Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε πέρυσι η τηλεοπτική σειρά «Η Επιστροφή» με πρωταγωνίστρια την Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, η ηθοποιός επιστρέφει τη φετινή σεζόν στο θεατρικό σανίδι με την παράσταση «Το Δείπνο» του Ολλανδού Χέρμαν Κοχ, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ.



Δύο παντρεμένα ζευγάρια συναντιούνται για δείπνο σε ένα υπερπολυτελές εστιατόριο. Οι δύο άντρες είναι αδέρφια. Ο ένας, επιτυχημένος πολιτικός, φαβορί για την πρωθυπουργία της χώρας, και ο άλλος, καθηγητής Ιστορίας. Καθώς η ιεροτελεστία του δείπνου προχωρά, η ένταση κορυφώνεται επικίνδυνα, εν αναμονή του «κυρίως πιάτου», που δεν είναι άλλο από το σκοτεινό μυστικό που συνδέει τα δύο ζευγάρια, και αφορά σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έχουν διαπράξει τα παιδιά τους.

Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους μίλησε στο Infowoman.gr για τον ρόλο της, τη σχέση με το σύζυγό της Φάνη Μουρατίδη, την κριτική που της ασκούν τα παιδιά της και αποκάλυψε μικρές πτυχές της καθημερινότητάς της που δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Ποιοι είναι οι νοηματικοί άξονες του έργου;


«Το έργο ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά και έχω μεγάλη χαρά που συμμετέχω φέτος κι εγώ. Το έργο μιλάει για ένα πολύ δραματικό γεγονός. Οι τέσσερις αυτοί ήρωες, τα δύο ζευγάρια αυτά, καλούνται να πάρουν θέση σε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αφορά τα παιδιά τους. Αυτές οι θέσεις αφορούν κι εμάς. Θεωρώ ότι ο θεατής θα προβληματιστεί πάρα πολύ βλέποντας το έργο, θα αναρωτηθεί ποια θέση θα έπαιρνε εκείνος σε αντίστοιχη περίπτωση».

Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας. Τι σας γοήτευσε ώστε να πείτε το «ναι»;

«Σίγουρα το έργο με γοήτευσε και φυσικά η συνεργασία. Οι συνάδελφοι – συνεργάζομαι για πρώτη φορά με τον καθένα από αυτούς και είμαι πολύ χαρούμενη – η σκηνοθέτις μας η Λίλλυ Μελεμέ, όλα αυτά που συνήθως είναι και τα βασικά συστατικά μιας δουλειάς.

Η Κλερ σίγουρα είναι μία μάνα, πάνω απ’ όλα κοιτάει το συμφέρον του παιδιού της και της οικογένειάς της. Αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό της. Από εκεί και πέρα είναι ένας άνθρωπος που έχει περάσει ασθένεια, έχει βασανιστεί δηλαδή και η ίδια, αλλά το κύριο χαρακτηριστικό της είναι αυτό: μπροστά στο καλό του παιδιού της μπορεί να κάνει τα πάντα».

Έχετε κοινά στοιχεία με τον ρόλο σας;

«Είναι ένα πολύ κομβικό σημείο αυτό, η στιγμή που συναντάμε τους ήρωες, κι έτσι δεν ξέρω πραγματικά τι θα έκανα αν βρισκόμουν εγώ ποτέ στη θέση αυτής της γυναίκας – δεν θα ήθελα να βρεθώ έτσι κι αλλιώς! Σίγουρα όμως το κοινό μας χαρακτηριστικό είναι ότι όταν έχεις παιδιά, πάνω απ’ όλα είναι το καλό τους. Αυτό μπορώ να πω ότι είναι σίγουρα ένα κοινό μας στοιχείο».

