«Έχεις ένα παιδί στο σπίτι. Βγες έξω, τρέξε να σωθείς. Αν μείνεις εδώ, θα πεθάνεις» – Η ιστορία εγκλωβισμένης στην Αττική Οδό που μας τσάκισε

έχεις-ένα-παιδί-στο-σπίτι-βγες-έξω-τρ

Λίγα 24ωρα έχουν περάσει από τον εγκλωβισμό χιλιάδων συμπολιτών μας στην Αττική Οδό, μέσα στα χιόνια και την παγωνιά για ώρες ολόκληρες και οι ιστορίες για τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν, σοκάρουν. Και σε τσακίζουν, αφού ο δικούς σου ανθρώπινος νους δεν μπορεί να χωρέσει πως όλα αυτά συνέβησαν στην καρδιά της Αττικής, εν έτει 2022 σε έναν δρόμο που πληρώνουμε για τη διέλευσή του.

Δεν μπορεί να χωρέσει πως αυτοί οι άνθρωποι – πολλοί με σοβαρά προβλήματα υγείας – ήρθαν αντιμέτωποι ακόμα και με τον θάνατο. Η περιγραφή της κυρίας Ράλλη στο Protothema.gr, για τα όσα βίωσε την Δευτέρα, την ημέρα του σφοδρού περάσματος της «Ελπίδας», κόβει την ανάσα. Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις, διαβάστε τη συγκλονιστική μαρτυρία της που μας τσάκισε.

Κατουριόμασταν πάνω μας και ξαναμπαίναμε στο αμάξι

«Μετά την έκτακτή ανακοίνωση και το κλείσιμο του εμπορικού κάλεσα ταξί γιατί δεν υπήρχε άλλος τρόπος να φύγουμε. Είχαν παγώσει όλες οι συγκοινωνίες. Πήρα ένα ταξί με προορισμό τους Αγίους Αναργύρους για να επιστρέψω στο σπίτι μου. Μέχρι να φθάσουμε στην Κάντζα, η Αττική Οδός δεν είχε χιόνι να παγώσεις, να εγκλωβιστείς. Μπήκαμε γύρω στη μια και κάτι και μας έκαναν σήμα να περάσουμε. Δεν πληρώσαμε. Και στις 2 σταματήσαμε στην Κάντζα γιατί είχε μποτιλιάρισμα. Είχε γίνει ήδη το τροχαίο με τις νταλίκες που δίπλωσαν. Και από τις 2 το μεσημέρι μέχρι τις 4 τα ξημερώματα που βγήκα από το αμάξι ήμασταν καθηλωμένοι εκεί.

Ήμουν σε ταξί με τον οδηγό ο οποίος ήταν μεγάλος σε ηλικία και δεν είχε νερό να πάρει τα χάπια της καρδιάς του. Και πήραμε και έναν άλλο άνθρωπο στο ταξί ο οποίος είχε μείνει από λάστιχο .Ήταν ένας άνθρωπος που υπέφερε από άσθμα. Δεν είχαμε τροφή, ούτε νερό. Κινδυνεύαμε να μείνουμε από βενζίνη και ανάβαμε ελάχιστα το καλοριφέρ, ανά μιάμιση ώρα για ένα λεπτό, για να μην πεθάνουμε από το κρύο. Ήταν ένα πολεμικό σκηνικό. Κάποια στιγμή είδαμε ανθρώπους να παρατάνε τα αμάξια τους και να φεύγουν στο κρύο. Δεν είχαμε καμία ενημέρωση. Ο,τι ακούγαμε από το ράδιο και από τους δικούς μας ανθρώπους που μας καλούσαν για ελάχιστα λεπτά, γιατί κινδυνεύαμε να μείνουμε από μπαταρία για να μας πουν τι μάθαιναν.

Για τη φυσική ανάγκη βγαίναμε έξω με το χιόνι να φθάνει μέχρι την κοιλιά. Κατουριόμασταν πάνω μας και ξαναμπαίναμε στο αμάξι.

Οι γυναίκες προσπαθούσαμε να καλυφθούμε όσο γινόταν γιατί ήμασταν σε κοινή θέα. Είχες παγώσει σε τέτοιο βαθμό που σκεφτόσουν να βγεις έξω να κάνεις τη φυσική σου ανάγκη. Εγω η ίδια έκανα τη φυσική μου ανάγκη πάνω μου. Βγήκα έξω και το χιόνι έφθανε μέχρι την κοιλιά…».

