Αρχική > Cinema > 3 λόγοι που τα «Παράσιτα» άξιζαν να σαρώσουν στα φετινά Όσκαρ!

3 λόγοι που τα «Παράσιτα» άξιζαν να σαρώσουν στα φετινά Όσκαρ!

Η έκπληξη και για πολλούς η απόλυτη ανατροπή ήταν η μεγάλη σαρωτική νίκη της ταινίας του Βορειοκορεάτη Μπονγκ Τζουν Χο. «Τα Παράσιτα». Για τους περισσότερους κινηματογραφόφιλους αυτή βέβαια ήταν η μεγάλη τους επιθυμία, καθώς η ταινία αυτή είναι ίσως μία από τις πιο πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες ταινίες των τελευταίων ετών. Δεν απέσπασε άλλωστε άδικα τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών.

Τι συνέβη, όμως, και μία κορεάτικη δημιουργία κατάφερε να επικρατήσει όλων των αμερικανικών και να μην αρκεστεί μόνο στο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, αλλά να αποσπάσει και το Όσκαρ Σκηνοθεσία και Καλύτερης Ταινίας;

Είτε τα μέλη της Ακαδημίας των Όσκαρ δεν μπόρεσαν να μην υποκλιθούν στο μεγαλείο της ταινίας του Μπονγκ Τζουν Χο είτε κατάλαβε πως δεν ωφελεί καθόλου να είναι αναμενόμενη στις επιλογές της και να στηρίζει τα αμερικανικά κλισέ που κάποτε μπορεί να συγκινούσαν την πλειοψηφία του κοινού, σήμερα όμως όχι.

Τι το τόσο ενδιαφέρον και ωραίο έχει αυτή η ταινία που περιστρέφεται γύρω από την ιστορία μιας άπορης τετραμελούς οικογένειας που μπαίνει με ψέματα σε ένα πλουσιόσπιτο, υπηρετώντας την; Ο μπαμπάς οδηγεί, η μητέρα μαγειρεύει, ο γιος διδάσκει και η κόρη ψυχαναλύει και η συνέχεια πιστέψτε μας είναι τελείως απρόβλεπτη!

– Η ταινία του Μπονγκ Τζουν-χο αποτελεί μία συγκλονιστικά αιχμηρή και ευφυή απεικόνιση των αντιθέσεων της σύγχρονης κοινωνίας. Και μη φανταστείτε πώς αυτό επιτυγχάνεται με μία βαριά και κουλτουριάρικη σκηνοθετική προσέγγιση, αλλά με μία καταιγιστική πλοκή και μπόλικο μαύρο χιούμορ. Συνδυασμός που «σκοτώνει» έτσι;

– Η κοινωνική κριτική που ασκεί ο Μπονγκ Τζουν-χο εκπλήσσει, γιατί αναδεικνύει από κάθε πιθανή οπτική γωνιά τις διαφορετικές ταξικές πραγματικότητες των δύο οικογενειών και παράλληλα κρατά μία αξιοθαύμαστη ισορροπία στην περιγραφή του. Από τη μία το φτωχόσπιτο που πλημμυρίζει στις ακαθαρσίες κάθε τρεις και λίγο, από την άλλη η υπερπολυτελής μεζονέτα με όλες τις ανέσεις. Αντιθέσεις τόσο έντονες που θα έλεγε κάποιος πως είναι αδύνατον να συνυπάρξουν σε μία ταινία. Και όμως, όχι μόνο συνυπάρχουν, αλλά συγκλίνουν και αποκλίνουν σ΄ένα απίστευτα πνευματώδες παιχνίδι.

– Γιατί «παίζει» με τον θεατή και τον κάνει να αμφιταλαντεύεται διαρκώς στην κριτική και τη συμπάθειά του. Τη μία συμπαθεί τους πλουσίους, την άλλη τους φτωχούς, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που νιώθει τρομερή συμπάθεια ή και αποστροφή και για τις δύο οικογένειες.

Συμπέρασμα; Τα «Παράσιτα» είναι ένα αληθινό κινηματογραφικό διαμάντι που πρέπει να σπεύσετε να προλάβετε στις κινηματογραφικές αίθουσες.