Αρχική > Αληθινές Ιστορίες > “Χρειάστηκε να υποφέρω δύο χρόνια μέχρι να διαγνωστώ με διαβήτη τύπου 1”
διαβήτη

“Χρειάστηκε να υποφέρω δύο χρόνια μέχρι να διαγνωστώ με διαβήτη τύπου 1”

Η 36χρονη, Katelyn Prominski, ασχολήθηκε από πολύ μικρή με τον χορό. Ήδη από τα 4 της χρόνια πρωταγωνιστούσε σε μιούζικαλ και παραστάσεις, ενώ λίγο πριν τελειώσει το Λύκειο έδινε μέχρι και τα δικά της ρεσιτάλ χορού.

Ως χορεύτρια είχε συνηθίσει να ζει υπό πίεση, άγχος, δάκρυα και πόνους στις αρθρώσεις και τα κόκαλα. Λίγα χρόνια πριν, όμως, άρχισε να νιώθει περίεργα και να έρχεται αντιμέτωπη με συμπτώματα που δεν είχε ξανανιώσει, αλλά δεν μπορούσε και να αγνοήσει.

«Στο μπαλέτο αγνοείς τον πόνο και το τι μπορεί να συμβαίνει, επειδή ο χρόνος είναι πολύ λίγος. Άρχισα να πεινάω και να διψάω πάρα πολύ. Έτρωγα απίστευτες ποσότητες φαγητού. Ίσως και 3 φορές πάνω από την ποσότητα που έτρωγα κανονικά», θυμάται η Katelyn μιλώντας στο Health.com.

«Ταυτόχρονα, έχανα πολύ βάρος. Έπινα πάρα πολύ νερό και όλο αυτό δεν έβγαζε κανένα νόημα», συνεχίζει.

Στην ηλικία που ήταν τότε (μόλις είχε τελειώσει το Λύκειο) δεν είχε καλή σχέση με τους γιατρούς. Έπειτα από προτροπή του τότε φίλου της και νυν συζύγου της, όμως, επισκέφθηκε τον γυναικολόγο της, ο οποίος απέρριψε τα συμπτώματά της.

«Όταν του εξήγησα τι συνέβαινε, εκείνος μου είπε πως είμαι τυχερή που χάνω βάρος!», λέει.

Ωστόσο, τα συμπτώματα δεν μειώνονταν και παράλληλα η νεαρή κοπέλα άρχισε να νιώθει έντονη κούραση.

«Δεν μπορούσα να ανέβω εύκολα σκάλες, κουραζόμουν όταν μιλούσα. Δεν συμμετείχα σε συζητήσεις επειδή μπέρδευα τα λόγια μου και ένιωθα το κεφάλι μου βαρύ και θολωμένο. Είχα αρχίσει να αποδέχομαι την νέα πραγματικότητά μου».

Στη συνέχεια, όμως, τα συμπτώματά της χειροτέρευαν. Το σώμα της δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις λοιμώξεις.

«Είχα πάντα θέμα με τα κόκαλα, αλλά πλέον η κατάσταση ξεπερνούσε κάθε γνωστό μου όριο. Το 2011 έκανα μία επέμβαση στο πόδι. Η πληγή, όμως, δεν επανερχόταν όσο γρήγορα θα έπρεπε. Τότε ο ορθοπεδικός μου με ρώτησε: “Δεν πιστεύω να έχεις διαβήτη;” και εγώ φυσικά απάντησα: “Βέβαια και όχι”. Δεν σκέφτηκα καν τα λόγια του. Είπα αυτόματα όχι. Δεν το υποψιάστηκα ΠΟΤΕ!».

Πλέον, η γυναίκα δεν μπορούσε να χορεύει. Ο πόνος δεν την άφηνε. Σε μια συζήτηση με μια φίλη της, στην οποία της είπε λεπτομερώς το πώς ένιωθε τα τελευταία χρόνια, εκείνη την έπεισε να επισκεφθεί ξανά έναν γιατρό. «Επέμενε να κάνω λεπτομερείς εξετάσεις αίματος!».

