Συγκλονίζει η επιστολή της 60χρονης Βιβής Παξινού που πάσχει από καρκίνο προς τον Αλέξη Τσίπρα. Πρόκειται για την ίδια γυναίκα που ενώ βρισκόταν στην Ιθάκη, όταν ο Πρωθυπουργός την επισκέφθηκε στις 21 Αυγούστου για να ανακοινώσει το τέλος των μνημονίων, ο επικεφαλής της φρουράς την εμπόδισε να τον πλησιάσει.
Δύο άτομα από τη συνοδεία του Πρωθυπουργού, ο επικεφαλής της ασφάλειάς του και η διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του Δημήτρη Τζανακόπουλου, επικοινώνησαν μαζί της και της πρότειναν να συναντηθούν. Στο ραντεβού τη συμβούλευσαν να γράψει μια επιστολή με τις σκέψεις της, τα αιτήματά της και να τους τη στείλει, προκειμένου να παραδοθεί σίγουρα στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα.
«Κύριε Πρωθυπουργέ,
Πριν 20 χρόνια νόσησα από καρκίνο στο κεφάλι και είμαι συνταξιούχος. Έπαιρνα 670 ευρώ μαζί με το ΕΚΑΣ και δεν πλήρωνα συμμετοχή ούτε στις εξετάσεις, ούτε στα φάρμακα. Μου κόψατε το ΕΚΑΣ και ένα μικρό μέρος της σύνταξης, και πλέον ζω με 420 ευρώ και με βάλατε να πληρώνω συμμετοχή σε εξετάσεις και φάρμακα.
Μήπως ξέρετε πόσα χρειάζεται ένας καρκινοπαθής για φάρμακα και εξετάσεις; Και επιπλέον πρέπει να φάει και να πληρώσει έξοδα διαβίωσης… Πώς;
Είμαι εθελόντρια 18 χρόνια μέσα στα νοσοκομεία και έξω σε όποιον με χρειάζεται. Ξέρετε πώς ζει ο κόσμος; Τρόφιμα, ρούχα, παπούτσια, έπιπλα, πάνες, γάλα, μωρουδιακά, πρέπει να τα ψάξουμε οι εθελοντές.
Μπορείτε και κοιμάστε νιώθοντας ότι ο κοσμος πεινάει; Ξέρετε τι είναι για μια μάνα να μην μπορεί να φτιάξει φαγητό στο παιδί της γιατί το ψυγείο της είναι άδειο; Δεν σας αγγιζουν αυτά; Δεν σας έχουν αγγίξει και δεν σας βαραίνουν οι τόσες αυτοκτονίες; Τόσοι άνθρωποι χάθηκαν… Τόσοι καρκίνοι απο στεναχώρια… Γιατί;
Γιατί να υποφέρουν τόσοι άνθρωποι και τόσα παιδιά; Έχετε οικογένεια και αν θέλετε, μπορείτε να σκεφτείτε λίγο και να έρθετε για ένα δευτερόλεπτο στη θέση αυτών των ανθρώπων.
Είστε ένας νέος άνθρωπος που δώσατε ελπίδα στον κόσμο και σας πίστεψαν και σας ψήφισαν. Γιατί σε ό,τι είπατε ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ;
Δεν θα σας άρεσε να είστε ο Πρωθυπουργός που αγαπάει την χώρα του και κάνει το καλύτερο για τους ανθρώπους που επιβάλλεται και πρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια; Δεν θα σας άρεσε να περπατάτε ελεύθερα στον δρόμο και να μιλάτε με τον κόσμο, αντί να φοβάστε; Να έχει ο κόσμος τα απαραίτητα και να ζει μια αξιοπρεπή ζωή;
Είμαι 60 ετών ΑΜΕΑ και εθελόντρια, όπως σας έγραψα, και πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στο νοσοκομείο να βοηθάω κόσμο. Τις περισσότερες φορές διασχίζω μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια (όπως τη Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο) και τις πιο πολλές φορές κουβαλώντας πράγματα και νιώθοντας τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν, όμως η σύνταξη πείνας που έχω δεν μου δίνει το περιθώριο να πάρω ούτε το λεωφορείο.
Τι θα γίνει; Μερικές αυτοκτονίες ακόμα; Δεν πρόκειται όμως για δικό σας άνθρωπο γιατί οι δικοί σας καλά περνάνε.
Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να πω ακόμη, αλλά σκέφτομαι πως μπορεί και να μην έρθει στα χέρια σας ή να μην το διαβάσετε ή να μην δώσετε σημασία. Εύχομαι να σας φωτίσει ο Θεός (που εσείς μπορεί να μην πιστεύετε) αλλά εγώ πιστεύω πολύ και να κάνετε κάτι που να βοηθήσει αυτή τη χώρα.
Βιβή Παξινού»
Πηγή: protothema.gr
Σχετικά Άρθρα
Google News