Λίγες ημέρες μετά το πρωτοσέλιδο γνωστής αθλητικής εφημερίδας, αφιερωμένο στην ημέρα του Αγέννητου Παιδιού (29/12), σάλος προκλήθηκε από τις διαφημίσεις κατά των αμβλώσεων που κατέκλυσαν τους σταθμούς του Μετρό της Αθήνας στις αρχές της εβδομάδας και κατέβηκαν με υπουργική εντολή την ίδια κιόλας ημέρα.



Το θέμα των αμβλώσεων είναι όλες αυτές τις ημέρες κυρίαρχο στα θέματα συζητήσεων, με τον καθένα να εκφράζει την άποψή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με άλλους να τάσσονται υπέρ και άλλους κατά, χωρίς πάντα να έχουν πλήρη γνώση επί του θέματος. Προς αποφυγή παραξηγήσεων λοιπόν, και για να εξαλείψουμε κάθε ανακρίβεια, παραθέτουμε ορισμένα βασικά στοιχεία για την άμβλωση, όπως τα εκφράζει η Διεθνής Αμνηστία και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Το 1/4 των κυήσεων καταλήγει σε άμβλωση κάθε χρόνο

Κάθε χρόνο μία στις τέσσερις εγκυμοσύνες καταλήγουν σε άμβλωση παγκοσμίως. Όταν η άμβλωση γίνεται σε ιατρικό περιβάλλον με σωστές συνθήκες υγιεινής, είναι μία από τις ασφαλέστερες ιατρικές διαδικασίες. Στις χώρες όμως που απαγορεύεται νομικά, οι γυναίκες καταλήγουν να κάνουν μη ασφαλείς αμβλώσεις. Οι προσπάθειες ενοχοποίησης ή αποκλεισμού των εκτρώσεων, δεν μειώνουν τον αριθμό τους, παρά μόνο ωθούν τις γυναίκες να υποστούν λιγότερο ασφαλείς διαδικασίες.


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, κάθε χρόνο γίνονται 25 εκατομμύρια μη ασφαλείς εκτρώσεις, στη μεγάλη πλειοψηφία τους στις αναπτυσσόμενες χώρες. Επιπλέον, οι παράνομες εκτρώσεις αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου σε γυναίκες σε όλο τον κόσμο και οδηγούν σε επιπλέον πέντε εκατομμύρια αναπηριών που θα μπορούσαν να έχουν αποτραπεί.

Η επιτροπή του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τον περιορισμό κάθε μορφής διάκρισης προς τις γυναίκες έχει δηλώσει επίμονα πως η απαγόρευση των αμβλώσεων αποτελεί διάκριση κατά των γυναικών. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η θέση της κλινικής ψυχολόγου Χαράς Παπασαράντη, η οποία μίλησε στο Infowoman.gr για το ζήτημα αυτό.

«Είναι ένα περίπλοκο θέμα για το οποίο δεν μπορούμε απλώς να πούμε αν είμαστε υπέρ ή κατά. Το θέμα είναι πώς μπορεί κάποια γυναίκα να φτάσει σε αυτή τη δυσάρεστη επιλογή. Βασικό ρόλο παίζει η πρόληψη και η ωριμότητα του ατόμου. Θεωρώ και αυτό είναι ξεκάθαρο για εμένα, ότι είναι δικαίωμα της κάθε γυναίκας να επιλέξει αν θα κρατήσει ή όχι το μωρό. Εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες αν μια γυναίκα θέλει να κρατήσει ένα παιδί ή όχι. Δεν είναι απλή απόφαση αλλά πιστεύω ότι της δίνεται το δικαίωμα να επιλέξει τη διακοπή της κύησης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλο αυτό δεν πρέπει να προβάλλεται με έναν ενοχικό τρόπο».

Σε αυτό το σημείο η ειδικός θίγει τη σπουδαιότητα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και τον ρόλο του σχολείου στην εκπαίδευση των παιδιών πάνω στο ζήτημα: «Θα ήθελα να τονίσω ότι είναι πάρα πολύ σπουδαία η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, η οποία δεν υπάρχει. Είμαστε δυστυχώς πάρα πολύ πίσω σε αυτό το θέμα σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και αυτό για εμένα είναι ένα τεράστιο θέμα. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν πώς να προφυλάσσονται, γιατί σίγουρα δεν είναι μόνο μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη αλλά και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Το σχολείο παίζει τεράστιο ρόλο στο να πληροφορήσει και να συζητήσει σε μικρές ομάδες με τα παιδιά και φυσικά, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι γονείς. Κι εκεί χρειάζεται μια πάρα πολύ καλή επικοινωνία του εφήβου με τους γονείς, να μπορέσει το παιδί να κουβεντιάσει τις απορίες του μαζί τους. Η σεξουαλικότητα είναι θέμα ταμπού. Όταν οι γονείς ακούνε σεξουαλικότητα, ο νους τους πάει κατευθείαν και μόνο στην πράξη. Πέρα από αυτό, οι γονείς ντρέπονται, δε μπορούν να μιλήσουν γι’ αυτό το θέμα».

Οι επιπτώσεις στην ψυχολογία της γυναίκας

«Εξαρτάται από την ηλικία, από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η γυναίκα, είναι ανήλικη ή ενήλικη, σε ποια φάση της ζωής της θα το κάνει, αν είναι ελεύθερη ή δεσμευμένη. Αν είναι μια πολύ συνειδητή, λογική απόφαση και δεν μπορεί να κρατήσει το παιδί, τότε σίγουρα οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι πολύ λιγότερες», αναφέρει η κλινική ψυχολόγος Χαρά Παπασαράντη.

«Έχει σημασία επίσης ο ρόλος του συντρόφου. Αν στέκεται δίπλα στη γυναίκα ή την άφησε στο άκουσμα της είδησης της εγκυμοσύνης, αν πιέζουν οι γονείς – γιατί πολλά νέα ζευγάρια αναγκάζονται να κρατήσουν ένα παιδί και κατά συνέπεια να παντρευτούν επειδή υπάρχει πίεση από τους γονείς. Είναι πολύ σύνηθες φαινόμενο και αυτό. Σίγουρα δεν υπάρχει κανόνας, εξαρτάται από την ωριμότητα του ατόμου κα του ζευγαριού, γι’ αυτό οι ψυχολογικές επιπτώσεις διαφέρουν».

από Μαρία Ιωαννάτου