«Έχεις ένα παιδί στο σπίτι. Βγες έξω κάνε κουράγιο και τρέξε να σωθείς»

Και συνεχίζει την περιγραφή της: «Ακούσαμε ότι έχει επιστρατευτεί ο στρατός και γύρω στη μιάμιση ώρα είδαμε φώτα. Γύρω στις 2:30 και επειδή οι άνθρωποι μέσα στο ταξί ήταν μεγάλης ηλικίας, αποφάσισα να βγω να ρωτήσω να δω τι γίνεται. Πήγα εγώ γιατί ο οδηγός είχε την καρδιά του. Μου έδωσαν τρία κρουασάν, κουβέρτες δεν τους είχαν προμηθεύσει. Μας ρώτησαν απλά που βρισκόμασταν για να έρθουν μετά και δεν ήρθαν ποτέ. Μέχρι τις 4 που έμεινα στο αμάξι καθόμασταν και παγώναμε και λέγαμε θα πεθάνουμε από το κρύο. Πονούσε όλο μας το σώμα.

Κάποια στιγμή στις 4 το πρωί, περνάει ένας αστυνομικός και μας λέει «παιδιά, μάλλον» είπε μάλλον χωρίς να είναι σίγουρος γιατί και εκείνοι δεν είχαν ενημέρωση και μας λέει «περνάει ένας συρμός που οδηγεί τους ανθρώπους στο αεροδρόμιο». Και έτσι πήραν την απόφαση να βγω να περπατήσω μέσα στο χιόνι μέχρι τον σταθμό. Και φθάνω εκεί και δεν υπήρχε ψυχή και αρχίζω απελπισμένη να χτυπάω τα τζάμια των αμαξιών που ήταν παρατημένα τα περισσότερα για να δω αν υπάρχει κάποιος άνθρωπος να με βάλει μέσα στο αμάξι.

Δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω στο ταξί. Θα είχα ξεψυχήσει στο δρόμο από το κρύο. Ευτυχώς βρήκα μια κοπέλα που με έβαλε στο αμάξι και μετά από 40 λεπτά, είδα τον προαστιακό να περνάει, βγήκα έξω φώναξα και έτρεχα. Πήδηξα τις γραμμές για να μπω. Είδα ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες να προλάβουν να μπουν να σωθούν. Και φθάσαμε στο αεροδρόμιο. Εκεί είδαμε αστυνομικούς και τους ρωτήσαμε αν θα μας οδηγήσουν σε κάποιο κατάλυμα. Αν θα μας δώσουν νεράκια ή κουβέρτες, γιατί πονούσαμε από το κρύο. Αλλά δεν είχαν ενημέρωση. Μας έδωσαν ένα κουπόνι με ένα ευρώ – που αργότερα άκουσα ότι ήταν δέκα – δεν μπήκα καν στη διαδικασία να το δω, να το εξαργυρώσω, γιατί ήμουν σε κακή κατάσταση. Είχα πέντε ευρώ μετρητά πάνω μου και πήρα ένα νερό και παυσίπονα γιατί είχα ανεβάσει πυρετό και πονούσα αφόρητα. Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν γύρω στις 3 τα ξημερώματα που περιμέναμε τις κουβέρτες που δεν ήρθαν ποτέ. Πονάγαμε. Ήταν αφόρητος ο πόνος. Νομίζαμε ότι θα πεθάνουμε από το κρύο. Κάποια στιγμή λύγισα. Με έπιασαν τα κλάματα και έλεγα «Παναγία μου θα πεθάνω». Και θύμωσα τόσο πολύ με τον εαυτό μου και λέω «Έχεις ένα παιδί στο σπίτι. Βγες έξω κάνε κουράγιο και τρέξε να σωθείς. Αν μείνεις εδώ μέσα περιμένοντας τις κουβέρτες θα πεθάνεις».

Και όπως ενημερώθηκα γιατί είχα κρατήσει επαφή με τον οδηγό του ταξί. Κάποια στιγμή γύρω στις 10 το πρωί που τον πήρα τηλέφωνο και τον ρώτησα αν ζει, εκείνη την ώρα τον απεγκλώβισαν. Οι κουβέρτες δεν έφθασαν ποτέ.

