Η ηθοποιός και θεατρική δημιουργός Άννα Δανέζη, μαζί με τη συνεργάτιδά της Κωνσταντίνα Βισβιροπούλου θα παρουσιάσουν στην Αθήνα το 2020 το νέο τους θεατρικό εγχείρημα, του οποίου η έρευνα ξεκίνησε στο Λονδίνο το 2005. 



Πρόκειται για το «Checkpoint Charlie», ένα νέο θεατρικό έργο βασισμένο στο πραγματικό γεγονός της  απαγωγής του φέρετρου του Τσάρλι Τσάπλιν, από δύο φτωχούς μετανάστες, λίγους μήνες μετά από το θάνατό του στην Ελβετία το 1977, με σκοπό να ζητήσουν λύτρα από τη σύζυγό του και να κάνουν το όνειρό τους για μια καλύτερη ζωή πραγματικότητα.

Ο χώρος διεξαγωγής της παράστασης και οι συντελεστές θα ανακοινωθούν σύντομα.

Η ιδέα και η έρευνα στο Λονδίνο


Την ιδέα για την μεταφορά αυτού του σοκαριστικού και τραγελαφικού γεγονότος σε θεατρικό έργο εμπνεύστηκαν για πρώτη φορά η Άννα Δανέζη, ο σύζυγος της και ηθοποιός Ρομπέρτο Καμπανιόλο. Για τη γραφή του κειμένου τo 2006 και την έρευνα που χρειάστηκε δημιούργησαν μία θεατρική μη κερδοσκοπική εταιρία την COEVAL I CIC και το 2016 η ομάδα χρηματοδοτήθηκε από το Βρετανικό Θέατρο Όβαλ, για την ανάπτυξη του θεατρικού κειμένου και την εφαρμογή εργαστηρίων υποκριτικής γύρω από τους βασικούς ρόλους του έργου. 

Η ομάδα Coeval I CIC, χρηματοδοτήθηκε πέρυσι από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και έδρασε κατά βάση στην Αθήνα (ΚΟΙΒΑΛ ΑΜΚΕ). Η ομάδα εστιάζει στη δημιουργία παραστάσεων πάνω σε ιστορίες που δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ στο θέατρο, και αφορά σε ζητήματα που είναι επίκαιρα και απασχολούν τον άνθρωπο στις μέρες μας.

 

Το ιδέα της δημιουργίας του έργου «Checkpoint Charlie» αγαπήθηκε από τους Βρετανούς αφού μετά τα εργαστήρια στο Θέατρο Όβαλ του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο Μετροπόλιταν του Λονδίνου ανέλαβε να πειραματιστεί με την ιδέα του έργου και τα ζητήματα που προβάλει σχετικά με τη «μετανάστευση». Μαθητές του δεύτερου και τρίτου έτους δούλεψαν με την Oμάδα Coeval και με τη Lucy Richardson επικεφαλής του τμήματος του πανεπιστημίου PERFORMING ARTS, χτίζοντας σκηνές από το έργο και πειραματισμούς γύρω από το ψυχολογικό υπόβαθρο των χαρακτήρων. 

Λίγα λόγια για το έργο Checkpoint Charlie

Η  ιστορία του βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα του 1977 και μιλά για την απαγωγή του φέρετρου του Τσάρλι Τσάπλιν, από δύο μετανάστες, λίγους μήνες μετά από το θάνατό του στην Εβετία, οι οποίοι ζήτησαν λύτρα από την σύζυγο του Τσάπλιν και την οικογένεια του, προκειμένου να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα και να ανοίξουν το δικό τους μηχανουργείο αυτοκινήτων. 

Τον Δεκέμβριο του 1977, στο Κορσιέ-συρ-Βεβέ, στο Καντόνι του Βω, στην Ελβετία, η ιδιοφυΐα του βωβού κινηματογράφου, Τσάρλι Τσάπλιν, πεθαίνει στο σπίτι του και θάβεται στο νεκροταφείο του Βεβέ. Όσο ο Τσάρλι αναπαύεται, για λίγο, εν ειρήνη, κάπου αλλού στο Βεβέ, ο Νταν, ένας Βούλγαρος κουρασμένος από τη ζωή, δουλεύει ως μηχανικός αυτοκινήτων. Με δυσκολία καταφέρνει να πληρώσει τους λογαριασμούς του και να συντηρήσει την ταραχώδη οικογένειά του που βρίσκεται στην πατρίδα του. Δουλεύοντας σε δουλειές του ποδαριού, γνωρίζεται με τον Ταρίκ, έναν αφελή νεαρό Πολωνό, με αγνή καρδιά, που αγαπάει τα αστεία. Ένα σπλάπστικ δίδυμο γεννιέται και το αταίριαστο ζευγάρι βρίσκεται μαζί, κάνοντας τους παλιάτσους σε μια σειρά καταστροφικών δουλειών, με την ηχώ των βουβών ταινιών του Τσάρλι παντού. Τίποτα από αυτά δεν εξασφαλίζει στον Νταν την περιουσία που λαχταρά ή τη ζωή στην οποία θέλει να δραπετεύσει.

