουσική! Τι πιο δημιουργικό για ένα μουσικό σχήμα…

Εκτός από τη μουσική είστε και γιατρός… Θέλετε να μας περιγράψετε την εμπειρία που είχατε την περίοδο αυτή;

Η καθημερινότητά μου αφορά στην παρακολούθηση ασθενών με Συστηματικά Αυτοάνοσα Ρευματικά Νοσήματα*. Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς, είτε λόγω του νοσήματος τους αλλά κυρίως λόγω της θεραπείας με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα αποτελούν μια ειδική ομάδα σχετικά με τον Covid-19 που χρειάζεται ειδική μεταχείριση. Καθώς δουλεύω σε Νοσοκομείο Αναφοράς για τον κορωνοϊό Covid-19, η προσπάθεια διαμόρφωσης και λειτουργίας δομών αντιμετώπισης της πανδημίας ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Ιδιαίτερη εμπειρία αποτέλεσε και η διαχείριση – εν μέσω μιας παγκόσμιας ανατροπής της ζωής όπως τη γνωρίζαμε μέχρι πριν λίγο – του φόβου και της ανασφάλειας που υπήρξε από τους οικείους μας, το προσωπικό του νοσοκομείου και φυσικά τους ασθενείς έχοντας στη διάθεση μας περιορισμένη γνώση και σχετικά λίγα δεδομένα. Και τα προσωπικά όρια τέθηκαν σε δοκιμασία. Πόσο μπορείς να προσφέρεις και πόσο μπορείς να βάλεις σε κίνδυνο τον εαυτό σου και τους οικείους σου. Τέλος, μια σκέψη που με απασχολεί έντονα και έχει προκύψει από αυτή καθαυτή την εμπειρία την περίοδο αυτή, είναι η περίτρανη διαπίστωση ότι για ένα σημαντικό μέρος του κόσμου η σχέση του με την ιατρική επιστήμη είναι προβληματική. Για να περιγράψω με δύο λόγια ένα περίπλοκο θέμα θα έλεγα ότι είναι σχέση ανάγκης και βαθειάς αμφισβήτησης συνάμα. Και η αμφισβήτηση δεν είναι κακό πράγμα. Τουναντίον. Η εύκολη όμως αντικατάσταση επιστημονικών δεδομένων με μια συχνά ακλόνητη πίστη σε απίθανες θεωρίες που ανεξέλεγκτα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο προκαλεί έντονο προβληματισμό. Δεν είναι τυχαίο που τέτοιες θεωρίες γίνονται “viral”, καθώς η παραπληροφόρηση είναι κι αυτή ένας επικίνδυνος ιός!

*virus=ιός, “έγινε viral” αναφέρεται στη ταχύτατη και ανεξέλεγκτη μετάδοση όπως κάνει ένας ιός

Αισθάνεστε πως η Πολιτεία έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για τους καλλιτέχνες και δη για τους μουσικούς;

Όχι, αλλά αυτό δεν αποτελεί τωρινό φαινόμενο. Τι θέλω να πω. Η τέχνη και η μουσική πολύ συχνά αντιμετωπίζεται ως θέμα 2ης προτεραιότητας. Αυτό συμβαίνει νομίζω στο σύνολο της κοινωνίας και δεν αφορά μόνο την Πολιτεία. Αν ένας γονέας πχ χρειάζεται να διακόψει μια εξωσχολική δραστηριότητα του παιδιού του, θα προτιμήσει ας πούμε “τα γερμανικά” ή “την κιθάρα”; Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε την απάντηση. Στους περισσότερους συμπολίτες μας θα ήταν περίεργο η μουσική να είναι μάθημα της Γ’ Λυκείου, όταν στη Φινλανδία (που βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην κατάταξη του εκπαιδευτικού συστήματος, παγκοσμίως) έχουν κόψει ώρες από τα Μαθηματικά για να υπάρχει χρόνος για μουσική και για… χορό! Να ξεκαθαρίσω ότι σας μιλά ένας γιατρός με μεγάλη αγάπη στα Μαθηματικά και τη Φυσική και όχι ένα επαγγελματίας μουσικός. Νομίζω πως η Πολιτεία διαχρονικά δεν έχει εκπληρώσει το χρέος της στην προώθηση των Τεχνών και στη στήριξη των ανθρώπων πίσω από αυτές.