Κινδυνεύσαμε να πεθάνουμε στην Αθήνα, στην Αττική οδό

Αναφερόμενη στο θέμα της προσφυγής στη δικαιοσύνη και των αποζημιώσεων η κυρία Ράλλη αναφέρει πως «Δεν είναι θέμα αποζημίωσης. Την επόμενη ημέρα ήμουν σε κατάσταση σοκ. Χθες όταν ξύπνησα και άρχισα να διαβάζω ξανάεζησα τον εφιάλτη. Δεν είναι θέμα αποζημίωσης είναι θέμα συλλογικής κινητοποίησης. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρεθήκαμε εκεί δεν πρέπει να το αφήσουμε να περάσει έτσι αυτό. Δεν μπορεί να μην ανοίγει ρουθούνι, απλά με μια παραίτηση.

Πρέπει όλοι τουλάχιστον να κάνουμε μια μήνυση. Είναι αδιανόητο αυτό που συνέβη. Κινδυνεύσαμε να πεθάνουμε στην Αθήνα, στην Αττική οδό. Και αυτό δεν αποτιμάται. Βρεθήκαμε στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Πρέπει όλοι να μιλήσουμε…».

Πηγή protothema.gr

Διαβάστε επίσης

Η απαράδεκτη δήλωση της ημέρας: “Είναι αργία, κύριέ μου σήμερα, δεν το έχετε καταλάβει; Πώς θα ξεχιονίσουμε τους δρόμους;”

Τραγικό: Σκοτώθηκε ηλικιωμένος όταν γλίστρησε στον πάγο πηγαίνοντας στο φαρμακείο

Άνοιξε στις 8 το πρωί η Αττική Οδός – Χωρίς διόδια ως την Κυριακή

Σχετικά Άρθρα
Ο αγώνας της Νοτιοαφρικανής αθλήτριας να αποδείξει ότι είναι γυναίκα: "Αν θέλεις να δεις ότι είμαι γυναίκα, θα σου δείξω τον κόλπο μου"
Ο αγώνας της Νοτιοαφρικανής αθλήτριας να αποδείξει ότι είναι γυναίκα: “Αν θέλεις να δεις ότι είμαι γυναίκα, θα σου δείξω τον κόλπο μου”
Ο γαμπρός σκηνοθέτησε ληστεία για να γλιτώσει τον γάμο και η νύφη τον μήνυσε - Απίστευτη ιστορία στο Αγρίνιο
Ο γαμπρός σκηνοθέτησε ληστεία για να γλιτώσει τον γάμο και η νύφη τον μήνυσε – Απίστευτη ιστορία στο Αγρίνιο
Η σύζυγος του Μπρους Γουίλις συγκινεί: Εξηγεί πώς άλλαξε η ζωή της μετά τη διάγνωση του ηθοποιού με αφασία
Η σύζυγος του Μπρους Γουίλις συγκινεί: Εξηγεί πώς άλλαξε η ζωή της μετά τη διάγνωση του ηθοποιού με αφασία
%ce%b2%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%8d%ce%b6%cf%85%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82-2-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%cf%8e%ce%bd0
Βρετανός σύζυγος και πατέρας 2 παιδιών διέλυσε το γάμο του και τα έφτιαξε με την Ουκρανή πρόσφυγα που φιλοξενούσαν
Γιώργος Κωνσταντίνου - Έλενα Ναθαναήλ: Ο άγνωστος έρωτάς τους και η σπάνια φωτογραφία από την εποχή που ήταν ζευγάρι
Γιώργος Κωνσταντίνου – Έλενα Ναθαναήλ: Ο άγνωστος έρωτάς τους και η σπάνια φωτογραφία από την εποχή που ήταν ζευγάρι
Βαγγέλης Παπαθανασίου: Η άγνωστη ιστορία με τον Στρατή Μυριβήλη και άλλα 10 πράγματα που δεν ξέρατε για εκείνον
Βαγγέλης Παπαθανασίου: Η άγνωστη ιστορία με τον Στρατή Μυριβήλη και άλλα 10 πράγματα που δεν ξέρατε για εκείνον

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του