Έρχονται τα Χριστούγεννα κι ο Νταν αναγκάζεται να τα γιορτάσει με τους δύο μοναδικούς ανθρώπους στη ζωή του: τη Λορέν και τον Ταρίκ. Οι τρεις τους πάνε στο γλέντι της τοπικής παμπ, όπου ο ιδιοκτήτης κάνει μια πρόποση στον πρόσφατο θάνατο του εμβληματικού Τσάπλιν. Εκεί φυτεύεται ο σπόρος στο μυαλό του Νταν, όταν ο φύλακας του τοπικού νεκροταφείου αναφέρει ότι το σώμα του Τσάπλιν βρίσκεται στο νεκροταφείο του Βεβέ. Εκεί ο Νταν περνάει το όριο, διασχίζει το Checkpoint Charlie: από τα κουρέλια στα πλούτη, από αλήτης εγκληματίας. Μετά το Checkpoint Charlie δεν υπάρχει γυρισμός. 

Το σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή. Θα κλέψουν το φέρετρο του Τσάπλιν και θα το κρύψουν σε κοντινό δάσος, μέχρι να λάβουν την περιουσία. Οι δύο αξιαγάπητοι παλιάτσοι λαχταρούν απλώς μια καλύτερη ζωή και είναι αποφασισμένοι να την κερδίσουν.

Κι έτσι, το κωμικό ντούο βρίσκεται μια θυελλώδη νύχτα στο νεκροταφείο, σκάβοντας τον τάφο του Τσάπλιν. Τον ξεθάβουν με δυσκολία, αλλά μία απρόσμενη καταιγίδα τούς εμποδίζει να εφαρμόσουν το αρχικό τους σχέδιο, να τον θάψουν στο δάσος. Η μόνη επιλογή είναι να πάνε το φέρετρο στο σπίτι του Νταν, όπου και θα το κρατήσουν μέχρι να πληρωθούν τα λύτρα. Από εκεί ξεκινάει η καταστροφή. Είναι λες κι ο ίδιος ο Τσάπλιν ενορχηστρώνει την πορεία της αφήγησης.

Το δίδυμο παλεύει να βρει μια κρυψώνα για το φέρετρο στο μικροσκοπικό υπόγειο διαμέρισμα του Νταν. Η καλύτερη επιλογή φαίνεται να είναι κάτω από το μεγάλο τραπέζι στην κουζίνα. Αυτό που δεν έχει καταλάβει ο Νταν είναι ότι η οικογένειά του τον έχει ενημερώσει σε γράμμα της ότι θα τον επισκεφτεί από την Βουλγαρία. Μια σειρά παραδοσιακών γευμάτων και γλεντιών πρόκειται να λάβουν χώρα γύρω από το τραπέζι της κουζίνας. 

Στις 17 Μαΐου 1978 οι ελπίδες για ευημερία στο μέλλον συνθλίβονται. Η αστυνομία περικυκλώνει το σπίτι τους και τους συλλαμβάνει. Καταδικάζονται σε αρκετά χρόνια καταναγκαστικής εργασίας: στη ζωή από την οποία πάλεψαν τόσο πολύ να ξεφύγουν. Το σώμα του Τσάρλι επιστρέφεται στη σύζυγό του, για να αναπαυτεί επιτέλους. Οι δύο χτυπημένοι από τη φτώχεια ανόητοι δεν γίνονται τελικά πλούσιοι. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ο Τσάρλι Τσάπλιν γέλασε τελευταίος. Ίσως να γελούσε και καθ’ όλη τη διάρκεια. 

Το έργο αγκαλιάστηκε και από τους δημιουργούς της βραβευμένης  Αγγλο- Βραζιλιάνικης θεατρικής ομάδας Zecora Ura, οι οποίοι παρείχαν τον θεατρικό τους χώρο για πρόβες και συναντήσεις της ομάδας Coeval CIC, όπως επίσης συνεργάστηκαν στην έρευνα σχετικά με το θέμα του μεταναστευτικού που είναι ο κεντρικός άξονας του έργου και αφορά  και τη χώρα μας όσο ποτέ άλλοτε.

από Γεωργία Οικονόμου