Διαβάστε επίσης: «Από 5 ετών παρέλυα από τους πόνους, δεν μπορούσα ούτε να ξαπλώσω. 18 χρόνια δεν έβρισκαν τι είχα»

Μια εβδομάδα μετά πήγε στο εργαστήριο για τις εξετάσεις. Ο θυρεοειδής αδένας της δεν λειτουργούσε σωστά. Επισκέφθηκε ενδοκρινολόγο και στην αναμονή η νοσοκόμα εξέτασε το σάκχαρο στο αίμα της. «Οι τιμές μου είχαν ξεπεράσει το 600! Όχι μόνο είχα διαβήτη, αλλά ήμουν και σε επικίνδυνη θέση. Δεν το πίστευα. Δεν ήξερα καν τι είναι ο διαβήτης. Η νοσοκόμα με έστειλε στα επείγοντα, επειδή με αυτές τις τιμές θα μπορούσα ακόμη και να πέσω σε κόμμα! Δεν μπορούσα να το διανοηθώ. Πώς γίνεται κανείς να μην το είδε νωρίτερα;», αναρωτιέται η 36χρονη γυναίκα.

Όταν έφυγε από τα επείγοντα οι γιατροί της είπαν να προμηθευτεί έναν μετρητή σακχάρου. Της εξήγησαν πώς να το χρησιμοποιεί και την προειδοποίησαν ότι οι υψηλές τιμές, μάλλον έδειχναν ότι πρέπει να αρχίσει τις ενέσεις ινσουλίνης.

Τελικά, διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1. Πρόκειται για μια αντίδραση του οργανισμού, κατά την οποία το πάγκρεας αδυνατεί να παράγει ινσουλίνη και επομένως η ζάχαρη δεν μετατρέπεται σε ενέργεια στον οργανισμό. Χωρίς την ινσουλίνη, τα κύτταρα δυσλειτουργούν και τα πρώτα συμπτώματα, όπως η έντονη δίψα και η αδικαιολόγητη απώλεια βάρους, κάνουν την εμφάνισή τους.

«Φοβήθηκα πάρα πολύ. Κανείς δεν ήξερε πώς έπαθα αυτό που έπαθα. Κανείς στην οικογένειά μου δεν είχε κάτι αντίστοιχο ποτέ. Μετά τη διάγνωση η ζωή μου άλλαξε δραματικά. Έκανα διαρκώς και πολύ συχνά εξετάσεις και 4 με 5 ενέσεις ινσουλίνης την ημέρα, για να ελέγξω τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μου.

Όταν ηρέμησαν τα πράγματα άρχισα να νιώθω ξανά ο εαυτός μου. Με την ινσουλίνη ένιωθα καλύτερα και συνειδητοποίησα ότι θέλω να ξαναχορέψω».

Το στίγμα του διαβήτη και το μήνυμα που στέλνει

Η Katelyn πλέον ζει στη Νέα Υόρκη και πριν 2 χρόνια υποδέχθηκε το πρώτο της παιδί. Όπως παραδέχεται και η ίδια «ευτυχώς, οι διαβητικοί μπορούμε να κάνουμε παιδιά» και συνεχίζει τονίζοντας πως ακόμα και σήμερα υπάρχει στίγμα απέναντι στα άτομα με διαβήτη, αλλά αυτό είναι ανούσιο.

«Μερικοί άνθρωποι νιώθουν ντροπή ακόμα και σήμερα, λόγω του διαβήτη. Ήμουν στο πάρκο με τον γιο μου τις προάλλες και ένας μπαμπάς με πλησίασε. Είχε δει τον μετρητή σακχάρου και μου είπε πως η κόρη του είχε διαγνωστεί και εκείνη. Υπάρχει συμπαράσταση, υπάρχει κατανόηση».

Διαβάστε επίσης: Όλοι πίστευαν πως έπασχα από ευερέθιστο έντερο – Τελικά αποδείχθηκε πως είχα καρκίνο των ωοθηκών

Κοιτάζοντας το ταξίδι της μέχρι σήμερα η Katelyn αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικό είναι να στηρίζεις τον εαυτό σου και καλεί τον κόσμο να πιστεύει το ένστικτό του.

«Είχα όλα τα συμπτώματα, αλλά καμία απάντηση από κανέναν γιατρό δεν ήταν η ικανοποιητική και η σωστή. Αν νιώθετε πως κάτι δεν γίνεται σωστά, μη σταματήσετε την έρευνα!».

%cf%87%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%86%ce%ad%cf%81%cf%89-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%cf%870 %cf%87%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%86%ce%ad%cf%81%cf%89-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%cf%872

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του %cf%87%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%86%ce%ad%cf%81%cf%89-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%cf%874