Φέτος είναι πολλές οι σειρές που έχουν ξεχωρίσει. Πιστεύετε ότι το τηλεοπτικό τοπίο αλλάζει;

«Δεν εχω παρακολουθήσει κάποια σειρά για να κρίνω λόγω προβών, αλλά σίγουρα καταλαβαίνω ότι κατά κάποιο τρόπο αλλάζουν τα πράγματα. Στην Ελλάδα βέβαια, δεν είναι σίγουρο ότι αυτή η αλλαγή θα κρατήσει πολύ. Ελπίζω οι δουλειές να γίνονται κάθε φορά και με καλύτερο τρόπο, με καλύτερες συνθήκες, με περισσότερο χρόνο κάθε φορά το επεισόδιο – γιατί αυτό που κατατρέχει τις δουλειές είναι ο ελάχιστος χρόνος, γεγονός που έχει μια έκπτωση στο αποτέλεσμα αναγκαστικά. Χαίρομαι που βλέπω πολλές σειρές, ελπίζω οι καλές να ξεχωρίσουν και να τις δεχτεί ο κόσμος, γιατί αυτό θα κάνει καλό σε όλους».

Το καλοκαίρι βρεθήκατε σε περιοδεία στην Κύπρο μαζί με τον σύζυγό σας. Πρώτη φορά μαζί επί σκηνής… Πώς ήταν η εμπειρία;

«Για εμάς ήταν πολύ φυσικό, δεν αισθανθήκαμε καθόλου περίεργα. Είμαστε δυο άνθρωποι που έχουν πολύ κοινούς κώδικες, άρα αυτό ήρθε σαν φυσική συνέχεια πάνω στη σκηνή. Βέβαια, ήταν συνολικά μια πολύ καλή συνεργασία, έχει σημασία κι αυτό. Ήμασταν με τον Γρηγόρη Βαλτινό που μας σκηνοθέτησε στο «Δείπνο με φίλους», πολλοί αγαπημένοι συνάδελφοι, η Εβελίνα Παπούλια και ο Λευτέρης Ζαμπετάκης… έχει σημασία και το κλίμα. Για εμάς ήταν πολύ οικογενειακό, άρα όλο αυτό από μόνο του ήρθε και ταίριαξε».

Φέτος απέχετε από την τηλεόραση. Ήταν συνειδητή η απόφασή σας;

«Καλώς ή κακώς, έτσι όπως είναι τα πράγματα αυτή τη στιγμή στη ζωή μου, δεν μπορώ να κάνω και τα δύο ταυτόχρονα. Θέλω να αφιερώνω χρόνο στην οικογένειά μου, όσο αυτό είναι δυνατόν. Δεν θέλω να είμαι απόλυτη, αλλά είναι βασικό μέλημα για εμένα να μπορώ να είμαι και στο σπίτι. Κάνοντας και τα δύο για ένα διάστημα, πιστεύω ότι κάπου θα υστερείς. Από τη στιγμή που απέκτησα τα παιδιά, σταμάτησα να κάνω ταυτόχρονα θεάτρο και τηλεόραση».

Ποια θεωρείτε κορυφαία στιγμή στην καριέρα σας;

«Ακόμα και να είχα μία τέτοια στιγμή δεν θα την έλεγα, γιατί θεωρώ ότι θα αδικούσα άλλες δουλειές. Θεωρώ ότι κάθε δουλειά – και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια – μου δίνει κάθε φορά κάτι άλλο, δηλαδή για κάποιο άλλο λόγο συμβαίνει, για κάποιο άλλο λόγο πρέπει να βρίσκομαι σε αυτή τη δουλειά, και κάθε φορά κερδίζω κάτι διαφορετικό. Όλες τις δουλειές τις έχω αγαπήσει, την καθεμία για διαφορετικούς λόγους».

Σας γνωρίσαμε μέσα από τη μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία «Ψίθυροι καρδιάς». Υπήρξε κάποια στιγμή που νιώσατε εγκλωβισμένη;

«Φυσικά. Αισθάνθηκα στην αρχή για κάποια χρόνια. Στην ουσία με έβαζαν άλλοι σε αυτόν τον εγκλωβισμό, κυρίως τα μέσα ενημέρωσης. Είναι εντυπωσιακό ότι σε χαρακτηρίζουν μόνο με βάση έναν συγκεκριμένο ρόλο. Ακόμα και σήμερα μάλιστα, σε κάθε συνέντευξη θα ερωτηθώ για τους «Ψίθυρους καρδιάς» ακόμα και μετά από 21 χρόνια! Κάποτε με ενοχλούσε, τώρα πια δεν με ενοχλεί. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια. Ήμουν σχεδόν ένας άλλος άνθρωπος τότε. Μετά από τόσα χρόνια έχεις περάσει σε άλλη φάση της ζωής σου. Αλλά παρόλα αυτά, τώρα είναι κάτι που το θυμάμαι με ρομαντική διάθεση, παρόλο που ήταν πάρα πολύ δύσκολες οι συνθήκες».

