Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Τζένη Καζάκου μίλησε ανοιχτά για τη σχέση που νιώθει πως έχει με τη γιαγιά της, τη θρυλική Τζένη Καρέζη, μέσα από το έργο που εκείνη άφησε πίσω της. Όπως αποκάλυψε, συχνά παρακολουθεί τις ταινίες της και τη μελετά, κάτι που τη συγκινεί ιδιαίτερα λόγω της εμφανής ομοιότητάς τους.
Η νεαρή ηθοποιός αναφέρθηκε και στη δυσκολία που αντιμετώπισε αρχικά με την αναγνωρισιμότητα, τονίζοντας πως στην αρχή τη γέμιζε άγχος. Πλέον, όπως είπε, έχει μάθει να τη διαχειρίζεται καλύτερα, θέτοντας σαφή όρια όπου αισθάνεται ότι χρειάζεται.
«Με άγχωσε πολύ η αναγνωρισιμότητα. Τώρα μπορώ να πω ότι τη διαχειρίζομαι πολύ καλύτερα και θέτω τα όριά μου όπου το νιώθω απαραίτητο».
Παράλληλα, δεν έκρυψε την ενόχλησή της όταν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται υπερβολικά στην προσωπική της ζωή, αντί για τη δουλειά και την επαγγελματική της πορεία.
«Με φέρνει σε δύσκολη θέση όταν σχολιάζουν υπερβολικά την προσωπική μου ζωή και όχι τη δουλειά μου».
Μιλώντας για τις συγκρίσεις με τη γιαγιά της, παραδέχτηκε πως η ομοιότητα είναι κάτι που την αγγίζει συναισθηματικά, ωστόσο προσπαθεί συνειδητά να μην το αφήνει να καθορίζει τη σκέψη της. Όπως εξήγησε, στόχος της είναι να χαράξει τον δικό της δρόμο και πιστεύει πως με τον χρόνο η προσωπική της πορεία θα γίνει όλο και πιο ξεκάθαρη.
«Η ομοιότητα με τη γιαγιά μου είναι κάτι που με συγκινεί, αλλά συνειδητά το αποφεύγω στο μυαλό μου. Τη δική μου πορεία θέλω να κάνω και άλλωστε, όσο και αν μοιάζω, νομίζω ότι με τα χρόνια θα φανεί όλο και πιο καθαρά η πορεία μου και ο δικός μου δρόμος».
Η Τζένη Καζάκου σημείωσε επίσης ότι όσα γνωρίζει για τη γιαγιά της προέρχονται κυρίως από αφηγήσεις των γονιών της και από το κινηματογραφικό της έργο. Μέσα από τις ταινίες, όπως είπε, έχει την ευκαιρία να δει πώς ήταν ως άνθρωπος και να την παρατηρήσει προσεκτικά.
«Είναι φανταστικό να βλέπεις πώς ήταν η γιαγιά τότε. Όλες οι πληροφορίες που έχω για εκείνη είναι ως άνθρωπο. Όσα μου έχουν πει οι γονείς μου. Ναι, βλέπω τις ταινίες της και την παρατηρώ».
Κλείνοντας, τόνισε πως αυτό που τη νοιάζει περισσότερο είναι να εξελίσσεται καλλιτεχνικά, να εργάζεται με συνέπεια και να συμμετέχει σε ρόλους και ιστορίες που έχουν ουσία και προσφέρουν κάτι, τόσο στο κοινό όσο και στην ίδια.
«Μέσα από τη δουλειά μου θέλω να εξελίσσομαι την υποκριτική μου, να δουλεύω και να τους βοηθάω. Να βρεθώ μέσα σε τους ρόλους και τις ιστορίες, πράγματα που τους δίνουν κάτι, και οι οποίοι πραγματικά να εξελίσσονται κι εκείνοι».
Διαβάστε επίσης:
6+1 μύθοι για την αυτοβελτίωση που καταρρίφθηκαν στην πράξη
Τα «όχι» που έμαθα να απολαμβάνω να λέω μετά τα 30
Σχετικά Άρθρα
Google News