Στις 5 Δεκεμβρίου η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Σάββα τον Ηγιασμένο, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας. Από πολύ νωρίς γνώρισε τις θείες βουλές και αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναστικό βίο.

Σε ηλικία 8 ετών πήγε στο μοναστήρι των Φλαβιανών, όπου έμαθε όλα τα γράμματα και απέκτησε μεγάλη χάρη και φήμη. Εκεί έμεινε μέχρι τα 18 και στη συνέχεια πήγε στην έρημο της Ανατολής, όπου έφτιαξε τη Μονή του Αγίου Σάββα που απέκτησε πολλούς μοναχούς. Ο Άγιος ξεχώριζε για τη σεμνότητα και την ταπεινότητά του. Έλεγε συνεχώς: «Δεν είμαι τίποτα, Θεούλη μου».

Όσο μεγάλωνε τροφοδοτούσε όλο και περισσότερο το πνεύμα του, γι’ αυτό και τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Κυρίως θεράπευε τους αρρώστους. Σήμερα φανερώνεται σε οικογένειες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά και σε ασθενείς με καρκίνο. Στηρίζει τον αγώνα των ανθρώπων που δοκιμάζονται από τη σοβαρή αυτή ασθένεια. Γι’ αυτό, άλλωστε, και το ογκολογικό νοσοκομείο φέρει το όνομά του.

Το τίμιο λείψανο του Αγίου ετάφη στη μονή του. Κατά το έτος 547 βρέθηκε εντός του μνήματος σώο και αδιάλυτο και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Αιώνες αργότερα, το 1204, οι Βενετοί το πήγαν στην Ιταλία και το 1965 οι πατέρες της μονής, με θαυμαστό τρόπο, κατάφεραν να το πάρουν πίσω. Έτσι, το ιερό λείψανο βρίσκεται αδιάφθορο στην ομώνυμη μονή Ιεροσολύμων.

Το μοναστήρι του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα


Το μοναστήρι του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα είναι ανδρικό και άβατο για τις γυναίκες. Στις γυναίκες οι μοναχοί βγάζουν άγια λείψανα για να τα προσκυνήσουν στην πύλη της μονής. Στην αυλή υπάρχει μια φοινικιά που κατά την παράδοση φύτεψε ο Άγιος Σάββας, τα φύλλα της οποίας θεωρούνται κατάλληλα για την απόκτηση παιδιών από όσες γυναίκες δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν. Οι μοναχοί προσφέρουν τα φύλλα, τα οποία οι γυναίκες βράζουν και πίνουν το ρόφημα, αφού πρώτα έχουν νηστέψει. Οι μαρτυρίες των γυναικών που δυσκολεύονταν να κάνουν παιδιά, αλλά τελικά τα κατάφεραν, είναι πολλές.

από Μαρία Ιωαννάτου