Όσο για το σήμερα, πρέπει να πούμε βέβαια ότι ειδικά για τους μουσικούς οι τρέχουσες περιστάσεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες καθώς οι παραστάσεις με ζωντανή μουσική έτσι όπως τις γνωρίζουμε στην πλειονότητα τους σε μουσικές σκηνές είναι σχεδόν αδύνατο να γίνουν με τους περιορισμούς που υφίστανται. Αν συνυπολογίσουμε ότι η πλειονότητα των μουσικών και πριν την πανδημία είχαν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, η Πολιτεία νομίζω ότι πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή.

Πολλά από τα μουσικά σωματεία ζητούν από τους μουσικούς να απέχουν από εκδηλώσεις αυτή την περίοδο ως αντίδραση στο Υπουργείο Πολιτισμού. Σας βρίσκει σύμφωνη αυτό;

Αναφέρεστε προφανώς στο πρόγραμμα καλοκαιρινών εκδηλώσεων που ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού για το φετινό καλοκαίρι που έγινε με απευθείας ανάθεση σε πολιτιστικούς φορείς που εποπτεύονται από το υπουργείο (Εθνικό Θέατρο, Λυρική Σκηνή, ΚΘΒΕ, Μέγαρο Μουσικής κα) αφαιρώντας δηλαδή από μια ευρεία γκάμα καλλιτεχνών την ευκαιρία να συμμετέχει. Παρόλα αυτά ελέχθη πως αυτό έγινε μόνο για το φετινό καλοκαίρι λόγω έλλειψης χρόνου να εφαρμοστεί άλλη διαδικασία και ότι από τον Οκτώβριο θα ανοίξει πλατφόρμα προσβάσιμη από όλους για μελλοντικό προγραμματισμό. Τώρα που με ρωτάτε θα έλεγα ότι το να στρέφονται εναντίον οι μουσικοί μεταξύ τους δεν είναι το ζητούμενο στη φάση αυτή. Ας υπάρχει ενωμένη η διάθεση και η δράση ώστε να εξασφαλισθεί η σωστή εφαρμογή της πλατφόρμας που έχει υποσχεθεί το Υπουργείο.

Τι ετοιμάζετε ως συγκρότημα αυτήν την περίοδο;

Όπως είπαμε το τοπίο είναι ακόμα λίγο θολό για ζωντανές παραστάσεις. Έχουμε μείνει “μετέωροι” μεταξύ του “Para-DISCO” το φετινό μας αποκριάτικο πάρτι στο El Convento del Arte, το τελευταίο ανέμελο ΣΚ μέσα στο Φεβρουάριο, και λίγο πριν την “εφ’ όλης της ύλης” παράστασή μας “Retrospective” στο Half Note… Αυτό που σκεπτόμαστε πολύ ζεστά είναι να μπούμε στο studio να ηχογραφήσουμε κάποιες ιδιαίτερες διασκευές που αγαπάμε και που νομίζουμε ότι έχουν τη σφραγίδα των Cinema Paradiso Project. Ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό έχουμε για την ηχογράφηση του πρωτότυπου υλικού μας! Έχουμε ήδη παρουσιάσει κάποιο μέρος, ενώ σε αυτή τη φάση επεξεργαζόμαστε στιχουργικά και ενορχηστρωτικά καινούργια μουσική που γράφτηκε την περίοδο του lockdown.

Γενικότερα τι σας εμπνέει;

Μέσα σε αυτή την ακραία περίσταση που ζούμε, η ανθρώπινη αλληλεγγύη μας εμπνέει βαθιά. Και κάτι άλλο. Λίγες μόνο εβδομάδες χωρίς το καταστροφικό αποτύπωμα του ανθρώπου είδαμε κύκνους στα κανάλια της Βενετίας, δελφίνια σε λιμάνια της Σαρδηνίας και καλύτερο αέρα σε όλες τις μεγαλουπόλεις… Η αναγεννητική ικανότητα της φύσης προκαλεί συγκίνηση και ελπίδα.

Σε ποια ταινία θα θέλατε να είχατε γράψει τη μουσική;

Σε αυτή που δεν έχει γυριστεί ακόμα!