Αρχική > Featured > Αληθινή ιστορία: «Η σχέση μας ήταν πάντα εύκολη, ο κορωνοϊός την έκανε δύσκολη»
%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%840

Αληθινή ιστορία: «Η σχέση μας ήταν πάντα εύκολη, ο κορωνοϊός την έκανε δύσκολη»

Οι καλύτερες σχέσεις είναι εύκολες. Αυτή ήταν η συμβουλή μου σε στενούς φίλους που έρχονταν σε μένα ύστερα από καβγάδες με το άλλο μισό τους. Ναι, οι σχέσεις χρειάζονται χρόνο και ενέργεια και ανιδιοτέλεια, αλλά στο τέλος της ημέρας, επιμένω, πρέπει να υπάρχει ευκολία.

Τώρα, στην επέτειο των οκτώ εβδομάδων απομόνωσης από τον σύζυγό μου Μάικλ – έναν υπέροχο άνδρα με τον οποίο είμαστε μαζί πάνω από 10 χρόνια – είμαι έτοιμη να παραδεχτώ ότι έκανα λάθος. Οι καλύτερες σχέσεις δεν είναι εύκολες. Ήταν, ίσως, πριν από όλα αυτά. Αλλά αναγκαστήκαμε να χωριστούμε και ήταν πολύ σκληρό.

Έχω τη νόσο του Crohn, κάτι το οποίο ο Μάικλ είχε δεχθεί από πολύ νωρίς, όταν η σχέση μας άρχισε να με κάνει να συνειδητοποιήσω ότι θα ήμασταν μαζί για πάντα. Αλλά μόλις διαγνώστηκα με πνευμονική υπέρταση στην ηλικία των 24 ετών, καταλάβαμε πραγματικά πώς η οικοδόμηση της ζωής μας μαζί θα ήταν πάντα σταθμισμένη με αποφάσεις που δεν θα ήταν εύκολες.

Ήμασταν μαζί επτά χρόνια και είχαμε επιβιώσει από οκτώ εκτομές εντέρου, ένα χρόνο χωρίς σεξ, μια βιοψία πνεύμονα που με έβαλε στο οξυγόνο για μήνες και το συναισθηματικό τραύμα που συνόδευε όλα αυτά. Ωστόσο, ήμασταν τόσο χαρούμενοι. Και ακόμη και σε δύσκολες μέρες, τα πράγματα ήταν εύκολα – μέχρι τώρα.

Όλα ξεκίνησαν στις 8 Μαρτίου όταν ένας από τους γιατρούς μου δήλωσε αυτό που ήταν πλέον προφανές: Μια ανοσοκατασταλμένη, με πρόβλημα στους πνεύμονες θα μπορούσε να πεθάνει αν είχε προσβληθεί από τον κορωνοϊό. Ο σύζυγός μου είναι παιδίατρος στο Mt. Sinai στη Νέα Υόρκη και πέρασε την ημέρα με το σκεπτικό ότι αν δεν είχε αντιμετωπίσει περισταστικά με COVID-19 θα ήταν… εντάξει να συνεχίσουμε να ζούμε μαζί. Θα μπορούσα να εργάζομαι από το σπίτι, θα ήμουν εξ ολοκλήρου σε καραντίνα κι εκείνος θα εργαζόταν καθημερινά στο νοσοκομείο, αλλά θα έπαιρνε κάθε προφύλαξη για να διασφαλίσει ότι ο ιός δεν θα μπει στο σπίτι μας.

Αντιμέτωποι με την πραγματικότητα

Δύο ημέρες αργότερα, επιβεβαιώθηκε η πρώτη περίπτωση COVID-19 στο Mt. Sinai και ένας από τους πνευμονολόγους μου επανέλαβε πόσο επικίνδυνο ήταν για εμένα. Την επόμενη μέρα, ο Μάικλ ήρθε στο σπίτι λέγοντάς μου ότι το προσωπικό του νοσοκομείου έκλαιγε από φόβο για το τι θα ακολουθούσε. Την επομένη μέρα, επιβεβαιώθηκε ένα κρούσμα στο τμήμα του και μάζεψα φάρμακα και ρούχα ενός μήνα στη βαλίτσα μου. Πήγα στο σπίτι της μαμάς και του μπαμπά μου στο Νιου Τζέρσεϋ.

Οι μέρες από τότε κυλούν έτσι: Ξυπνάω πριν από τις 7 το πρωί και του στέλνω μήνυμα για καλημέρα. Είναι ήδη στο νοσοκομείο εδώ και ώρες, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει περισσότερες επιβεβαιωμένες περιπτώσεις COVID-19 από την προηγούμενη ημέρα. Μου απαντά ότι είναι «πολύ απασχολημένος» και ότι «μιλάμε αργότερα». Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, του δίνω ασήμαντες πληροφορίες για τη δουλειά και τους συναδέλφους μου και νιώθω εντελώς ανόητη που το κάνω. Μου στέλνει πίσω μία selfie του και εντοπίζω ένα μέρος του σώματός του όχι τόσο προστατευμένο όσο θα έπρεπε, και συμφωνούμε να μιλήσουμε αργότερα «για καληνύχτα».

Σε διαφορετική ώρα κάθε βράδυ έχουμε μια κλήση 10 λεπτών μέσω Facetime που διακόπτεται από τους γονείς μου, την κακή σύνδεση στο ίντερνετ και την εξάντληση του Μάικλ. Τον ρωτάω πότε νομίζει ότι μπορώ να επιστρέψω στο σπίτι μας. Μου ζητάει να σταματήσω να ρωτάω. Ξεσπάμε σε κλάματα και οι δύο.

Συμφωνούμε ότι (1) είμαστε μόνοι, (2) λυπημένοι, (3) πολύ κουρασμένοι και (4) λείπουμε πολύ ο ένας στον άλλον. Θέλουμε απλώς όλοι όσοι αγαπάμε να είναι ασφαλείς και υγιείς. Γνωρίζουμε ότι είμαστε πολύ πιο τυχεροί από πολλούς άλλους – τις οικογένειες των παιδιών, για παράδειγμα, που πεθαίνουν καθημερινά στην πτέρυγά του, αλλά η αντιμετώπιση αυτής της ενοχής είναι δύσκολη και θα θέλαμε πραγματικά να είμαστε μαζί σε όλο αυτό.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι και οι δύο κάνουμε ό,τι μπορούμε για να παραμείνουμε ασφαλείς και να βοηθήσουμε τους άλλους, σωστά; Βεβαίως, αυτό το δεύτερο μέρος φαίνεται πολύ διαφορετικό για τον καθένα από εμάς τώρα. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι ότι τα σχέδιά μας να ξεκινήσουμε μια οικογένεια έχουν τεθεί σε αναμονή, αλλά ότι εάν παραμείνουμε ασφαλείς και βοηθήσουμε τους άλλους θα είμαστε ξανά μαζί, σωστά;

Προσπαθούμε να κοιμηθούμε, κανένας από εμάς δεν τα καταφέρνει με επιτυχία, και την επόμενη μέρα είναι το ίδιο. Και όταν κάποιος από εμάς λυγίσει, στέλνουμε φωτογραφίες με τα μπουκάλια κρασί που θα πιούμε μαζί κατά την επανένωσή μας. Μιλάμε για το πώς θα μοιάζουν τα μελλοντικά μωρά μας γνωρίζοντας ότι, δεν έχει σημασία τι θα συμβεί τις επόμενες εβδομάδες, μήνες ή ακόμα και χρόνια, κάποια στιγμή θα συμβεί και σε εμάς.

Πηγή: elle.com

%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%840 %ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%842

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του %ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%844