Ακολουθείτε κάποια συγκεκριμένη ρουτίνα ομορφιάς; Έχετε σκεφτεί ποτέ να προχωρήσετε σε κάποια επεμβετική μέθοδο;

«Αν θα έκανα, θα έκανα κάτι που να μην είναι ορατό, να μην είναι υπερβολικό. Προσέχω τον εαυτό μου σίγουρα, αλλά δεν κάνω πολλά πράγματα για να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Εκτός από τη γυμναστική και μία σχετικά καλή διατροφή, δεν κάνω κάτι άλλο. Βαριέμαι κιόλας να ασχολούμαι πολύ με το εξωτερικό κομμάτι του εαυτού μου. Είμαι από τις γυναίκες που βαριούνται το μανικιούρ και το κομμωτήριο. Με κουράζουν. Κάνω μόνο τα απαραίτητα. Δεν γίνεται ο χρόνος να μην περάσει από πάνω μας. Καλό είναι να είναι ευγενικός μαζί μας, αλλά πρέπει κι εμείς να το αποδεχτούμε λίγο».

Τι είναι αυτό που σας βγάζει εκτός εαυτού στην καθημερινότητά σας;

«Αυτό που με εκνευρίζει και μεγαλώντας με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο – ίσως εγώ γίνομαι λίγο πιο περίεργη – είναι η βλακεία, την οποία συναντάμε αρκετά συχνά γύρω μας. Αλλά γενικά είμαι ένας άνθρωπος που μεγαλώνοντας, καταλαβαίνω και τα δικά μου θέματα περισσότερο, ότι μπορεί κάποιες φορές κι εγώ να είμαι υπερβολική με κάποοια πράγματα. Υπάρχουν στιγμές στην καθημερινότητα που μπορεί να εκνευρίζεσαι με κάτι και να μην φταίει απαραίτητα κάποιος, απλά είναι που τρέχεις σαν τρελός για να τα προλάβεις όλα! Δεν φταίνε δηλαδή πάντα οι άλλοι».

Τα παιδιά σας κάνουν κριτική στη δουλειά σας;

«Βέβαια, και είναι και πολύ αυστηρά. Τώρα θα έρθουν να παρακολουθήσουν και το «Δείπνο». Μεγαλώνουν, έχουν πλέον τη δική τους άποψη, την οποία πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας. Είναι η νέα γενιά, η σύγχρονη γενιά, που έχει λόγο και πρέπει να την ακούμε.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πείτε για ποιο λόγο να έρθει κάποιος να δει την παράσταση.

«Επειδή αυτή την παράσταση την είδα πέρυσι, ο λόγος που θα έλεγα σε κάποιον να τη δει, είναι ακριβώς αυτό που αισθάνθηκα στο τέλος. Αισθάνθηκα να με ακουμπάει και να με προβληματίζει πάρα πολύ. Δεν έφυγα απλά ανοίγοντας την πόρτα και μπαίνοντας σπίτι μου. Με προβλημάτισε, με έκανε να σκεφτώ πώς αλλάζει ο άνθρωπος, πώς ξαφνικά μπορεί να γίνει ένας άλλος από ένα γεγονός και οι απόψεις του να μεταβληθούν εντελώς. Αυτός θεωρώ ότι είναι ο λόγος που κάποιος πρέπει να δει αυτή την παράσταση γιατί αξίζει να προβληματιστεί γι’ αυτό το θέμα. Μας αφορά πολύ. Μέσα σε αυτό το δείπνο γίνονται μεταλλάξεις. Και νομίζω ότι αυτό – μπορεί σε άλλους τομείς – όλοι κάπου το έχουμε βιώσει».

από Μαρία Ιωαννάτου