Η μαγεία επιστρέφει και φέτος τα Χριστούγεννα στο Εθνικό Θέατρο, αυτή τη φορά στην Κεντρική Σκηνή, με τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.



Ένα μοναδικό θέαμα γιορτής και λάμψης που σαγηνεύει τις καρδιές όλων εκείνων που έχουν ακόμη τη διάθεση να βλέπουν τον κόσμο με την αθωότητα της παιδικής ψυχής.
Ο Εμπενέζερ Σκρουτζ είναι οπαδός της αυστηρής πειθαρχίας και της σκληρής δουλειάς. Νιώθει τουλάχιστον… αμήχανα με τις γιορτές και τις σχόλες. Τη φετινή παραμονή Χριστουγέννων, όμως, αναγκάζεται να αναθεωρήσει όσα πίστευε για τη ζωή του και για τους ανθρώπους γύρω του.
Μια σειρά αναπάντεχων επισκέψεων από φαντάσματα τον παρασύρουν άλλοτε στο παρελθόν και άλλοτε στο μέλλον. Το πνεύμα των Χριστουγέννων θα συγκινήσει άραγε τον σκληρόκαρδο Σκρουτζ; Αν ναι, τότε ποιος από εμάς θα μπορούσε να του αντισταθεί;

Εμείς συγκεντρώσαμε τους 5 λόγους για να δει κάποιος την παράσταση αυτή και να αφεθεί στο όνειρο και στη φαντασία….

  1. Για την ονειρική σκηνοθεσία του Γιάννη Μόσχου που έδωσε μία ξεχωριστή πνοή στην κλασική αυτή ιστορία του Ντίκενς και σεβόμενος απόλυτα το παιδικό κοινό παρουσίασε την πρόσφατη διασκευή που έκανε ο Τζακ Θορν για το θέατρο Old Vic του Λονδίνου. Και λέμε «σεβόμενος» γιατί δούλεψε επί της ουσίας με τους ηθοποιούς του πάνω στο έργο και δεν αναλώθηκε σε φθηνούς εντυπωσιασμούς που «χορταίνουν» το μάτι του παιδιού και μόνο. Η παράσταση περνά σε όλους – όχι μόνο στα παιδιά- μηνύματα χωρίς καθόλου διδακτισμό και χαρίζει στιγμές ατόφιας συγκίνησης.
  2. Για την εκπληκτική ερμηνεία του Αλέξανδρου Μυλωνά στον ρόλο του στρυφνού και τσιγκούνη Εμπενέζερ Σκρουτζ. Ο έμπειρος βετεράνος ηθοποιός κινείται με άνεση στην έντονη, εύθραυστη και με έντονες διακυμάνσεις ψυχοσύνθεση του ήρωά του κρατώντας αξιοθαύμαστες ισορροπίες εντυπωσιάζοντας όχι μόνο στην πρόζα, αλλά και στο τραγούδι.
  3. Για τις ερμηνείες όλων ανεξαιρέτως των ηθοποιών. Εξαιρετικές φωνητικά η Χριστίνα Μαξούρη και η Ευαγγελία Καρακατσάνη, όπως πάντα ευδιάκριτος ο Χρήστος Στέργιογλου, ζωηρός αφηγητής ο Λαέρτης Μαλκότσης και πολύ γλυκιά η νότα της Αλίκης Αλεξανδράκη στο ρόλο της Μπελ.
  4. Για την πρωτότυπη και ποικίλως χρωματισμένη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου που ακολουθεί τους ηθοποιούς στις ανάσες τους απογειώνοντας κυριολεκτικά τη σκηνοθετική του προσέγγιση. Οι στίχοι των τραγουδιών του Σταύρου Σταύρου είναι επίσης εξαιρετικοί και εντυπώνονται αμέσως στο μυαλό του κοινού.
  5. Για τη σκηνογραφία και τα κοστούμια της Τίνας Τζόκα που «στήνουν» μία παραμυθένια ατμόσφαιρα της ιστορίας του Εμπενίζερ Σκρουτζ στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού. Σ΄αυτό συνέβαλαν καθοριστικά και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου που ανέδειξαν και απογείωσαν το υπάρχον σκηνικό με τους παλ χρωματισμούς τους και το έκαναν να παραπέμπει σε ένα χριστουγεννιάτικο στολίδι ή καλύτερα σε μία γυάλινη μπάλα που έχει μέσα της ένα μικρό χωριό και ανακινώντας την ξεκινά να … χιονίζει.
  6. Για τη σύλληψη του Εθνικού θεάτρου να ανεβάσει μία τόσο ποιοτική παράσταση που απευθύνεται σε όλα τα ηλικιακά μήκη και πλάτη του κοινού. Και το λέμε αυτό γιατί η παράσταση αυτή μπορεί να ιδωθεί και από ενήλικες το ίδιο ευχάριστα.

από Γεωργία Οικονόμου