Γιάννης Τσεκλένης: “Οταν άκουσα τη λέξη μελάνωμα δεν κατάλαβα ότι ήταν ο θάνατος μέσα σε μια φακίδα”

Το όνομά του είναι συνυφασμένο με τη μόδα. Μεγάλο όνομα, μεγάλο ταλέντο, που έγινε διάσημος σε Ελλάδα και εξωτερικό. Σήμερα στο 82 του χρόνια δεν παύει να είναι δημιουργικός, μένει στο Διόνυσο με τη σύζυγό του, πρώην μοντέλο, Έφη Μελά, ενώ διατηρεί το προσωπικό του γραφείο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Κολωνού, όπου κια κατεβαίνει μία φορά την εβδομάδα.

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στο site Bovary, αναφέρεται ανάμεσα στα άλλα πολύ ιδιαίτερα και μυθιστορηματικά την περιπέτεια που είχε με την υγεία του, όταν ήταν πολύ νέος ακόμα και πώς την αντιμετώπισε.

“Οταν άκουσα την λέξη μελάνωμα δεν κατάλαβα ότι ήταν ο θάνατος φτιαγμένος μέσα σε μια φακίδα. Ηταν το ΄75. Πήγα στον γιατρό, τον μακαρίτη τον Ζαμπάκο, δερματολόγο-ογκολόγο και μου είπε να το βγάλουμε το ταχύτερο.

Μέσα στις επόμενες ημέρες πήγα στο Μemorial, στον κορυφαίο γιατρό για το μελάνωμα και μου το αφαίρεσε αμέσως. Ο καρκίνος ήταν πάνω από το τρίτο στάδιο. Εκανα μια μεγάλη αφαίρεση και στη συνέχεια ανοσοθεραπεία σε πειραματικό στάδιο. Ημουν το 46ο πειραματόζωο. Ισως αυτό να με έσωσε.

Οταν μετά από ενάμιση χρόνο βρέθηκε τοπική υποτροπή στο γάγγλιο που είχε πειραχτεί, μάλλον την είχε αντιμετωπίσει η ανοσοθεραπεία… Αλλά ο γιατρός δεν μπορούσε να πάρει το ρίσκο και να μην μου αφαιρέσει όλο το σύστημα. Ενάμιση χρόνο μετά πήγα κι έκανα αυτή την τεράστια επέμβαση, ώμο, ωμοπλάτη, κλείδα, τα πάντα…»

Ρώτησα τον γιατρό μου, τι ποσοστά ζωής έχω. Για τον πρώτο χρόνο, μου είπε, είναι σαν μια ζαριά στο τάβλι, ένα ποσοστό γύρω στο 5%…

“Ο Θεός δεν μου έδωσε ό,τι δεν μπόρεσα να αντέξω”

«Ο άνθρωπος αντέχει πάρα πολλά. Δεν ξέρει πόσα αντέχει. Ο Θεός δεν μου έδωσε ό,τι δεν μπόρεσα να αντέξω. Μου έδωσε όσα μπόρεσα. Είχα ένα μεγάλο θείο δώρο. Με το που ξεκίνησε όλη αυτή η διαδικασία, βγήκα από τον εαυτό μου. Αποστασιοποιήθηκα. Αφού πέρασα και τον ακρωτηριασμό έπρεπε να πάρω κάποιες αποφάσεις.

Στην Αθήνα είχα διακόσιους ανθρώπους, show-rooms, σχεδιαστές, εργάτριες στο Μαρκόπουλο κι ένα εργοστάσιο που χρώσταγε. Οι τράπεζες έμαθαν και για την αρρώστια μου. Τα΄κλεισα όλα αυτά κι έφυγα. Θα είχα πάει φυλακή.

Στην απουσία μου έφαγα 170 μήνες φυλάκιση από το ΙΚΑ μόνο. Πήγα στη Νέα Υόρκη. Πριν πάω ρώτησα τον γιατρό μου, τι ποσοστά ζωής έχω. Για τον πρώτο χρόνο, μου είπε, είναι σαν μια ζαριά στο τάβλι, ένα ποσοστό γύρω στο 5%…